கெய்டாக்கள் வரலாறு

கெய்டா ஆட்சிவம்ச வரலாறு

கூ.செ. செய்யது முஹமது

கெய்டா ஆட்சிவம்சத்தினர் சொங்காய்களுக்கு முன்பு ஆண்டவர்கள். இவர்கள் பிலால் இப்ன் ரபாஹ் (ரலி) அவர்களின் வழிவந்தவர்கள். பிலால் அவர்கள் இஸ்லாமை ஏற்கும் முன் பிலால் கெய்டா என்ற பெயரைக் கொண்டிருந்தார்கள். பிலால் (ரலி) அவர்கள் 580 ம் ஆண்டு மக்காவில் பிறந்தார்கள். இவர் தந்தை ரபாஹ் ஒரு அடிமை. தாயார் ஹமாமாஹ் அபிசீனியாவின் இளவரசியாக இருந்து அடிமையானவர். அமுல் ஃபீல் என்னும் கஃபாவை இடிக்கவந்த யானைப்படையுடன் வந்த இவரது தாயார் பிடிக்கப்பட்டு அடிமையாக விற்கப்பட்டவர். இஸ்லாமின் தொழுகைக்கு முதல் அழைப்பாளராக (முஃஅத்தீன்) நபி (ஸல்) அவர்களால் நியமிக்கப்பட்டவர்கள். இவர்களுக்கு ஏழு பிள்ளைகள். அதில் ஒருவர் மண்டீன் என்னும் பகுதியில் குடியேறிய லவாலோ கெய்டா. அவர் மகன் லடல் கலபி கெய்டா, அவர் மகன் டமுல் கலபி கெய்டா, அவர் மகன் லஹிலாடூல் கெய்டா. மண்டீன் பகுதி மக்கள் தங்கள் ஆட்சியாளைரை ஃபாமா என்று அழைப்பார்கள். லஹிலாடூல் கெய்டா அவர்களுக்கு நியானி பகுதியின் முதல் ஃபாமாவாக இருந்தார். இவர்களின் பகுதி மாலிப் பேரரசைச் சேர்ந்ததாக இருந்தது. நியானிப் பகுதியை ஒன்பது கெய்டா ஆட்சிவம்சத்தினர் ஆண்டார்கள். இவர்களில் புகழ்பெற்றவர் சுண்டைய்டா கெய்டா என்பவர். இவர் தந்தை பெயர் நாரி மகன் கொனாடீ, தாயார் சொகோலோன் கொண்டீ.. சுண்டைய்டா கெய்டாவின் தந்தைக்கு சஸ்ஸௌமா பிரிடீ என்ற இன்னொரு மனைவியும், டன்காரன் டௌமன் என்ற மகனும் இருந்தார்கள். சுண்டைய்டா கெய்டா சிறுவயதிலேயே முடமாக இருந்தார். அவர் தாயாரும் முதுகு வளைந்து கூன் விழுந்து இருந்தார். தந்தை இறந்த பின் இன்னொரு மனைவி இவர்களை எந்நேரமும் திட்டிக்கொண்டு சித்திரவதைகள் செய்து வந்தாள். இதனால் மிகுந்த வேதனைக்குள்ளான சுண்டைய்டா கெய்டா ஒருநாள் அதிசயத்தக்க வகையில் எழுந்து நன்றாக நடந்தார். இது அவருக்கு இறைவனிடமிருந்து வந்த அருளாகவே இருந்தது. தாயாரும் அவரும் அப்பகுதியை விட்டு விலகி கானாபேரரசின் பலபகுதிகளுக்குச் சென்றார்கள். இறுதியில் மிமா பகுதியில் அடைக்கலம் புகுந்தனர். சுண்டைய்டா கெய்டாவின் நற்குணத்தால் மிமாவின் மன்னர் இவர் மீது பிரியமாக இருந்தார். மிமா மன்னர் சௌமாரோ காண்டீ, மாண்டின்காவை வென்ற பிறகு, மீண்டும் சுண்டைய்டா கெய்டாவை மாண்டீனுக்கு அழைத்து வந்து அவரைத் தலைவராக்கினார். அப்பகுதியில் சோஸ்ஸோ மன்னன் பலம் வாய்ந்தவனாக இருந்தான். மிமா மன்னர் சுண்டைய்டா கெய்டாவுக்கு சில வீரர்களைக் கொடுத்தார். சுண்டைய்டாவும் தன் வயதொத்த பல இளைஞர்களைச் சேர்த்து கிரினா போரில் சோஸ்ஸோ மன்னனைத் தோற்கடித்து அப்பகுதியில் முதல் மன்னரானார். மண்டின்கா மொழியில் மன்னருக்கு மன்னர் என்ற சிறப்பில் “மான்சா” என்று அழைக்கப்பட்டார். இவர் பெயரான சுண்டைய்டாவை சுன் ஜாஹ் டா என்றும் அழைத்து இவர் இன்னொரு பிரிவினரின் வழிமுறைக்கு உரியவர் என்றும் சொல்லப்படுகிறது. மேற்கு ஆப்பிரிக்க காம்பியா, செனெகல், மாலி, கினியாவில் ஜாடா என்றால் சிங்கம் என்று பொருள். சுண்டைய்டா கெய்டாவும் அவர் பரம்பரையினரும் தீவிர முஸ்லீமாக இருந்தார்கள். சொங்காய் ஆட்சிவம்சமான மான்சா மூசா இவர் வழிவந்தவர் தான்.

கிரினா போருக்குப்பிறகு, சுண்டைய்டா கெய்டா நியானியைத் தலைநகரமாக ஆக்கிக் கொண்டார். தன் தளபதி டிரமகானை விட்டு பழைய கானா பேரரசுப் பகுதிகளை வெற்றி பெறச் செய்தார். மேலும், செனெகல், காம்பியா, கினியா, செனெகாம்பியா, காபு, டியாஃபுனு, கிடா ஆகிய பகுதிகளை வென்றார். 1255 ல் சுண்டைய்டா கெய்டா இறந்து போனார். இவருக்கு  மான்சா வலி கெய்டா, மான்சா உவாலி கெய்டா, மான்சா கலிஃபா கெய்டா என்று மூன்று மகன்கள். சுண்டைய்டா கெய்டாவின் வரலாறு மேற்கு ஆப்பிரிக்காவின் பள்ளிக்கூடங்கள், கல்லூரிகள், பல்கலைக்கழகங்களில் பாடமாக சொல்லிக் கொடுக்கப்படுகிறது. 1994 ல் வால்ட் டிஸ்னி என்னும் அமெரிக்க நிறுவனம் எடுத்த திரைப்படமான ‘தி லயன் கிங்’ இவரின் கதையோட்டத்தில் எடுக்கப்பட்டது என்று சொல்லப்பட்டது. நியானி பகுதி ஃபாமாக்களாக லஹிலாடௌல் கலபி, கலபி பொம்பா, மமடி கனி, பமரி டக்னோகோகெலின், மாபலி நினி, பெல்லோ, பெல்லோ பாகோன், மகன் கோன் ஃபட்டா, டன்காரன் டௌமன் ஆகியோர் இருந்தார்கள்.

   நியானியின் மான்சாவாக சுண்டைய்டா கெய்டாவுக்குப் பிறகு, அவர் மகன் மான்சா உலி ஆட்சிக்கு வந்தார். இவர் மிகவும் இளவயதாக இருந்ததால், சுண்டைய்டாவின் சகோதரர் மாண்டிங் போரி கெய்டா (அபுபக்கர் கெய்டா) ஆட்சிக்கு வர இருந்தார். ஆனால், மான்சா உலியே வலுக்கட்டாயமாக ஆட்சிக்கு வந்து மேற்கு ஆப்பிரிக்காவில் நிலப்பரப்பை விரிவாக்கினார். இவர் விவசாயத்தை வளமாக்கினார். பொருளாதாரத்தையும், அரசியலையும் சீர்படுத்தினார். புனித பயணமாக மக்கா சென்றார். இவருக்கு வாரிசுக்கு குழந்தைகள் இல்லாததால், இவருக்குப் பிறகு, ஆட்சிக்கு தத்தெடுத்த சகோதரர்கள் அடித்துக் கொண்டார்கள். முன்பைப் போலவே இப்போதும் முயற்சித்த மாண்டிங் போரியை மீறி மான்சா வாடி (உவாடீ கெய்டா) ஆட்சியைக் கைப்பற்றினார். இவர் சுண்டைய்டா கெய்டாவின் தத்து எடுத்த மகன் என்று சொல்லப்படுகிறது. இவருக்குப் பிறகு, மான்சா கலீஃபா என்ற தத்து மகன் ஆட்சிக்கு வந்தார். மான்சா வாடி ஆட்சிக்கு வரும் போது இவரை நாட்டைவிட்டு துரத்தி இருந்தார். நான்காண்டு ஆட்சிக்குப்பிறகு அவர் இறந்த பிறகு, மான்சா கலீஃபா வந்து ஆட்சியைக் கைப்பற்றினார். ஓராண்டே ஆண்ட இவரது ஆட்சி மிகவும் மோசமாக இருந்தது. எப்போதும் அரண்மனை மேற்கூரையில் ஏறி தீ அம்பு விட்டு விளையாடுவதே இவர் பொழுதுபோக்காக இருந்தது. இவரைப் படுகொலை செய்து வயதான சுண்டைய்டாவின் சகோதரர் மாண்டிங் போரி (அபுபக்கர் கெய்டா) ஆட்சிக்கு வந்தார். இவர் ஆட்சிக்கு வருவதற்கு முன் சகோதரரின் ஆட்சியில் வைசிராயராக இருந்தார். இவர் ஆட்சிக்கு வந்தபின் பரவலாக இருந்த மேற்கு ஆப்பிரிக்காவின் உள்நாட்டுப்போர் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக முடிவுக்கு வந்தது. இவருக்குப் பிறகு, அடிமையாக இருந்த மான்சா சகுரா ஆட்சிக்கு வந்தார். பிறப்பால் அடிமையாக இருந்த இவரை சுண்டைய்டா கெய்டா விடுவித்து திறமைக்கேற்ப இராணுவ தளபதி ஆக்கினார். அபுபக்கர் கெய்டாவின் பேரர் மற்றும் சில தத்துப் பிள்ளைகளுக்கிடையே ஆட்சியைப் பிடிக்க போட்டி இருந்தபோது, தளபதியான மான்சா சகுரா 1285 ல் ஆட்சியைப் பிடித்தார். இவர் காவ் மற்றும் மேற்கு சூடான் ஆகியவற்றைப் பிடித்தார். இவர் மக்கா ஹஜ் புனிதபயணம் போனபோது, திபோத்திக்கு அருகில் இவரிடமிருந்த தங்கத்தைக் கொள்ளை அடிக்க டனகில் வீரர்கள் இவரைக் கொலை செய்தார்கள்.

இவருக்குப் பிறகு சுண்டைய்டாவின் சகோதரி மகன் காவ் மான்சா 1300 ல் ஆட்சிக்கு வந்தார். அவருக்குப் பிறகு, அவர் மகன் மான்சா முஹம்மது இப்ன் காவ் 1305 ல் ஆட்சிக்கு வந்தார். இவருக்குப் பிறகு, இரண்டாம் அபுபக்கர் 1310 ல் ஆட்சிக்கு வந்தார். இவருக்குப்பின் மூசா முதலாம் கெய்டா ஆட்சிக்கு வந்தார். இவரின் வரலாறை சொங்காய் ஆட்சிவம்ச வரலாறில் இணைத்துள்ளேன். இவருக்குப் பின் முதலாம் மகன் 1337 ல் ஆட்சிக்கு வந்தார். பின் 1341 ல் சுலைமான் மான்சாவும், 1360 ல் கம்பா கெய்டாவும், மாரி ஜாடா இரண்டாவது கெய்டாவும், 1374 ல் மூசா இரண்டாம் கெய்டாவும், 1387 ல் மகன் இரண்டாம் கெய்டாவும், 1389 ல் சண்டகி கெய்டாவும், 1390 ல் மகன் மூன்றாம் கெய்டாவும் (முதலாம் மஹ்மூத் கெய்டா), 1404 ல் மூசா மூன்றாம் கெய்டாவும், 1460 ல் உலி இரண்டாம் கெய்டாவும், 1480 ல் மஹ்மூத் இரண்டாம் கெய்டாவும், 1496 ல் மஹ்மூத் மூன்றாம் கெய்டாவும், 1590 ல் மஹ்மூத் நான்காம் கெய்டாவும் ஆட்சியில் இருந்தார்கள். இவரோடு கெய்டாக்களின் ஆட்சிவம்சம் முடிவுக்கு வந்தது.

சௌதி அரேபியா வரலாறு 1

சௌதி அரேபியா வரலாறு 

கூ.செ.செய்யது முஹமது
இப்போது இருக்கும் சௌதி அரேபியாவுக்கு 1932 ல் அப்துல் அஜீஸ் அல் சௌத் என்பவர் தான் அடித்தளம் அமைத்தார். 20,000 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு மனிதன் வாழ்ந்தான் என்பதற்கான ஆதாரத்தைக் கொண்ட சௌதி அரேபியாவுக்கு இரண்டு வரலாறுகள் உண்டு. ஒன்று 7 ம் நூற்றாண்டில் இஸ்லாம் வளர்ந்து அரேபியப் பேரரசானது. மற்றொன்று 20 ம் நூற்றாண்டுகளில் எண்ணெய்வளம் கண்ட பிறகான வரலாறாகும். தொல்பொருள் ஆராய்ச்சியாளர்கள் பெர்ஷிய வளைகுடா பகுதிகளில் தில்முன் சமூகமும், ஹிஜாசின் வடக்குப் பகுதியில் தமூத் மக்களும் வாழ்ந்ததற்கான ஆதாரங்களைக் கண்டு பிடித்திருக்கிறார்கள். இங்கிருந்து பலர் அருகாமை பாலைவனப்பகுதிகளில் சென்று குடியேறி இருக்கிறார்கள். காரணம் திம்னா (பாலஸ்தீனம்), தெல் எல் கெலீஃபீ (ஜோர்தான்) ஆகிய இடங்களில் கண்டுபிடிக்கப்பட்ட மண்பாண்ட சிதிலங்கள் இதை வடமேற்கு சௌதி அரேபியாவைச் சேர்ந்ததென உறுதி செய்கின்றன. கிரேக்க, ரோம ஆட்சியின் போது இப்பகுதி முற்றிலும் பயன்படாத பாலைவனப் பகுதியாகக் கருதப்பட்டு புறக்கணிக்கப்பட்டன.
570 களில் நபிகள் (ஸல்) நாயகம் இங்குள்ள மக்கா நகரத்தில் பிறந்து, 610 ல் தான் ஒரு இறைதூதர், இஸ்லாம் தான் உண்மையான மார்க்கம் என பிரச்சாரம் செய்ய அப்பகுதி மக்களால் துன்பம் செய்யப்பட்டு அங்கிருந்து மதீனா நகருக்குச் சென்றார்கள். மதீனாவிலுள்ள சில பழங்குடியினரின் கூட்டுடன் இஸ்லாம் மார்க்கத்தின் கீழ் முதல்முறையாக ஒரு ஆட்சியை இங்கு நிறுவினார்கள். நபிகள் (ஸல்) நாயகம் அவர்களின் இறப்பிற்குப் பின், ஆட்சிக்கு வந்த அபுபக்கர் சித்திக் (ரலி) அவர்களின் அட்சியில் அரபு பழங்குடியினரிடையே புரட்சிகள் தோன்ற ‘ரித்தா போரில்’ எதிர்கொண்டு அருகாமை பலம் வாய்ந்த பைசாந்தியர்களை எதிர்த்தார்கள். அவர்களுக்குப் பிறகு, வரிசையாக உமர் பின் கத்தாப் (ரலி), உதுமான் பின் அல் அஃப்ஃபான் (ரலி), அலி இப்ன் அபு தாலிப் (ரலி) ஆகியோர் ‘ராஷிதீன் கலீஃபாக்கள்’ என்றும், நான்கு நேர்மையான கலீஃபாக்கள் என்றும் இஸ்லாமிய ஆட்சியைத் தொடர்ந்தார்கள். இந்த ஆட்சியிலிருந்தே உமய்யாத் என்ற குடும்பத்தினர் தோன்றி ஆட்சியைக் கைப்பற்றி அரேபியாவின் வெளிப்பகுதிகளுக்கும் ஆட்சியை விரிவுபடுத்தினார்கள். பைசாந்தியப் பேரரசு, பெர்ஷியப் பேரரசுகளை வென்று ஐபீரிய பாலைவனப் பகுதியையும் வென்று இந்தியா வரை ஆட்சியை விரிவு படுத்தினார்கள். இஸ்லாமியர்களின் கடமைகளில் வசதி இருக்கும் பட்சத்தில் வாழ்நாளில் ஒரு முறையேனும் புனித பயணமாக மக்கா மற்றும் மதீனா நகரங்களுக்குச் செல்ல வேண்டும். இஸ்லாமியர்களின் வேதமான திருக்குரானில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளதால், அன்றிலிருந்து இன்றுவரை இந்நகரங்கள் புனிதமாகக் கருதப்படுகின்றன. அதனால் பல ஆட்சியாளர்களின் காலங்களில் பரபரப்பான பாக்தாத், டமாஸ்கஸ், கெய்ரோ போன்ற நகரங்களிலிருந்து அமைதியாக விலகி இருந்தது.
ஆனால், உமய்யாத்களின் முதல் கலீஃபா மு ஆவியா (ரலி) அவர்கள் மக்காவில் கட்டிடங்கள் கட்டி, கிணறுகளையும் தோண்டினார்கள். இவருக்குக் கீழ் வந்த மர்வான்கள் ஆட்சியில் மக்காவில் இசைக்கும், கவிதைகளுக்குமான உறைவிடமாக இருந்தது. முன்னாள் கலீஃபா அபுபக்கர் சித்திக் (ரலி) அவர்களின் மகள் அஸ்மா பின்த் அபுபக்கர் (ரலி) அவர்களுக்கும், ஸுபைர் இப்ன் அல் அவ்வாம் (ரலி) அவர்களுக்கும் பிறந்த அப்துல்லாஹ் அல் ஸுபைர் (ரலி) என்ற சஹாபா, உமய்யாத் கலீஃபா முதலாம் யசீதுக்கு எதிராக மக்காவில் சிரியா இராணுவத்தை அழைத்து வந்து புரட்சி செய்தார். அப்போது தீவிபத்தினால் கஃபா சேதமடைந்தது. 747 ல் மக்கா எமன் நாட்டிலிருந்து வந்த கரீஜியாக்களால் எதிர்ப்பின்றி கைப்பற்றப்பட்டு, பின் கலீஃபா இரண்டாம் மர்வானால் மீட்கப்பட்டது. 10 ம் நூற்றாண்டுகளில் ஹாஷிமிட்கள் ஹிஜாஸ் பகுதியை வளப்படுத்தினார்கள். பின் 13 நூற்றாண்டிலிருந்து 20 நூற்றாண்டு வரை ஹிஜாஸ் பகுதி நல்ல வளம் கண்டது. பல இஸ்லாமிய ஆட்சிகளில் ஹிஜாஸ் கப்பம் செலுத்திய பகுதியாக இருந்தது. சௌதி அரேபியாவின் ஆட்சி அப்பாஸிட்கள், ஃபாத்திமிட்கள், அய்யுபிட்கள், மம்லுக்குகள் மற்றும் இன்னபிற ஆட்சியாளர்களிடம் மாறி மாறி வந்தது. 16 ம் நூற்றாண்டில் ஹிஜாஸ், அசிர், பெர்ஷிய வளைகுடாப் பகுதிகள் ஓட்டோமானின் ஆட்சியின் கீழ் இருந்தது. ஓட்டோமானின் கவர்னர் மக்கா நிர்வாகத்தைக் கவனித்தார். 17 ம் நூற்றாண்டில் அல் ஹசா பகுதியின் அதிகாரத்தை ஓட்டோமான் இழந்தாலும், 19 ம் நூற்றாண்டில் மீண்டும் கைப்பற்றியது.
1744 ல் ‘வஹ்ஹாபி’ என்னும் இஸ்லாமிய அமைப்பின் ஸ்தாபகராக இருந்த முஹம்மது இப்ன் அப்தல் வஹ்ஹாப் (ரஹ்) என்பவரின் துணையுடன் ரியாத் நகரின் அருகிலிருந்த அத் திர்ஃஇய்யா என்ற பகுதியிலிருந்து முஹம்மது இப்ன் சௌத் என்ற பழங்குடித் தலைவர் சௌதி ஆட்சிவம்சத்தைத் தோற்றுவித்தார். ஷெய்க் சௌத் இப்ன் முஹம்மது இப்ன் முக்ரீன் என்பவர் 16 ம் நூற்றாண்டில் அத் திர்ஃஇய்யா பகுதியில் குடியேறி பேரீச்சம் பழத்தோட்டம் வைத்து வாழ்க்கை நடத்தினார். நாளடைவில் அவர் தான் சார்ந்த மக்களுக்கு அப்பகுதியில் தலைவராக ஆனார். அவரின் மகன்தான் முஹம்மது இப்ன் சௌத் ஆவார். தந்தைக்குப்பின் தலைவரான முஹம்மது இப்ன் சௌத், அப்துல் வஹ்ஹாப் (ரஹ்) அவர்களுடன் அப்பகுதியில் இஸ்லாமைத் தூய்மைப்படுத்த இணைந்தார். அப்துல் வஹ்ஹாப் (ரஹ்) அவர்கள் தன் மகளை முஹம்மது இப்ன் சௌதின் மகன் அப்துல் அஜீஸுக்கு மணமுடித்துக் கொடுத்தார். இது மேலும் அவர்கள் சார்ந்த வம்சத்தை நட்பாக்கியது. இமாம் வஹ்ஹாப் (ரஹ்) அவர்களின் எண்ணத்தைப் பூர்த்தி செய்ய தன் பழங்குடியினத்தவரைக் கொண்டு படை ஒன்றை தயார் செய்தார். இதன்மூலம் அருகாமை பழங்குடியினத்தவர்களின் ஆதரவையும் திரட்டினார். ஓட்டோமானின் கீழ் இருந்தபோதே அத் திர்ஃஇய்யா பகுதியில் தங்களுக்கென தூய இஸ்லாமிய வழியில் நிர்வாகம் செய்தார். இது முதல் சௌதி மாகாணாகமாக இருந்தது. இன்றும் அவர் வழியில் தான் சௌதி அரேபியாவின் ஆட்சி செயல்படுகிறது. இவரது பெயரில் இமாம் முஹம்மது இப்ன் சௌத் இஸ்லாமிக் யுனிவர்சிட்டி என்ற பல்கலைக்கழகம் இருக்கிறது. கிழக்கில் குவைத் பகுதியிலிருந்து, வடக்கில் ஒமான் வரை தனது பகுதியை இப்ன் சௌத் நீட்டித்தார். இமாம் வஹ்ஹாப் (ரஹ்) அவர்கள் மக்களை ஜிஹாத் செய்ய அழைத்தார்கள். வஹ்ஹாபி அமைப்பு ஈராக், எகிப்து, இந்தியா, ஏமன் மற்றும் சிரியாவிலும் பரவியது. இப்ன் சௌத் அவர்கள் அசிர் பகுதியையும் தன் கீழ் கொண்டுவந்து கப்பம் செலுத்த வைத்தார். 1765 ல் இவர் இறந்த பிறகு அவர் மகன் அப்துல் அஜீஸ் பின் முஹம்மது இரண்டாவது ஆட்சிவம்சத்தினராக முதல் மாகாணத்தை ஆட்சி செய்தார்.
அப்துல் அஜீஸ் பின் முஹம்மது ஆட்சியின் நிலப்பரப்பை ரியாத் நகரம் வரை நீட்டித்தார். தூய்மையான மதக் கொள்கையும், இராணுவ நடவடிக்கையும் அடுத்து நஜ்த் பகுதியைக் கைப்பற்ற வைத்தது. சுற்றுவட்டார பழங்குடியினர் தன்னை எந்நேரமும் சந்திக்கும் வண்ணம் எளிமையாக இருந்தார். 1801 ல் ஈராக்கில் படைநடத்தி நஜஃப் பிரதேசத்தில் கர்பலாவையும், அலி இப்ன் அபு தாலிப் (ரலி), ஹுசைன் இப்ன் அலி (ரலி) ஆகியோரின் சமாதிகளை சேதப்படுத்தி, பல முஸ்லீம்களையும் கொன்றதாக இவர் மீது ஒரு குற்றச்சாட்டு உண்டு. அத் திர்ஃஇய்யாவில் அஸ்ர் என்னும் மாலைத் தொழுகைக்குச் செல்லும் போது ஈராக்கின் அஃஅமராஹ்வைச் சேர்ந்த ஒருவனால் கூறிய கத்தியால் குத்தப்பட்டு அப்துல் அஜீஸ் பின் முஹம்மது அவர்கள் கொல்லப்பட்டார்கள். பின்னர் அவர் மகன் சௌத் பின் அப்துல் அஜீஸ் (சௌத் அல் கபீர் பின் அப்துல் அஜீஸ் பின் முஹம்மது பின் சௌத்) 1803 ல் முதல் சௌதி மாகாணத்திற்கு ஆட்சிக்கு வந்தார். இவர் தாயிஃப் நகரத்தையும், மக்கா, மதீனா நகரங்களையும் கைப்பற்றினார். மக்கா, மதீனாவிலிருந்த பல சமாதிகளை இவர் இடிக்கச் சொன்னார். இது 1517 லிருந்து மக்கா, மதீனா புனித நகரங்களை ஆண்டுவந்த ஓட்டோமான்களுக்கு பெரிய சவாலாக இருந்தது. அவர்களின் பெரும்பாலான துருப்புகள் ஐரோப்பாவில் இருந்ததாலும், உள்ளூர் பழங்குடியினரை எதிர்த்து அந்நகரங்களை அப்போதைக்கு மீண்டும் கைப்பற்ற ஓட்டோமான் முயலவில்லை. சௌத் ஆட்சிவம்சத்தின் பகுதிகள் மேலும் வலுவடைவதைக் கண்ட ஓட்டோமான் சுல்தான் நான்காம் முஸ்தபா எகிப்தின் வைஸ்ராயராக இருந்த திறமை மிகுந்த முஹம்மது அலி பாஷா மற்றும் அவர் மகன்கள் துசுன் பாஷா, இப்ராஹீம் பாஷா மூலம் நடவடிக்கை எடுக்கச் செய்து 1818 ல் மக்கா, மதீனா, ஹிஜாஸ் பகுதி உட்பட பல சௌத்களின் பகுதிகளைக் கைப்பற்றினார். சௌத் பின் அப்துல் அஜீஸுக்குப் பிறகு, அவர் மகன் அப்துல்லாஹ் பின் சௌத் 1818 ல் ஆட்சிக்கு வந்தார். இவர் வந்த போது சௌதியின் முதல் மாகாணங்கள் பல ஓட்டோமான் வசம் சென்றிருந்தது. ஒவ்வொரு பகுதியாக பிடித்துக் கொண்டு வந்த இப்ராஹீம் பாஷா இறுதியில் அத் திர்ஃஇய்யாவை அடைய வேறுவழியின்றி முதல் மாகாணத்தின் ஆட்சியாளர் அப்துல்லாஹ் பின் சௌத் ஓட்டோமான்களிடம் சரணடைந்தார். சௌத் ஆட்சிவம்ச முக்கிய குடும்பத்தினர்களை கைது செய்த இப்ராஹீம் பாஷா அவர்களை எகிப்துக்கும், இஸ்தான்புல்லுக்கும் அனுப்பினார். அப்துல்லாஹ் பின் சௌதும் இஸ்தான்புல் நகரில் மரணதண்டனைக் கொடுக்கப்பட்டார். கர்பலாவில் பலரைக் கொன்றும், மதீனாவில் நபிகளாரின் (ஸல்) மஸ்ஜிதை சேதப்படுத்தி பல ஷியா பிரிவு முஸ்லீம்களை மனம் புண்படச் செய்ததற்காக அப்துல்லாஹ் பின் சௌதுக்கு மரணதண்டனை கொடுக்கப்பட்டதாகச் சொல்லப்பட்டது.
அத் திர்ஃஇய்யாவின் முதல் சௌதி மாகாணம் அழிக்கப்பட்ட பின் எஞ்சியிருந்த வஹ்ஹாபி ஆதரவாளர்களுடன் துர்கி இப்ன் அப்தல்லாஹ் என்பவர் 1824 ல் எகிப்திய படைகளை வென்று ரியாத் நகரைக் கைப்பற்றினார். இதிலிருந்து சௌதிகளின் இரண்டாவது மாகாண ஆட்சிவம்சம் தொடங்கியது. இவர் அப்துல்லாஹ் இப்ன் சௌதின் மகனாவார். கடந்த அத் திர்ஃஇய்யாஹ் போரின் போது இவர் தப்பித்து பனி தமீம் கூட்டத்தின் அல் கோராயிஃப் இளவரசரிடம் தஞ்சமடைந்தார். 1821 ல் சிறிய படை திரட்டி எகிப்தியர்களை எதிர்த்து அத் திர்ஃஇய்யாஹ்வை வென்று ரியாதை தலைநகராக்கி மீண்டும் சௌதுகளின் ஆட்சியைக் கொண்டு வந்தார். 1827 ல் இவர் உறவினன் முஷாரி பின் அப்துல் ரஹ்மான் செய்த புரட்சியிலிருந்து உயிர் தப்பினார். இருந்தாலும் 1834 ல் படுகொலை செய்யப்பட்டார். அப்துல்லாஹ் பின் சௌதின் மகன் வகை வாரிசுகளிலிருந்து இவர் குடும்பம் மூன்றாகப் பிரிந்தது. அவை அல் ஃபைசல் (தற்போது வரை ஆட்சியிலிருக்கும் குடும்பம்), சௌத் அல் கபீர் மற்றும் அல் ஜிலுவி ஆகியவை ஆகும். இதில் அப்துல்லாஹ் பின் சௌதுக்குப் பிறகு, அவர் மகன் ஃபைசல் பின் துர்கி 1834 ல் ஆட்சிக்கு வந்தார். இவர் முன்பு இப்ராஹீம் பாஷாவால் கைது செய்யப்பட்டு எகிப்துக்கு கொண்டு செல்லப்பட்டவர். அங்கிருந்து தப்பித்து வந்து தந்தையுடன் சேர்ந்து எகிப்திய படைகளை எதிர்த்தார். தந்தை ஆண்ட போது கிழக்கில் அல் ஹசா பகுதியில் இராணுவ நடவடிக்கைகளில் இருந்தார். தந்தை கொல்லப்பட்ட செய்தி அறிந்தவுடன் ரியாத் திரும்பி புரட்சியை அடக்கி முஷாரியைக் கொன்றார். எகிப்தின் அரேபிய கவர்னராக இருந்த குர்ஷித் பாஷா, ஃபைசல் பின் துர்கியின் அதேகுடும்பத்தைச் சேர்ந்த எதிரி குடும்பமான காலித் பின் சௌதை ஆதரித்தார். காலித் இடையில் மூன்றாண்டுகள் ஆண்டார். இதனால் ஃபைசல் பின் துர்கி தப்பித்து பனி தமீம் கூட்டத்தினரிடம் அடைக்கலம் புகுந்தார். மீண்டும் 1843 ல் திரும்ப குர்ஷித் பாஷாவிடமிருந்து தப்பித்து கெய்ரோவிற்கு ஓடினார். இதற்கிடையில் திறமையில்லாத காலீத் பின் சௌதை புரட்சியால் வென்று அப்துல்லாஹ் பின் துனய்யான் என்பவர் ஆண்டு வந்தார். இவர் மூன்றாண்டுகள் இடையில் ஆண்டார். ஃபைசல் பின் துர்கி துனய்யனை சுலபமாக வென்று ஆட்சியைக் கைப்பற்றினார். ஃபைசல் ஹைல் பகுதியைச் சேர்ந்த அல் ராஷித் குடும்பத்துடன் நட்புறவாக இருந்து அவர்களின் ஆதரவைப் பெற்றார். இரு குடும்பமும் திருமண உறவுகள் மூலம் மேலும் இணைந்தன. ஃபைசலின் வெற்றிக்கு அப்துல்லாஹ் பின் ராஷித் மிகவும் துணை நின்றார். ஹைல் பகுதிக்கு ராஷிதையே ஃபைசல் கவர்னராக்கினார். ஃபைசல் பின் துர்கி 1865 வரை வெற்றிகரமாக ஆட்சி செய்தார். இவர் எகிப்திலிருந்து தப்பிக்க பழங்குடிகளான ஒசாமிக்கள் (ஒசாமா?) தான் காரணமாக இருந்தார்களாம்.
 

சௌதி அரேபியா வரலாறு 2

இவருக்குப்பின் மகன் அப்தல்லாஹ் இப்ன் ஃபைசல் 1865 லிருந்து 1871 வரை ஆறு ஆண்டுகள் ஆண்டார். அவருக்குப்பின் 1871 ல் சௌத் இப்ன் ஃபைசல் சில மாதங்கள் ஆண்டு, மீண்டும் அப்தல்லாஹ் இப்ன் ஃபைசல் மூன்றாண்டுகள் ஆண்டார்கள். இவர்கள் இருவருமே சகோதரர்கள் ஆனாலும் தாயார் வேறு. சௌதும், உடன்பிறந்த இன்னொரு சகோதரர் அப்துல் ரஹ்மானும் ரியாதின் தென்கிழக்கிலுள்ள பிதோயின் பழங்குடியின பிரிவான உஜ்மான் கூட்டத்தைச் சேர்ந்த தாயாருக்குப் பிறந்தவர்கள். அப்துல்லாஹ்வும், இன்னொரு சகோதரர் முஹம்மதுவும் சௌத் குடும்பத்தைச் சேர்ந்த தாயாருக்கு பிறந்தவர்கள். தந்தையால் ஆட்சிக்கு அப்தல்லாஹ் இப்ன் ஃபைசல் தான் பரிந்துரைக்கப் பட்டிருந்தார். ஆரம்பத்தில் சகோதரர்களுக்கிடையில் ஆட்சிக்காக வளரும் பகையைத் தவிர்ப்பதற்காக தந்தையார் அப்தல்லாஹ்வை நஜ்தின் அல் கர்ஜ் பகுதிக்கு கவர்னராக அனுப்பினார். ஆனால் தாயாரின் பழங்குடியினரின் ஆதரவினால் சாதுரியமாக சௌத் ஆட்சியைக் கைப்பற்றினார். 1870 ல் சௌத் இப்ன் ஃபைசலுக்கு அல் ஹசா பகுதி பழங்குடியினர், ஒமான், அபுதாபி மற்றும் பஹ்ரைன் ஆட்சியாளர்கள் ஆதரவுதர அப்தல்லாஹ் இப்ன் ஃபைசலின் படைகளைத் தோற்கடித்து, அவர் சகோதரர் முஹம்மதையும் சௌத் கைது செய்தார். அப்தல்லாஹ் ரியாதுக்கு தப்பி ஓட, சௌத் குடும்ப வழக்கப்படி தானும் ஒரு இமாம் என்று கூறினார். இடையில் சௌதின் சிறிய தகப்பனார் அப்தல்லாஹ் பின் துர்கி புரட்சியின் மூலம் தலைநகரை சௌதிடமிருந்து கைப்பற்றினார். தப்பி ஓடிய அப்தல்லாஹ் இப்ன் ஃபைசல் ஓட்டோமானின் பாக்தாத் கவர்னர் மிதாத் பாஷாவிடம் உதவி கோரினார். அவர் ஓட்டோமான் பேரரசுக்காக அல் ஹசாவைக் கைப்பற்ற இதுதான் சரியான தருணம் என்று கருதி, படையுடன் வந்த அவர் சௌதின் மகன் அப்துல் அஜீஸின் பாதுகாப்பிலிருந்த அப்தல்லாஹ் இப்ன் ஃபைசலின் சகோதரர் முஹம்மதை விடுவித்தார். சகோதரர்கள் அப்துல்லாஹ்வும், முஹம்மதுவும் ரியாதுக்கு வர, 1873 ல் சிறிய தந்தையிடமிருந்து மீண்டும் தலைநகரைக் கைப்பற்றி இருந்த சௌத் இப்ன் ஃபைசல் சகோதரர்கள் இருவரையும் பழங்குடிகள் முதைய்ர் மற்றும் ஒதைய்பா கூட்டத்தினருடன் வெளியேற்றினார். போரில் பட்ட காயங்களாலும், சிறிய அம்மை நோயாலும் சௌத் இப்ன் ஃபைசல் மரணமடைந்தார். இதன்பின் முஹம்மது, அப்தல்லாஹ் மற்றும் அப்துல் ரஹ்மான் ஆகியோர் ஒன்றாக இணைந்தார்கள். சௌதின் மற்ற பிள்ளைகள் அல் கர்ஜ் பகுதியைத் தலைமை இடமாகக் கொண்டு அப்தல்லாஹ் இப்ன் ஃபைசலை சில காலம் எதிர்த்தபோது 1888 ல் ஒரு தாக்குதல் போது அனைவரும் கொல்லப்பட்டார்கள். சௌதின் வழி, சௌத் பின் அப்துல் அஜீஸ் பின் சௌதின் பேரர்கள் இன்றைக்கும் சௌதி அரேபியாவின் மூத்த சௌத் அல் கபீரின் குடும்பத்தினர்களாக அரசு விழாக்களில் கௌரவம் பெறுகிறார்கள்.
சௌதி அரேபியாவின் இரண்டாவது மாகாண ஆட்சிவம்சத்தினராக ஃபைசல் பின் துர்கியின் இளைய மகன் அப்துல் ரஹ்மான் பின் ஃபைசல் அல் சௌத் ஆட்சிக்கு 1875 ல் வந்தார். முதலில் ஓராண்டு மட்டுமே ஆட்சியிலிருந்த இவரை புரட்சி செய்து விரட்டிவிட்டு, அப்துல்லாஹ் இப்ன் ஃபைசல் மூன்றாம் முறையாக 12 ஆண்டுகளுக்கும் மேல் ஆட்சியில் இருந்தார். பின்னர் 1889 ல் மீண்டும் அப்துல் ரஹ்மான் பின் ஃபைசல் ஆட்சியைப் பிடித்தார். 1902 ல் அப்துல் ரஹ்மானின் மகன் அப்துல் அஜீஸ் என்ற இப்ன் சௌத் ஆட்சிக்கு வந்தார். இவர்தான் இன்றைய சௌதி அரேபியாவை நவீனப்படுத்தியவர். இப்ன் சௌத் 1876 ல் ரியாத் நகரத்தில் பிறந்தவர். இவரின் தாயார் சுதைய்ரி குடும்பத்தைச் சேர்ந்த சாராஹ் அல் சுதைய்ரி ஆவார். தாயார் 1910 ல் காலமானார். 1890 களில் சௌத் குடும்பத்திற்கு பகையாக இருந்த ராஷித்களை விட்டு 15 வயதில் இப்ன் சௌத் அரேபியாவின் தென் பாலைவனப் பகுதியான பிதோயின் பழங்குடியினரான அல் முர்ராஹ் கூட்டத்தினரிடம் அகதிகளாக குடும்பத்துடன் சென்றார். பின் சில மாதம் கதாரிலும், சில காலம் பஹ்ரைனிலும், அதிகபட்சமாக 10 ஆண்டுகளுக்கும் மேல் குவைத்திலும் இருந்தார். மிகச்சிறிய உறவினர் கூட்டத்துடன் இப்ன் சௌத் ராஷித்கள் இருந்த நஜ்த் பகுதியின் மீது தாக்குதல் நடத்தினார். அதில் நல்ல பலன் கிடைக்க, இதனால் கவரப்பட்ட பழங்குடியினர் மேலும் சேர 200 பேராக ஆனார்கள். 1902 ரமதான் மாதம் இரவில் 40 திறமையான வீரர்களுடன் ரியாத் சென்றார். பேரீச்சமரங்களின் மேலமர்ந்து வளைத்து நகரச் சுவற்றைத் தாண்டி உள்ளே குதித்து, ராஷிதி கவர்னரைக் கொன்று அஜ்லான் கோட்டையைக் கைப்பற்றி சௌதியின் மூன்றாவது மாகாண ஆட்சியைத் தோற்றுவித்தார்.
இப்ன் சௌதின் ரியாத் வெற்றியால் பழைய சௌத் குடும்ப ஆதரவாளர்கள் இவர் பக்கம் அணி திரண்டார்கள். மிகச் சிறப்பான தலைவரான இப்ன் சௌத் ஆயுதங்கள் கொடுத்து அவர்களை அரவணைத்தார். அடுத்த இரண்டு ஆண்டுகளில் ஆதரவாளர்களுடன் நஜ்த் பகுதியின் பல பகுதிகளை ராஷிதிகளிடமிருந்து கைப்பற்றினார். 1904 ல் ராஷிதிகளின் அப்துல் அஜீஸ் என்பவர் இப்ன் சௌதை அடக்க ஓட்டோமான்களிடம் இராணுவ உதவியைக் கோரினார். ஒப்புக்கொண்ட அவர்கள் அரேபியாவுக்குள் ஓட்டோமான் இராணுவத்தை அனுப்பினார்கள். தொடர்ந்து இப்ன் சௌதின் படைகளைத் தாக்கி பெரும் சேதத்தை ஏற்படுத்தினார்கள். இப்ன் சௌத் போர்த் தந்திரத்தை மாற்றி கொரில்லா தாக்குதலில் ஈடுபட்டார். அடுத்த இரண்டு ஆண்டுகளில் தொடர்ந்து கொரில்லா தாக்குதல் நடத்தி ஓட்டோமான் மற்றும் ராஷித் படைகளின் இராணுவம் மற்றும் பொருள் பரிமாற்ற வழிகளைத் தடுத்தார். இதனால் அவர்கள் பின்வாங்கினார்கள். இதில் முக்கியமானது கஸ்ஸிம் பகுதியில் நடந்த “ரவ்தத் முஹன்னா” போர். கஸ்ஸிம் பகுதி தலைவர்களுடன் கூட்டு வைக்க படைகளுடன் அப்துல் அஜீஸ் ராஷித் சென்றார். இப்ன் சௌத், இப்ராஹீம் இப்ன் அகீல் என்பவர் தலைமையில் ஒரு படையை அனுப்பி, போரிட்டு அப்துல் அஜீஸையும் கொன்றார். இப்ன் சௌதுக்கு மிகத் திருப்பு முனையாக அமைந்த போர் இது. இதனால் ஓட்டோமான் மற்றும் ராஷித் படைகள் நஜ்த் மற்றும் கஸ்ஸிம் பகுதியிலிருந்து ஒரே அடியாக மறைந்தன. பின் அரேபியாவின் கிழக்குக்கரை பகுதிகளையும் 1912 ல் வென்ற இப்ன் சௌத், சல்ஃபி உலமாக்களின் அனுமதியுடன் “இக்வான்” என்னும் மதசார்புள்ள இராணுவம் ஒன்றை பிற்கால படையெடுப்புகளுக்காக உருவாக்கினார். அரபு பழங்குடியினரிடையே இருந்த புராதன வழிமுறைகளை மாற்றி, ‘அக்ரேரியன் கொள்கை’ எனப்படும் பொருளாதாரம் சார்ந்த விவசாயம், தொழில்நுட்பங்களை இந்த இக்வானாவுடன் சேர்ந்து அவர்களுக்கு குடியிருப்பு காலனிகளை அமைத்து சமூகத்தில் இணைய வைத்தார்.
முதல் உலகப்போரின் போது கேப்டன் வில்லியம் ஷேக்ஸ்பியர் என்பவரை தூதுவராக அனுப்பி பிரிட்டிஷ் அரசாங்கம் இப்ன் சௌதிடம் “டாரின் ஒப்பந்தம்” என்று ஒன்றைப் போட்டது. அதன்படி சௌதுகளின் நிலப்பரப்புக்கு பிரிட்டிஷ் அரசாங்கம் பாதுகாப்பதாகவும், மேலும் வளர்ச்சிக்கான அனைத்து ஒத்துழைப்பையும் தருவதாகவும் உறுதி அளித்தது. பதிலுக்கு இப்ன் சௌத் ஓட்டோமான்களுடன் அவ்வப்போது தொல்லைதரும் எஞ்சியுள்ள ராஷித் குடும்பத்தினரை அழிக்க உதவ வேண்டும் என்று கேட்டார். இதே பிரிட்டிஷ் அரசாங்கம் 1915 ல் டி. இ. லாரன்ஸ் (லாரன்ஸ் ஆஃப் அரேபியா) என்பவர் மூலம் ஷரீஃப் ஹுசென் பின் அலியை ஆதரித்தது. இப்ன் சௌத் 1925 ல் ஷரீஃப் ஹுசெனை வென்று மக்கா நகரத்தைக் கைப்பற்றினார். இதனால் 700 ஆண்டுகால ஹாஷிமிட்களின் ஆட்சி முடிவுக்கு வந்தது. மக்கா, மதீனா, ஜெத்தா பகுதியினர் அனைவரும் இப்ன் சௌதை மன்னராக ஏற்றுக்கொண்டார்கள். இப்போது 1927 ஜெத்தா மாநாடு, 1952 தம்மாம் மாநாடுகளின் மூலம் சௌதிக்கு மாதம் 5,000 பவுண்டுகளும், ஆயுதத்தளவாடங்களும் தர ஒப்புக்கொண்டது. சர்வதேச ஒத்துழைப்புடன் இப்ன் சௌத் மத்திய அரேபியாவின் பல பகுதிகளைக் கைப்பற்றினார். பின் அவர் போர் நடவடிக்கைகளை கைவிட இக்வானாவுடனான தொடர்பு நொறுங்கிப் போனது. சில மத்திய அரேபிய பகுதிகள் பிரிட்டிஷின் ஒப்பந்தப் பகுதியாக இருந்ததால் இப்ன் சௌதால் கைப்பற்ற முடியவில்லை. இதற்கிடையில் வஹ்ஹாபி அல்லாதவர்கள் இப்ன் சௌதால் நாட்டு மக்களைப்போல் கருதப்படவில்லை என்று இக்வானா அமைப்பு புரட்சியில் இறங்கியது. இரண்டாண்டு கால நடவடிக்கைக்குப் பிறகு, இப்ன் சௌதால் ‘சபில்லா போரால்’ இக்வானாக்கள் அடக்கப்பட்டார்கள்.
1932 ல் இப்ன் சௌத் தன் வசமிருந்த அனைத்துப் பகுதிகளையும் இணைத்து சௌதி அரேபியாவாக மாற்றி தான் அதன் மன்னர் என்று அறிவித்தார். 1938 ல் மஸ்மக் கோட்டையிலிருந்து முரப்பா அரண்மனைக்கு குடியிருப்பை மாற்றிக் கொண்டு 1953 ல் மரணிக்கும் வரை அதில் வாழ்ந்தார். சௌதி அரேபியாவில் எண்ணெய் வளம் அறியப்பட்டு, வளம் செழிக்க ஆரம்பித்தவுடன் பழங்குடியினருக்கு தங்குவதற்கு சிறப்பான வசதிகளைச் செய்து கொடுத்தார். வாஹ்ஹாபிச கொள்கைகளை கடைபிடித்த வந்த அக்காலத்தில் புனிதபயணமாக வந்த பல வெளிநாட்டினரை இஸ்லாமிய முறைப்படி இல்லாததற்காக சௌதிகள் தாக்கினார்கள். குறிப்பாக எகிப்திய வாசிகள் சிலர் கேளிக்கையில் ஈடுபட்டு வந்ததை அறிந்த சிலர் கடுமையாகத் தாக்க, இதனால் எகிப்திய அரசாங்கத்தினரிடம் இப்ன் சௌத் மன்னிப்புக் கோரினார். ஜோர்டானின் மன்னர் ஹுசெனுக்கு எதிராக கலகம் செய்த ஷரீஃப் ஹுசெனை முறியடிக்க ஜோர்டானுக்கு உதவிகள் புரிந்தார். 1937 ல் இளவரசர் ராஷித் அல் குஸாய் ஜோர்டானை விட்டு விரட்டப்பட்டபோது இப்ன் சௌதின் உபசரிப்பில் பல வருடம் சௌதி அரேபியவில் இருந்தார். சௌதியின் ஆட்சியை வளப்படுத்த சொந்த தந்தையையே வெளியேற்றினார். தன் ஐந்து சகோதரர்களுக்கு ஆதரவாக இருந்தார். குறிப்பாக ஆட்சியைப் பிடிப்பதற்கு உறுதுணையாக இருந்த  முஹம்மதுவுக்கு மிகவும் ஆதரவாக இருந்தார். இரண்டாம் உலகப்போரின் போது நடுநிலையாக இருந்தாலும், கூட்டுப்படைகளுக்கு ஆதரவாக இருந்தார். 1938 ல் ஈராக்கின் மன்னராட்சியில் பிரிட்டிஷின் எண்ணெய் குழாய்கள் தாக்கப்பட்டதற்கு ஜெர்மனியின் தூதர் ஃப்ரிட்ஸ் க்ரோப்பா குற்றம் சாட்டப்பட்டார். இப்ன் சௌத் க்ரோப்பாவுக்கு சௌதியில் அடைக்கலம் கொடுக்க பிரிட்டிஷார் இவர் மீது கோபம் கொண்டனர். இவர் ஆட்சிக்கு வர பிரிட்டிஷ் பலவகையிலும் உதவி புரிந்தாலும், எண்ணெய் வளத்திற்கான ஒப்பந்தத்தை அமெரிக்காவுடன் செய்து கொண்டார். 1945 ல் சூயஸ் கால்வாயில் யூ.எஸெ.எஸ். க்வின்சி என்ற கப்பலில் அமெரிக்க அதிபர் ஃப்ராங்கிலின் டிலானோ ரூஸ்வெல்டுடனான சந்திப்பில், இரு நாடுகளுடனான எதிர்கால சந்திப்புக்கு பேச்சுவார்த்தை நடத்தினார். 1945 ல் கெய்ரோ நகரத்தின் ஃபய்யூன் பாலைவனத்தில் க்ராண்ட் ஹோட்டல் டு லாக்கில் பிரிட்டிஷ் பிரதமர் வின்ஸ்டன் சர்சிலை சந்தித்து பாலஸ்தீன விவகாரம் பற்றிப் பேசினார். 1948 ல் அராப் இஸ்ரேல் போரில் பங்கு கொண்டார். மன்னர் குடும்பத்தினரின் விருப்பப்படி, அரண்மனைகள், தோட்டங்கள், விலையுயர்ந்த கார்கள் என வசதி செய்து கொடுத்தார். தனது நீண்ட நாள் கனவான பாலைவனத்தில் ரயில் ஓடச்செய்வதை, அராம்கோ என்னும் நிறுவனத்தின் மூலம் 70 மில்லியன் டாலரில் பூர்த்தி செய்தார். இப்ன் சௌதின் மறைவிற்குப் பிறகு, ரயில் போக்குவரத்து வணிக ரீதியாக பயன்படுத்தப்பட்டது. தலைநகர் ரியாதை உலகத்தரத்திற்கு முன்னேற்றினார்.
சௌதி அரேபியாவை உருவாக்குவதற்காக பல பழங்குடியினரின் அரவணைப்பு தேவைப்பட்டதால் பல திருமணங்களை அவர்களிடையே செய்து கொண்டு பல மனைவிகளுடன் வாழ்ந்தார். 45 மகன்களுடன் நூற்றுக்கும் மேற்பட்ட குழந்தைகள் இவருக்கு இருப்பதாகக் கணக்கிடப்பட்டுள்ளது. சிறுவயதில் ராஷித்களின் பிடியிலிருந்து மறைந்து வாழ தென் அரேபியாவின் பழங்குடியினத்தவர்களுடன் வாழ்ந்த போது இவரது அத்தை ஜவ்ஹரா பின்த் ஃபைசல் தான் ஆதரவாக இருந்தார். சௌத் குடும்பத்தின் பாரம்பரிய வரலாறுகளைச் சொல்லி இவருக்கு வீரமுண்டாக்கினார். சௌத் குடும்பம் அரேபியாவின் ஆட்சியை வென்றெடுக்க வேண்டும் என்ற ஆர்வத்தைத் தூண்டினார். அத்தை ஜவ்ஹரா பின்த் ஃபைசல் இஸ்லாமைப் பற்றியும், பழங்குடியினத்தவர்களின் குணநலன்கள், வாழ்க்கைமுறை பற்றியும் நன்கு அறிந்தவர். அவையாவும் கேட்டு வளர்ந்த இப்ன் சௌதுக்கு பிற்காலத்தில் பெரும் பயனைத் தந்தது. இப்ன் சௌத் தன் ஒவ்வொரு நடவடிக்கையின் போதும் அத்தையைச் சந்தித்து ஆலோசனைக் கேட்பதை வழக்கமாக வைத்திருந்தார். 1930 ல் அத்தை இறக்கும் வரை தினசரி அவரைச் சென்று சந்திப்பதை இப்ன் சௌத் வழக்கமாக வைத்திருந்தார். தன்னைவிட ஒரு வயது மூத்த சகோதரி நௌராவுடனும் இப்ன் சௌத் அன்பாக இருந்தார். பல பொது நிகழ்ச்சிகளின் போது நான் நௌராவின் சகோதரன் என்று தன்னை அறிமுகப்படுத்திக் கொள்வார். அந்த அளவுக்கு பாசமுள்ள சகோதரி நௌரா இப்ன் சௌத் இறப்பதற்கு சில வருடங்கள் முன்பு காலமானார். 1935 ல் புனித ஹஜ் மேற்கொள்ளும் போது ஆயுதம் தாங்கிய சிலரால் தாக்க முற்பட்டபோது காயமின்றி தப்பித்தார். இவர் அடிக்கடி நம் மக்களும், மண்ணும் மிக முக்கியம். மதமும், உரிமைகளும் தந்தையர்களின் வழி வந்தவை என்று கூறுவார். பெண்கள் கல்வி பயில உரிமை உள்ளவர்கள் என்றும் சொன்னார். அப்போது வருங்கால ஆட்சியாளர்களாக இருந்த தன் மகன்கள் மன்னர் சௌதுக்கும், இளவரசர் ஃபைசலுக்கும் சகோதரர்களாய் இருக்கும் நீங்கள் இணைந்திருங்கள் என்றார். மேலும், என் பிள்ளைகளும், என் உடமைகளுமே எனக்கு பெரிய எதிரிகள் என்றார். இப்ன் சௌத், 1953 ல் இருதய நோயால் பாதிக்கப்பட்டு தாயிஃப் நகரத்தில் ஃபைசல் அரண்மனையில் காலமானார். தாயிஃபின் அல் ஹவியாவில் இவருக்கு இறுதித் தொழுகை நடத்தப்பட்டு, உடல் ரியாதுக்கு கொண்டு வரப்பட்டு அல் அவ்த் கல்லறையில் அடக்கம் செய்யப்பட்டது. இவர் இறக்கும் போது இளவரசர் ஃபைசல் உடனிருந்தார். அமெரிக்க செயலாளர் ஜான் ஃபாஸ்டர் டுல்லெஸ், நாட்டுக்காக பல சாதனைகள் செய்தவர் இப்ன் சௌத் என்றார். இப்ன் சௌத் பல விருதுகளை வென்றிருக்கிறார்.

சௌதி அரேபியா வரலாறு 3

இப்ன் சௌதுக்குப் பிறகு, மகன் சௌத் பின் அப்துல் அஜீஸ் 1953 ல் ஆட்சிக்கு வந்தார். முன்னவர் இப்ன் சௌத் என்றால், இவரை மன்னர் சௌத் என்றும் இளவரசர் சௌத் என்றும் அழைத்தார்கள். இவர் இப்ன் சௌதின் இரண்டாவது மகனாவார். 1902 ல் குவைத்தில் பிறந்தார். இவருடைய தாயார் இப்ன் சௌதின் இரண்டாவது மனைவியாவார். அவர் கஹ்தான் என்னும் பழங்குடியினத்தைச் சேர்ந்த வதாஹ் பின்த் முஹம்மது பின் அகப் ஆவார். இளவரசர் சௌதுக்கு ஐந்து வயதான போதே தந்தையார் இவரை ஷெய்க் அப்துல் ரஹ்மான் முஃபைரீஜ் அவர்களிடம் இஸ்லாமிய ஷரீயாவைவும், திருக்குரானையும் பயில வைத்தார். பழங்குடியினருக்கே உண்டான குதிரைச்சவாரி, அம்பெறிதல், போர்க்கலை, ஓப்பந்தங்கள் போடும்முறை, அரசியல், நிர்வாகம், தூதரக உறவு போன்றவற்றை தந்தையிடமிருந்து பயின்றார். தந்தை இப்ன் சௌதுடன் பல பாலைவனப்போர்களில் பங்கு பெற்று அனுபவம் பெற்றார். நகைச்சுவை உணர்வு, அழகிய தோற்றம், உண்மைத்தன்மை, அன்பு, திறமையான அணுகுமுறை என்று பல தோற்றங்களை இளவரசர் சௌத் அவர்கள் தன்னகத்தே கொண்டவர்கள். ஆட்சிக்கு வந்தால் இஸ்லாமிய நெறிமுறைகளை என்ன விலைகொடுத்தேனும் காப்பாற்ற வேண்டும் என்று தந்தையால் அறிவுறுத்தப்பட்டார். 13 வயதிலேயே அரசியல் குழுவுக்கு தலைமை தாங்கி கதார் நாடு சென்றார். 1921 ல் முதல்முறையாக ஏமனின் ‘ஹாஃஇல் போரில்’ கலந்து கொண்டு சௌதி அரேபியாவின் படைகளுக்கு தலைமை தாங்கினார். தான் மன்னராக ஆட்சிக்கு வரும் முன்பே க்ராப் போர், யாபெத் போர், த்ருபா போர், அல்குரஸ் போர், ஹாஃஇல் போர், அல் ஹிஜாஸ் போர், அல் மஹ்மல் போர் மற்றும் இக்வான் கலவரம் என்று எட்டு போர்களில் கலந்து கொண்டுள்ளார். 1933ல் தந்தையால் பட்டத்து இளவரசராக அறிமுகப்படுத்தப்பட்டார். 1937 ல் தந்தையுடனும், இளவரசர் முஹம்மதுவுடனும் லண்டனில் மன்னர் ஆறாம் ஜார்ஜின் முடிசூட்டுவிழாவில் கலந்து கொண்டார். தந்தையுடன் நெருங்கி இருந்த இளவரசர் சௌத் 1953 ல் பிரதம மந்திரியாகவும் இருந்தார். தந்தை இறந்தபோது, ‘நான் எனது தந்தையையும், நல்ல நண்பரையும் இழந்தேன்’ என்றார்.
இளவரசர் சௌதும் சௌதி அரேபியாவின் பல முன்னேற்றங்களுக்கு பாடுபட்டார். 1957 ல் இண்டர்நேஷனல் மானிடரி ஃபண்ட் அமைப்பில் நாட்டை உறுப்பினராக்கினார். அதே ஆண்டு ரியாதில் கிங் சௌத் பல்கலைக்கழகத்தை உருவாக்கினார். 1953 லிருந்து 1964 வரை அரசகுடும்பத்தினர்களை முக்கிய மந்திரிப்பதவிகளில் வைத்தார்.  1957 ல் தன் மகன் ஃபஹ்தை இராணுவ மந்திரியாக ஆக்கினார். அனைத்து மகன்களையும் மந்திரிகளாகவும், மற்ற பிராந்தியங்களின் கவர்னர்களாகவும் ஆக்கினார். ஆட்சி கைமாறிப் போய்விடுமோ என்ற அச்சத்தில் முன்னெச்சரிக்கையாக சகோதரரின் மகன்களுக்கு பொறுப்பு கொடுப்பதைத் தவிர்த்து, அவர்களுக்கு அனுபவம் இல்லை என்று சொல்லிவிட்டார். 1962 ல் சௌதி அரேபியாவில் தொலைக்காட்சி நிலையத்தை அமைத்தார். அதிகப்படியான பொருளாதாரத்தை அரண்மனை மற்றும் தன் ஆடம்பர வாழ்க்கைக்கு செலவு செய்ததால் பொருளாதார வீழ்ச்சி கண்டார். நாட்டின் அரபு தேசியவாதிகளையும், மதவாதிகளையும் சர்வதேச அரசியலில் தலையிடுவதை தடை செய்து தானே முடிவுகள் எடுத்தார். அராம்கோ என்னும் நிறுவனம் இருமுறை அரசை எதிர்த்து வேலை நிறுத்தம் செய்து சங்கடத்தை ஏற்படுத்தியது. 1953 ல் நல்ல பணிச்சூழல் வேண்டுமென்றும், 1956 ல் அரசு ‘தஹ்ரான் வான்துறை’ யை பயன்படுத்த அமெரிக்காவுக்கு அனுமதி வழங்கியதற்கு எதிராகவும் இவ் வேலை நிறுத்தங்கள் நடந்தன. எகிப்தை எதிர்ப்பதற்கு பல இஸ்லாமிய நாடுகளை அழைத்தார். ஈராக் இராணுவத்திற்கு வெளிநாட்டு ஆதரவைக் கொண்டுவந்ததற்காக எதிர்ப்பு தெரிவித்த எகிப்து மற்றும் சிரியா நாடுகளின் கூட்டுக்கு தலைமை வகித்தார். கமால் அப்தெல் நாசர் சூயஸ் கால்வாயைக் கைப்பற்றிபோது அவருக்கு ஆதர்வு தெரிவித்தார். ஃப்ரான்சிடமும், பிரிட்டனுடனும் தூதரக உறவை முறித்து அவர்களுக்கு எண்ணெய் ஏற்றுமதியை தடை செய்தார். சூயஸ் கால்வாய் விவகாரத்தில் இளவரசர் சௌத் பெரும் அரசியல் சிக்கலில் மூழ்கி எழுந்தார். இன்ஷா அல்லாஹ் அதை வேறொரு கட்டுரையில் வெளியிடுகிறேன்.
நாட்டின் கடன் சுமை 250 மில்லியன் டாலர்களிலிருந்து 450 மில்லியன் டாலராக உயர்ந்தது. அராம்கோவும், சர்வதேச வங்கிகளும் கடன் தர மறுத்தன. இதனால் இளவரசர் சௌத் பல அரசு திட்டங்களை நிறுத்தினார். ஆனால் தனது ஆடம்பர வாழ்க்கையை மட்டும் தொடர்ந்தார். ஏற்கனவே மூத்த சகோதரர் ஃபைசல் ஆட்சிக்காக பகைத்துக் கொண்டிருந்தார். இவரின் ஆடம்பரப் போக்குக்கு எதிராக ஃபைசல் இறையச்சம் உடையவராக இருந்தார். இவர்களின் பனிப்போர் சில அரசியல் கூட்டங்களிலும் வெளிப்பட்டது. அரச அதிகாரத்தை பிரதம மந்திரியைக் கலைத்து தானே பிரதம மந்திரியாகவும், மன்னராகவும் இருந்து ஃபைசலின் அதிகாரத்தைக் குறைத்தார். சௌதி அரேபியாவில் ஊழல் தலையெடுத்தது. எகிப்தில் ரேடியோ கெய்ரோ இளவரசர் சௌதுக்கு எதிராக பிரச்சாரம் செய்தது. இளவரசர் சௌத் சிகிச்சைக்காக வெளிநாடு சென்றிருந்த சமயம் இளவரசர் ஃபைசல், இளவரசர் ஃபஹ்த் மற்றும் இளவரசர் சுல்தானுடனும் இணைந்து புதிய அரசாங்கம் ஒன்றை அமைத்தார். அதில் பத்து புதிய மறுசீரமைப்பு சட்டங்களைச் சேர்த்தார். அதில் அடிமைகளை ஒழிப்பதும், நீதிக்கென தனி துறை அமைப்பதும் அடங்கும். இந்த புதிய ஆட்சியை இளவரசர் சௌத் மறுத்து ஃபைசல் மீது இராணுவ நடவடிக்கை எடுப்பேன் என்றார். ஃபைசல் உலமா சபை மூலமாகவும், அரச குடும்பத்தின் மூத்த உறுப்பினர்கள் மூலமாகவும் இளவரசர் சௌதுக்கு அழுத்தம் கொடுக்க      1964 ல் பணிந்தார். அதன்பிறகு, இளவரசர் சௌத் ஜினீவாவிலும், ஐரோப்பிய நகரங்களிலுமே இருந்தார். 1966 ல் எகிப்து அதிபர் நாசர் அழைத்தார் என்றும், இல்லை இவரே புகலிடம் கேட்டார் என்றும் சொல்லப்பட்டது. எது எப்படியோ எகிப்தில் இருந்தபடி, மகன்கள் இளவரசர் காலித், இளவரசர் பத்ர், இளவரசர் சுல்தான் மற்றும் இளவரசர் மன்சூர் ஆகியோருடன் இணைந்து ரேடியோ கெய்ரோவில் இழந்த தங்கள் ஆட்சிக்காக ஆதரவு திரட்டினார். இதற்கிடையே 1967 ல் அராப் இஸ்ரேல் போர் வர எகிப்தின் ஆதரவை இழந்த இளவரசர் சௌத் 1969 வரை க்ரீஸில் இருந்தார். எண்ணற்ற மனைவிகளும், 115 குழந்தைகளும் இவருக்கு இருந்தார்கள். அதில் சில மகன்கள் சௌதி அரேபியாவின் மந்திரிகளாகவும், கவர்னர்களாகவும் இருந்தார்கள். இவர் மகள் ஹெஸ்ஸா சௌதியின் பள்ளிக்கூடத்தில் முதல் பிரின்சிபாலாக ஆனார். இன்னொரு மகள் புனையாஹ் என்பவர் உலகம் முழுவதும் 2001 ல் பரபரப்பாக பேசப்பட்ட வழக்கான, பணிப்பெண்ணைத் தாக்கிய வழக்கில் அமெரிக்காவில் ஃப்ளோரிடா மாகாணத்தில் கைது செய்யப்பட்டு ஒருநாள் காவலில் வைக்கப்பட்டு, பாஸ்போர்ட் ஒப்படைத்து 5,000 டாலர் ஜாமீனுக்கு மறுநாள் விடுதலை செய்யப்பட்டு வழக்காடினார். இளவரசர் சௌத் தனது மூத்த சகோதரர் துர்கி இறந்தபின், அவரது மனைவி முனீரா பின்த் ஒபைதை திருமணம் செய்து கொண்டார். இளவரசர் சௌத் கிரீஸில் ஹோட்டல் கவூரியில் தன் மகள் நோஸாஹ்வுடன் இருந்த போது 1969 பிப்ரவரியில் மாரடைப்பால் மரணமடைந்தார். இவரது உடல் மக்கா ஹரம் ஷரீபுக்கு கொண்டு வரப்பட்டு இறுதித்தொழுகைக்குப் பின் ரியாதில் அல் அவ்த் கல்லறையில் அடக்கம் செய்யப்பட்டது.
அடுத்து சகோதரர் இளவரசர் சௌதின் ஆடம்பரத்தால் வீழ்ந்து கிடந்த சௌதி அரேபியாவின் பொருளாதாரத்தை உயர்த்திட ஃபைசல் பின் அப்துல் அஜீஸ் அல் சௌத் 1964 ல் ஆட்சிக்கு வந்தார். இவர் 1906 ல் ரியாத் நகரத்தில் பிறந்தவர். இவரது தாயார் இமாம் அப்துல் வஹ்ஹாபின் அல் அஷ் ஷெய்க் குடும்பத்தைச் சேர்ந்த தர்ஃபா பின்த் அப்துல்லாஹ் பின் அப்துல்லதீஃப் அல் ஷெய்க் ஆவார். ஃபைசல் பின் அப்துல் அஜீஸின் தாயார் இளவயதிலேயே மரணமடைய தாய்வழிப்பாட்டனார் அப்துல்லதீஃபிடம் வளர்ந்து திருக்குரான் மற்றும் அனைத்து மத சம்பந்தமான கல்வியையும் கற்றார். இவருக்கு நூராஹ் என்று ஒரு சகோதரி உண்டு. பழங்குடியின தலைவர்களை அரவணைத்துச் செல்பவராக இருந்தார். 1919 ல் லண்டன் அரசு மன்னர் அப்துல் அஜீஸை அழைத்த போது, மன்னர் 14 வயதான இவரை அனுப்பினார். சௌதியின் அரச குடும்பத்தில் முதல்முறையாக வெளிநாடு சென்றவர் ஃபைசல் பின் அப்துல் அஜீஸ் தான். ஐந்துமாத காலம் பயணம் மேற்கொண்ட அவர் அரசுப்பயணமாக ஃப்ரான்சுக்கும் சென்றார். 1922 ல் அசீரைக் கைப்பற்றியபின், அசீருக்கும், முன்னர் கைப்பற்றிய ஹாஃஇல்லுக்கும் 6,000 வீரர்களுடன் சென்று கட்டுப்பாட்டில் வைத்திருந்தார். 1925 ல் சௌதிப்படைகளுக்கு தளபதியாக இருந்து ஹிஜாஸை வெல்ல துணைபுரிந்தார். இவரும், இளவரசர் முஹம்மதும் இக்வான் படைகளுக்கு பொறுப்பாக இருந்தார்கள். 1926 ல் ஹிஜாஸ் பகுதிக்கு வைஸ்ராயராக இருந்தார். 1930 ல் சௌதி அரேபியாவின் வெளியுறவுத்துறை மந்திரியாக இருந்து 1932 ல் போலந்துக்கும், 1933 ல் ரஷ்யாவுக்கும், மேலும் பல ஐரோபிய நாடுகளுக்கும் சென்றார். 1963 ல் சௌதிக்கு தொலைக்காட்சி நிலையம் அமைத்ததில் இவருக்கும் பங்குண்டு. ஆரம்பத்தில் இதற்கு மதவாதிகளிடமிருந்து பலத்த எதிர்ப்பு கிளம்பினாலும், ஃபைசல் பின் அப்துல் அஜீஸ் அவர்கள் இஸ்லாமிய கோட்பாடை விட்டு தொலைக்காட்சி நிகழ்ச்சிகள் அணுவும் அகலாது என்று உறுதி கூறி இரண்டாண்டுகளுக்குப் பிறகு தான் நிகழ்ச்சிகள் தொடங்கின. 1961 ல் மதீனாவில் இஸ்லாமிய பல்கலைக்கழகம் கொண்டுவரவும் பாடுபட்டார். 1962 ல் முஸ்லீம் வேர்ல்ட் லீக் என்ற நிதி அமைப்பை ஏற்படுத்தி பின்னாளில் பில்லியன் டாலர்களுக்கு மேல் அரச குடும்பத்திலிருந்து நிதி அளித்தார். மன்னர் சௌதிடமிருந்து ஆட்சியைப் பிடித்தபின், எல்லாத்துறைகளிலிருந்தும் அனைவரையும் நீக்கிவிட்டு, ஆர்வத்துடன் பணிபுரியும் இளவரசர்களைக் கொண்டுவந்தார். இளவரசர் அப்துல்லாஹ்வை தேசிய பாதுகாப்புப்படைக்கு தளபதி ஆக்கினார்.
ஃபைசல் பின் அப்துல் அஜீஸ் தான் ஆட்சிக்கு வந்தவுடன் மிகவும் உருக்கமாக, ‘என்னை உங்கள் சகோதரனாகவும், சேவகனாகவும் பார்க்க வேண்டி உங்களிடம் விரும்பிக் கேட்டுக்கொள்கிறேன். ஆட்சி என்பது பூமியிலும், சொர்க்கத்திலும் அல்லாஹ் ஒருவனிடத்தில் தான் உள்ளது. மன்னர் அப்துல் அஜீஸ் குடும்பத்திற்கு பயன்படுத்திய அதே சொல்லே இந்த மன்னர் ஃபைசல் பின் அப்துல் அஜீஸும் தொடர்கிறார். இது கீழ்வரும் சந்ததியினருக்கான ஒரு அடையாளம் தான். அதனால் மன்னரை “ஹிஸ் ராயல் ஹைனெஸ்” என்றும், அவர் சகோதரர்கள், தந்தை வழி சகோதரர்கள் “ஹிஸ் ஹைனெஸ்” என்றும், அவர்களிலிருந்து பிரிந்து செல்லும் வம்ச வழியினரை “ஹிஸ் எக்ஸலன்சி” என்றும் அழைக்கப்படுவார்கள்’ என்றார். 1967 ல் ஃபைசல் பின் அப்துல் அஜீஸ் இளவரசர் ஃபஹ்தை இரண்டாவது பிரதம மந்திரியாக அறிவித்தார். முதல் வேலையாக தலைகீழாகிப் போயிருந்த நாட்டின் பொருளாதாரத்தை சீர்திருத்தினார். முதல் இரண்டாண்டுகளுக்கு பழைமைவாத பொருளாதாரத்தைக் கடைபிடித்து வெற்றிகண்டார். எண்ணெய் வள உற்பத்தியை மேலும் அபிவிருத்தி செய்தார். அரசாணை வெளியிட்டு அனைத்து சௌதி அரச இளவரசர்களின் பிள்ளைகள் படிக்க வெளிநாடுகளுக்குச் செல்லாமல் உள்ளூர் பள்ளியில் தான் படிக்க வேண்டும் என்று உத்தரவிட்டார். இதை முன்னுதாரனமாகக் கொண்டு சௌதியின் பணக்காரர்களும் தங்கள் பிள்ளைகளை வெளிநாடுகளிலிருந்து திரும்பி அழைத்துவந்து உள்ளூர் பள்ளிகளில் சேர்த்தார்கள். மாகாணங்களை தனி நிர்வாகப் பகுதிகளாக ஆக்கி நவீன நலத்துறைகளை அறிமுகப்படுத்தினார். 1970 ல் பொருளாதாரத்திற்கென ஐந்தாண்டுத் திட்டத்தை கொண்டுவந்து நீதித்துறைக்கென அமைச்சகம் ஏற்படுத்தினார். 1965 ல் தொலைக்காட்சி ஒளிபரப்பப்பட, 1966 ல் ஃபைசல் பின் அப்துல் அஜீஸின் உறவினர் ஒருவர் நிலையத்தைத் தாக்கினார். பாதுகாப்புப்படையினர் அவரை சுட்டுக் கொன்றார்கள். நாட்டின் மீதான இவரது மறுசீரமைப்பை சௌதியின் பழைமைவாதிகள் எதிர்த்த போதிலும், அனைத்தையும் இஸ்லாமிய கொள்கைகளின் அடிப்படையிலேயே வைத்துக் கொண்டார்.

சௌதி அரேபியா வரலாறு 4

1950 லிருந்து 1960 வரை சௌதி அரேபியா பல ஆட்சி கவிழ்ப்புகளை எதிர்கொண்டது. 1969 ல் எண்ணெய் வளமிக்க லிபியாவில் மாம்மர் கடாஃபி என்பவர் புரட்சியின் மூலம் ஆட்சியைக் கவிழ்க்க, இது தங்களுக்குமான ஒரு அச்சுறுத்தலாக எண்ணிய ஃபைசல் பின் அப்துல் அஜீஸ் பாதுகாப்பு அமைப்பை பலப்படுத்தினார். 1969 ல் நூற்றுக்கணக்கான இராணுவ அதிகாரிகளை சில ஜெனரல்கள் உட்பட கைது செய்து ரகசியமாக திட்டமிடப்பட்டிருந்த ஆட்சி கவிழ்ப்பை முறியடித்தார். ஆட்சி கவிழ்ப்பு விமானப்படை அதிகாரிகளால் திட்டமிடப்பட்டது. அவர்கள் முன்பிருந்த நாசர்கள் குடும்ப ஆட்சியைக் கொண்டுவரத் திட்டமிட்டிருந்தார்கள். இது அமெரிக்க உளவுத்துறையால் கண்டுபிடிக்கப்பட்டு, தெரிய வந்தபின் அனைத்தும் ரகசியமாக முடிக்கப்பட்டது. ஃபைசல் பின் அப்துல் அஜீஸின் ஆட்சிக்கு முன்பு வரை தனித்தனியாக இருந்த ஏமன் பழங்குடியினர், இஸ்மாயிலி பிரிவினர், வஹ்ஹாபியைச் சாராதவர்கள் அனைவரையும் சௌதியின் மக்கள் என்று மார்க்கத்தால் ஒன்று சேர்த்தார். இவரின் ஒவ்வொரு நடவடிக்கையின் போதும் உலமாக்குழு தலையிடுவதை பெரும்பாடுபட்டு சமாளித்தார். அல் மதீனா கல்லூரியில் ஷெய்க் பின் பாஸ் என்பவர் தீவிரவாதம் சார்ந்த வகையில் மாணாக்கர்களுக்கு கல்வி போதித்ததால் அவரை பணியை விட்டு நீக்கினார். உலகமெங்கும் மிகவும் லாபகரமாக நடந்து கொண்டிருந்த அடிமை வியாபாரம் பல நாடுகளில் தடை செய்யப்பட்டிருந்தது. சௌதி அரேபியாவில் மட்டும் தடை செய்யப்படவில்லை. இதற்காக 1945 ல் அமெரிக்க ஜனாதிபதி ரூஸ்வெல்ட் சௌதி மன்னரிடம் பேச்சுவார்த்தை நடத்தி இருந்தார். இப்போது மீண்டும் 1962 ல் அமெரிக்க ஜனாதிபதி ஜான். எஃப். கென்னடி பேச்சுவார்த்தை நடத்த சௌதி அரேபியாவில் அடிமை வாணிபத்தை தடை செய்ய ஒத்துக்கொள்ளப்பட்டது. ஃபைசல் பின் அப்துல் அஜீஸ் தந்தை துவக்கிவைத்த அமெரிக்காவுடனான நட்பில் அதிக கவனம் செலுத்தினார். தனது வீரர்களுக்கு அமெரிக்கா மூலம் இராணுவப்பயிற்சி பெற வைத்தார். இவர் கம்யூனிசத்தை எதிர்த்ததால் ரஷ்யா போன்ற நாடுகளுடன் உறவை வளர்த்துக் கொள்ளவில்லை. கம்யூனிசத்தை யூதர்களின் ஸியோனிசத்துடன் இணைத்துப் பேசினார். அதேநேரத்தில் மற்ற ஐரோப்பிய நாடுகளுடன் நல்லுறவை வைத்திருந்தார். 1967 ல் இங்கிலாந்து சென்றபோது ராணி இரண்டாம் எலிசபெத்துக்கு வைர கழுத்தணி பரிசளித்தார். அரபு தேசியத்தின் மூலம் அனைத்து முஸ்லீம் நாடுகளையும் ஒன்றிணைக்க அவர்கள் நாடுகளுக்குச் சென்று பேசினார். 1969 ல் அல் அக்ஸா மஸ்ஜிதில் இஸ்ரேல் நடத்திய பீரங்கி தாக்குதலுக்கு கண்டனம் தெரிவித்து அது பிடித்து வைத்திருந்த பாலஸ்தீன பகுதிகளைத் திரும்ப ஒப்படைக்க வேண்டுமென்று 25 முஸ்லீம் நாடுகளை அழைத்து கூட்டம் நடத்தினார். அக்கூட்டம் இஸ்லாமிய நாடுகளின் கூட்டமைப்பாக மாறி பாலஸ்தீனத்திற்கு ஆதரவாக இருந்தது. 1970 ல் எகிப்தின் நாசர் இறந்ததற்குப் பின் எகிப்தின் அதிபரான அன்வர் சதாத் 1973 ல் அராப் இஸ்ரேல் போரை நடத்தினார். இதற்கு ஆதரவு தெரிவித்து ஐரோப்பியர்களுக்கான எண்ணெய் ஏற்றுமதியை ஃபைசல் பின் அப்துல் அஜீஸ் தடை செய்தார். ஒட்டுமொத்த எண்ணெய் இறக்குமதி செய்யும் நாடுகளும் பதறிப்போயின. இந்த நடவடிக்கையின் மூலம் இஸ்லாமிய நாடுகளின் கௌரவத்தை ஃபைசல் பின் அப்துல் அஜீஸ் அவர்கள் உயர்த்தியதாகவே கருதப்பட்டது. 1974 ல் ‘டைம்’ பத்திரிக்கை இவரை மேன் ஆஃப் தி இயர் என்று புகழுரைத்தது. இவரின் கிடிக்கிப்பிடியால் எண்ணெய் விலை உயர்த்தப்பட்டு அதன் வருமானத்தை எகிப்து, சிரியா மற்றும் பாலஸ்தீன் லிபரேஷன் ஆர்கனைசேஷன் நடத்திய அராப் இஸ்ரேல் போருக்கு உதவினார். இதனால் பாதிக்கப்பட்ட மேற்கத்தியர்கள் இவரைக் கொல்ல திட்டம் தீட்டினார்கள்.
ஃபைசல் பின் அப்துல் அஜீஸுக்கு நான்கு மனைவிகள். மூன்று மனைவிகள் சக்திவாய்ந்த சுதைய்ரி, அல் ஜிலுவி, அல் துனயன் குடும்பத்தைச் சேர்ந்தவர்கள். இவர் முதல்மனைவி சுல்தானா பின்த் அல் சுதைய்ரியின் மூத்த மகன்தான் இளவரசர் அப்துல்லாஹ். ஃபைசலுக்கு 15 வயதாகும்போதே அப்துல்லாஹ் பிறந்து விட்டார். இவரின் இரண்டாவது மனைவி இஃப்ஃபத் அல் துனைய்யின் துருக்கியில் பிறந்து அல் சௌத் குடும்பத்தின் வழிவந்தவர்.  மூன்றாவது மனைவி அல் ஜவ்ஹராவை 1935 ல் மணந்தார். நான்காவது மனைவி இளவரசர் காலிதின் தாயாராவார். மகன்கள் அனைவரையும் அரசியலில் பங்குபெறவைத்து அனுபவம் கிடைக்கச் செய்தார். இளவரசர் சுல்தான் தன் மகன் பந்தர் பின் சுல்தான் அரச பாரம்பரியத்தைச் சேராத மனைவி மூலம் பிறந்ததின் காரணமாக தயக்கத்துடன் இருக்க ஃபைசல் பின் அப்துல் அஜீஸ் தன் மகள் ஹைஃபா பின்த் ஃபைசலை பந்தர் பின் சுல்தானுக்கு மணமுடித்துக் கொடுத்து பெருந்தன்மையாக நடந்து கொண்டார்.
 ஃபைசல் பின் அப்துல் அஜீஸ் அவர்கள் அரபுகளின் வழக்கப்படி, மஜ்லிஸ் எனப்படும் பொதுச்சபையில் அமர்ந்து தன்னைக் காணவரும் மக்களையும் மற்ற பிரதிநிதிகளையும் சந்திப்பது வழக்கம். 1975 மார்ச் 25 ல் அப்படி ஒரு சந்திப்பில் ஒன்றுவிட்ட சகோதரர் மகன் ஃபைசல் பின் முசைய்த் என்பவனும் சந்திக்க வந்திருந்தான். ஃபைசல் பின் அப்துல் அஜீஸ் அப்போது தான் அமெரிக்க பயணத்திலிருந்து திரும்பி இருந்தார். அப்போது குவைத்திலிருந்து சில விருந்தினர்களும் சந்திக்க வந்திருந்தார்கள். அரபு வழக்கப்படி, பின் முசைய்தை நெற்றியில் முத்தமிட வந்த ஃபைசல் பின் அப்துல் அஜீஸை தன் கையில் மறைத்து வைத்திருந்த கைத்துப்பாக்கியால் சுட்டான் முதல் குண்டு அவரின் நாடியில் பாய்ந்தது. இரண்டாவது குண்டு அவர் காதில் பாய்ந்தது. உடனிருந்த பாதுகாவலன் ஒருவன் உறையுடனிருந்த வாளினால் ஃபைசல் பின் அப்துல் அஜீஸைத் தாக்கினான். அருகிலிருந்த எண்ணெய்வள மந்திரி ஸகி யமானி மன்னரைக் கொல்லாதீர்கள் என்று உரக்கக் கத்தினார். பாதுகாவலர்கள் வர உடனடியாக மருத்துவமனைக்கு கொண்டு செல்லப்பட்ட மன்னரைக் காப்பாற்ற மருத்துவர்கள் முயன்றும் முடியாமல் ஃபைசல் பின் அப்துல் அஜீஸ் அவர்கள் மரணமடைந்தார்கள். இது முன்பு தொலைக்காட்சி கொண்டுவருவதற்கு எதிர்ப்பாக இருந்த காலித் பின் முசைய்தை ரியாத் நகரில் பொதுவில் வைத்து தூக்கிலிட்டதற்கு பழிவாங்குவதற்காக கொலை செய்யப்பட்டதாக ஒரு கருத்திருந்தாலும், இந்தக் கொலைக்கு பின்ணனியில் அமெரிக்கா இருந்ததாக சந்தேகித்தார்கள். அன்றையதினம் மொத்த சௌதி அரேபியாவும் ஸ்தம்பித்தது. மூன்றுநாள் அரசு விடுமுறை அறிவிக்கப்பட்டது.  அவரது உடல் ரியாதில் அல் அவ்த் கல்லறையில் அடக்கம் செய்யப்பட்டது. அவருக்குப்பிறகு, காலித் பின் அப்துல்அஜீஸ் அல் சௌத் 1975 ல் சௌத் குடும்பத்திலிருந்து ஆட்சிக்கு வந்தார்.
1913 ல் ரியாதில் பிறந்த இவர் தாயார் அல் ஜிலுவி குடும்பத்தைச் சேர்ந்தவர். இவருக்கு 14 வயது ஆகும்போதே மன்னர் அப்துல் அஜீஸ் இவரை பழங்குடியினர்களைச் சந்திக்க வைத்து அவர்களின் குறைகளைக் கேட்க வைத்தார். 1932 ல் ஹிஜாஸ் பகுதியின் வைஸ்ராயராக இருந்தார். 1934 ல் இளவரசர் ஃபைசலுடன் எமனி படைகளுடன் போரிட்டுள்ளார். 1934 ல் சௌதி உள்துறை மந்திரியாக இருந்தார். பாலஸ்தீன் விவகாரத்தில் லண்டனில் நடந்த செயிண்ட் ஜேம்ஸ் மாநாட்டில் இளவரசர் ஃபசலுக்கு உதவியாக இருந்தார். 1943 ல் அமெரிக்க துணை அதிபர் ஹார்ரி ட்ரூமென் வெள்ளைமாளிகையில் அளித்த விருந்தில் ஃபசலுடன் கலந்து கொண்டு, பின்னர் அமெரிக்க அதிபர் ஃப்ராங்கிளின் ரூஸ்வெல்டையும் சந்தித்தார். காலித் பின் அப்துல்அஜீஸ் சௌதியின் ஆட்சியில் மிக நல்ல மனிதர் என்ற பெயரைப் பெற்றார். இளவரசர் முஹம்மது, இளவரசர் காலித், இளவரசர் அப்துல்லாஹ் ஆகிய அனைவரும் அல் ஜிலுவி குடும்பத்திலேயே திருமணம் செய்திருந்தார்கள். மன்னர் ஃபைசலின் சார்பாக மக்கா நகரின் கவர்னராகவும் இருந்தார். மன்னர் ஃபைசல் இல்லாத சமயங்களில் கூட்டங்களையும், மாநாடுகளையும் அவர் சார்பில் நடத்தி இருக்கிறார். அரச குடும்பத்தினரிடையே ஏற்படும் குழப்பங்களுக்கு மன்னரின் சமரசமே இறுதி முடிவு என்னும் பழக்கத்தை ஏற்படுத்தினார். தன் ஏழாண்டு ஆட்சியில் சௌதியின் அடிப்படை கட்டமைப்பை சீர்படுத்தி கல்வி, மருத்துவத்துறைகளில் கவனம் செலுத்தினாலும் திறமை இல்லாதவராகவே கருதப்பட்டார். ஆனாலும் இவருக்குண்டான சில தனிச்சிறப்புகளால் புகழ் பெற்றார். இதனால் அனைத்துத் தரப்பினரும் இவரது ஆட்சிக்கு உதவினார்கள். இவரது ஆட்சியில் தான் சௌதி அரேபியா மிகப்பெரும் பணக்கார நாடாக ஆகியது. விவசாயத்தில் கவனம் செலுத்தினார். ஜுபெய்ல், யான்பு பகுதிகளில் தொழிற்பேட்டை பகுதிகளாக்கினார். எண்ணற்ற பள்ளிக் கூடங்களை நாடெங்கிலும் திறந்தார். 3,028 தொடக்கநிலைப் பள்ளிக்கூடங்கள், 649 இரண்டாம்நிலைப் பள்ளிக்கூடங்கள், 182 உயர்நிலைப் பள்ளிக்கூடங்கள் என்றிருந்ததை முறையே 5,373, 1,377, 456 என்று 1980 ல் உயர்த்தினார். கிங் ஃபைசல் பல்கலைக்கழகத்தைத் தோற்றுவித்தார். 1980 ல் மூன்றாவது முன்னேற்றத் திட்டமாக 250 பில்லியன்களில் வரவு செலவு கொண்டு வந்தார். 1979 ல் 500 பேர் கொண்ட குழுவொன்று புனித மக்காவின் பள்ளியை ஆயுதங்களுடன் பிடித்தபோது, காலித் பின் அப்துல்அஜீஸ் உலமாக்களின் ஆலோசனையைப் பெற்று இராணுவ நடவடிக்கை எடுத்தார். முதலில் வெறுப்புடனும், அமைதியுடனும் இருந்த உலமாக்கள் மூன்று தினங்களுக்குப் பிறகுதான் இராணுவ நடவடிக்கைக்கு அனுமதி கொடுத்தார்கள். உலமாக்களின் தீர்ப்புப்படி பல்வேறு நகரங்களில் 63 புரட்சியாளர்கள் தூக்கிலிடப்பட்டார்கள்.
1979 ல் சௌதியின் கிழக்குப் பிராந்தியத்திலிருந்த ஷியாபிரிவு சிறுபான்மையினர் அரசுக்கெதிராக ஊர்வலங்களையும், போராட்டங்களையும் நடத்தினார்கள். அவர்களைக் கைது செய்த காலித் பின் அப்துல்அஜீஸ் 1980 ல் அவர்களை விடுதலை செய்து அவர்களின் நகரங்கள் அனைத்துக்கும் பட்டத்து இளவரசர் ஃபஹ்துடன் சென்று பேச்சுவார்த்தை நடத்தினார். நாட்டின் உள்விவகாரத்தில் மட்டுமே ஆர்வம் கொண்டிருந்த காலித் பின் அப்துல்அஜீஸ் அப்போது நடந்த ஈரானியப்புரட்சி, அன்வர் சதாத் படுகொலை, ஆப்கானிஸ்தான் மீதான ரஷ்யாவின் ஆக்கிரமிப்பு ஆகிய வெளிநாட்டு விவகாரங்களில் அவ்வளவாக ஆர்வம் காட்டாதிருந்தார். அபுதாபிக்கும், ஒமானுக்கிடையேயான புரைய்மி பாலைவன விவகாரத்தில் மட்டும் தலையிட்டார். 1975 ல் சிரியா சென்று அதிபர் ஹஃபிஸ் அல் அஸ்ஸாதை சந்தித்து லெபனானின் முஸ்லீம்களுக்கு ஆதரவாக இருந்த சிரியாவுக்கு தன் ஒத்துழைப்பைத் தந்தார். GCC  எனப்படும் வளைகுடா நாடுகளின் கூட்டமைப்புக்கு பாடுபட்டார். 1979 ல் ஈரானில் இஸ்லாமியப் புரட்சி ஏற்பட்டபோது, கொமெய்னிக்கு ஆதரவு தெரிவித்தார். ஆனாலும் 1980 ல் ஈரான் ஈராக் போரில் சௌதி அரேபியா ஈராக்கை ஆதரித்தது. 1981 ல் சௌதி அரேபியாவில் இங்கிலாந்து பிரதமர் மார்கரெட் தாட்சரைச் சந்தித்ததைப் பற்றிக் கேட்டபோது அவருடன் கழுகுகளைப் பற்றி பேசியது நன்றாக இருந்தது என்றும் நிர்வாக விவகாரங்களை பட்டத்து இளவரசர் ஃபஹ்த் பேசுவார் என்றார். 1982 ல் அமெரிக்க அதிபர் கார்டரிடம் 60 எஃப்-15 ரக விமானங்களை சௌதி அரேபியாவுக்காக வாங்கினார். நவீனரக போயிங் 747 தான் பயணிக்கவும் வாங்கினார். வெளிநாட்டு பணியாளர்களை வரவழைத்து பணியில் அமர்த்தினார்.
காலித் பின் அப்துல்அஜீஸுக்கு நான்கு மனைவிகள். நான்கு மகன்களும், ஆறு மகள்களும் இவருக்கு இருந்தார்கள். கழுகு வேட்டையும், குதிரையேற்றமும் இவருக்கு மிகவும் பிடித்தமான பொழுதுபோக்கு. கழுகு விளையாட்டுக்காகவே 1955 ல் டொயாட்டா லாண்ட் க்ரூசர் என்னும் காரை வாங்கினார். 1975 ல் 25.2 மீட்டர் நீளமுள்ள நீண்ட கடிலாக் காரை வாங்கினார். இவரது பெயரில் ரியாதில் கிங் காலித் இண்டர்நேஷனல் விமான நிலையம், கண் மருத்துவமனையும், கிழக்குப் பிராந்தியத்தில் கிங் காலித் மருத்துவ நகரமும் இயங்குகின்றன. 1981 ல் ஐக்கிய நாட்டு சபையின் தங்கபதக்கம் பெற்றார். நீண்ட காலமாகவே இவருக்கு இருதய நோய் இருந்தது. 1970 ல் பலமான மாரடைப்பு வர, 1972 ல் அமெரிக்காவின் க்ளீவ்லாண்ட் மருத்துவமனையில் இருதய அறுவை சிகிச்சை செய்து கொண்டார். 1978 ல் மீண்டும் க்ளீவ்லாண்டில் இரண்டாவது இருதய அறுவை சிகிச்சை செய்தார். 1976 ல் லண்டனில் இடுப்புப் பகுதியில் அறுவை சிகிச்சை செய்து கொண்டார். மீண்டும் இவருக்கு 1980 ல் சிறிய மாரடைப்பு வந்தது. ஏழாண்டு ஆட்சிக்குப்பின் 1982 ல் தாயிஃப் நகரத்தில் இருந்தபோது மாரடைப்பால் காலமானார். மக்காவின் புனித பள்ளியில் இறுதித்தொழுகை நடத்தப்பட்டு, ரியாதில் அல் அவ்த் கல்லறையில் அடக்கம் செய்யப்பட்டார். இவரது இறுதிச் சடங்கில் கதார், குவைத், திபூத்தி, ஐக்கிய அரபு அமீரகம், பஹ்ரைன், எகிப்து ஆகிய நாடுகளின் அதிபர்கள் கலந்து கொண்டார்கள். இவருக்குப்பின் ஃபஹ்த் பின் அப்துல் அஜீஸ் 1982 ல் ஆட்சிக்கு வந்தார்.

சௌதி அரேபியா வரலாறு 5

ஃபஹ்த் பின் அப்துல் அஜீஸ் இப்ன் சௌதின் எட்டாவது மகனாவார். 1921 ல் ரியாதில் பிறந்த இவரின் தாயார் ஹஸ்ஸா அல் சுதைய்ரி ஆவார். அரச குடும்பத்தினர் படிப்பதற்காக இப்ன் சௌத் அவர்களால் துவக்கப்பட்ட பிரின்ஸ் பள்ளியிலேயே ஆரம்பக்கல்வி படித்தார். இவருக்கு ஷெய்க் அப்துல் கானி கயாத் அவர்கள் ஆசிரியராக இருந்தார். மார்க்கக்கல்வி பயில்வதற்காக மக்காவிலும் படித்தார். தாயாரின் அறிவுரையின் பேரில் அரச ஆலோசனைக்குழுவில் இடம் பெற்றார். 1945 ல் முதல்முறையாக அமெரிக்காவின் சான்ஃப்ரான்சிஸ்கோவிற்கு ஐக்கியநாட்டு சபையின் ஒரு தீர்மானத்தில் கையெழுத்திடுவதற்காகச் சென்றார். பின் 1953 ல் ராணி இரண்டாம் எலிசபெத் முடிசூட்டு விழாவிற்கு சௌத் குடும்பத்தின் சார்பாக இங்கிலாந்து சென்றார். நாட்டின் முதல் கல்வித்துறை அமைச்சராக 1953 ல் பதவி பெற்றார். 1959 ல் லீக் ஆஃப் அராப் ஸ்டேட்ஸ் என்னும் கூட்டத்திற்கு தலைமை தாங்கினார். 1962 ல் சௌதியின் உள்துறை அமைச்சராக இருந்தார். அப்போது மொத்த அரபுநாடுகளின் தலைவராக எகிப்தில் 1965 ல் கலந்து கொண்டார். 1967 ல் துணைப் பிரதமராகப் பதவி பெற்றார். மன்னர் காலித் இறந்தபோது இவருக்கு இருந்த இரண்டு மூத்த சகோதரர்களான இளவரசர் நாசரும், இளவரசர் ஸாதும் மன்னராக போதிய தகுதி இல்லாத காரணத்தால் ஃபஹ்த் பின் அப்துல் அஜீஸ் ஆட்சிக்கு வந்தார். ஃபஹ்த் பின் அப்துல் அஜீஸ் பட்டத்து இளவரசராக 1986 ல் அறிவிக்கப்பட்ட போது இருபுனித பள்ளிகளுக்கும் பாதுகாவலராக இருந்தார். 1979 ல் ஈரானில் ஏற்பட்ட புரட்சியின் காரணமாக சௌதிக்கும் ஏதேனும் பாதிப்பு வருமோ என்று அச்சப்பட்ட ஃபஹ்த் பின் அப்துல் அஜீஸ் 1982 ல் ஈரானுடனான போரின்போது சதாம் ஹுசெய்னுக்கு ஆதரவாக இருந்தார்.
ஃபஹ்த் எப்போதுமே ஐக்கியநாட்டுசபைக்கு ஆதரவாக இருந்தார். சௌதியின் மொத்த வருமானத்தில் 5.5. சதவீதத்தை சௌதி முன்னேற்ற நிதி அமைப்புக்கு கொடுத்து வந்தார். வெளி அமைப்புகளான போஸ்னியன் முஸ்லீம்கள், யூகோஸ்லாவ் போர், நிக்காராகாவன் ஆகியவற்றிற்கு மாதம் ஒரு மில்லியன் டாலர்கள் கொடுத்து உதவினார். அமெரிக்க நட்பை பெரிதும் விரும்பினார். சௌதியின் இராணுவ விமான நிலையங்களை அமெரிக்கா பயன்படுத்த அனுமதித்தார். 1988 ல் நியூக்ளியர் சக்திளைத் தாங்கிச் செல்லும் CSS-2 என்னும் ஏவுகணைகள் 60 வாங்கினார். அல்ஜீரியாவுக்கும், மொரோக்கோவுக்கும் இடையே சமாதானத் தூதுவராக செயல்பட்டார். குவைத் மீதான ஈராக்கின் ஆக்கிரமிப்பின் போது எதிர்த்த அரபு நாடுகளுக்கு தலைமை தாங்கினார். சிரியா அதிபர் ஹஃபீஸ் அஸ்ஸாதுக்கும், எகிப்திய அதிபர் ஹோஸ்னி முபாரக்கிற்கும் இடையே சிறப்பு ஒப்பந்தம் காண காரணமாய் இருந்தார். பல மில்லியன்களை மார்க்க விஷயங்களுக்காக செலவு செய்தார். பழைய இஸ்லாமிய கொள்கைகளை பாதுகாக்க நடவடிக்கை எடுத்தார். மார்க்கத்துக்கென தனி போலீஸ் படையை நிர்மாணித்தார். ஷெய்க் அப்த் அல் இப்ன் பாஸி சௌதி இளைஞர்களை ஐரோப்பா, அமெரிக்கா போன்ற மோசமான கலாச்சாரம் கொண்ட நாடுகளுக்குப் பயணிப்பதை எதிர்த்து வெளிப்படையாக பேசியதை ஆதரித்தார். 1990 ல் குவைத்தை சதாம் ஹுசைன் தலைமையிலான ஈராக் படைகள் ஆக்கிரமித்தபோது ஈராக் படைகள் சௌதி குவைத் எல்லையில் குவிக்கப்பட்டிருந்தன. இதனால் ஃபஹ்த் பின் அப்துல் அஜீஸ், அமெரிக்கபடைகளை வரவழைத்து சௌதியின் எல்லையில் நிறுத்தினார். இதற்கு சௌதி அரேபிய மக்களிடமிருந்தும், அரச குடும்பத்தின் சுதைய்ரி சகோதரர்கள் ஏழு பேரும் எதிர்த்தார்கள். இவரது ஆட்சியிலும் அரச குடும்பத்தினர் ஆடம்பரமான செலவுகள் செய்தார்கள். மிகப் பெரிய இராணுவ செலவீனமாக 90 பில்லியன் டாலர்களுக்கு அல் யமாமாஹ் ஆயுத கொள்முதல் செய்யப்பட்டது. இதற்காக சௌதி அரேபியாவின் மருத்துவமனை, சாலை, பள்ளிக்கூடங்களுக்கான கட்டுமானப் பணிகள் 1986 லிருந்து 1999 வரை நிறுத்தி வைக்கப்பட்டது.
ஃபஹ்த் பின் அப்துல் அஜீஸ் தொடர் புகைப்பிடிக்கும் பழக்கம் உடையவராக இருந்தார். இவர் 60 வயதானபோது உடல் எடை கூடி சர்க்கரை நோயால் பாதிக்கப்பட்டார். இதனால் பக்கவாதம் எனப்படும் உடலின் ஒரு பகுதி செயலிழந்தது. தடி ஊன்றியும், சக்கர நாற்காலியிலும் நடமாடினார். இவரின் அலுவலக நடவடிக்கைகளை இளவரசர் அப்துல்லாஹ் கவனித்துக் கொண்டார். இவரது மூத்த மகன் சர்வதேச ஒலிம்பிக் கமிட்டியின் தலைவராக இருந்த இளவரசர் ஃபைசல் பின் ஃபஹ்த் இறந்த போது ஸ்பெயின் இருந்தார். 2002 ல் ‘ஃபோர்ப்ஸ்’ பத்திரிக்கை இவரின் சொத்து மதிப்பு 25 பில்லியன் டாலர்கள் என்றும் உலகின் இரண்டாவது பெரிய பணக்காரர் என்றும் செய்தி வெளியிட்டிருந்தது. ஸ்பெயினில் கோஸ்டா டெல் சோல் என்ற இடத்தில் ஒரு அரண்மனை வைத்திருந்தார். 147 மீட்டர் நீளத்தில் இரண்டு நீச்சல்குளங்கள், பால்ரூம், உடற்பயிற்சிக்கூடம், திரைஅரங்கம், சிறிய தோட்டம், தீவிர கண்காணிப்பு கொண்ட மருத்துவமனை, நான்கு அமெரிக்க ஏவுகணைகள், இரண்டு இயக்க அறைகள் கொண்ட பிரமாண்டமான யாட் என்னும் சொகுசுக்கப்பல் வைத்திருந்தார். அதன் மதிப்பு 100 மில்லியன் அமெரிக்க டாலர்கள். 150 மில்லியன் டாலரில் சொந்தமாக போயிங் 747 விமானம் வைத்திருந்தார். லண்டனில் சூதாட்டம் தடை செய்திருந்த போது தனது ஹோட்டல் அறையிலிருந்து கள்ளத்தரகர்கள் மூலம் சூதாடி பல மில்லியன் டாலர்களை இழந்தார். இவர் பலமுறை திருமணம் செய்தவர். மனைவிகள் அல் அனூத், அல் ஜொவ்ஹரா ஆகியோர் இறந்து போனார்கள். மனைவிகள் ஜவ்ஸா, அல் ஜொவ்ஹரா, மோதி, ஜொஸாஃஅ, துர்ஃபா, வத்ஃபா, லொல்வா, ஷெய்கா, சீடா ஆகியோரை மணவிலக்கு அளித்திருந்தார். ஜனன் ஹர்ப் மட்டும் இறக்கும் வரை இருந்தார். இவருக்கு ஆறு மகன்களும், நான்கு மகள்களும் இருந்தார்கள். ரியாதின் கிங் ஃபைசல் சிறப்பு மருத்துவமனையில் அனுமதிக்கப்பட்டிருந்த ஃபஹ்த் பின் அப்துல் அஜீஸ் 2005 ஆகஸ்டு மாதம் மரணமடைந்தார். இவர் எப்போதும் அணிந்திருக்கும் சிறப்பு அரபு அங்கியுடனேயே (தவ்ப்) அடக்கம் செய்யப்பட்டார். இமாம் துர்கி பின் அப்துல்லாஹ் மஸ்ஜிதுக்கு எடுத்துச் செல்லப்பட்டு, மூத்த இமாம் ஷெய்க் அப்துல் அஜீஸ் அல் ஷெய்க் இறுதித் தொழுகை நடத்தப்பட்டது. இவரது இறுதித்தொழுகை நாடெங்கிலும் உள்ள மஸ்ஜிதுகளிலும் நடத்தப்பட்டது. உடல் மகன் அப்துல் அஜீஸால் இரண்டு கி.மீ தூரம் சுமக்கப்பட்டு அல் அவ்த் கல்லறையில் அடக்கம் செய்யப்பட்டது. சௌதி அரேபியாவின் கொடியில் இஸ்லாமிய ஷஹாதா பொறிக்கப்பட்டுள்ளதால் கொடி எப்போதும் அறைக் கம்பத்தில் வைக்கப்படாது. அனைத்து இஸ்லாமிய நாடுகளும் மௌனம் அனுசரித்தது. பல வெளிநாட்டு தலைவர்களும் அடக்க நிகழ்ச்சிகளில் கலந்து கொண்டார்கள்.
ஃபஹ்த் பின் அப்துல் அஜீஸுக்குப் பிறகு, 2005 ல் அப்துல்லாஹ் பின் அப்துல் அஜீஸ் அல் சௌத் அவர்கள் ஆட்சிக்கு வந்தார்கள். இவர் இரு புனிதபள்ளிகளின் பாதுகாவலராகவும் இருந்தார். 1924 ல் ரியாதில் பிறந்த இவர் மன்னர் அப்துல் அஜீஸின் பத்தாவது மகனாவார். சௌத் குடும்பத்தின் நெடுநாள் பகையாளிகளான அல் ராஷித் குடும்பத்தைச் சேர்ந்த ஃபஹ்தா பின்த் அசி அல் ஷுயைய்ம் இவரது தாயார் ஆவார். இதனாலேயே இவர் அதிகாரம் பெற பல் ஆண்டுகள் ஆனதாக ஒரு பேச்சு உண்டு. பலமான ஷம்மர் பழங்குடியினத்தைச் சேர்ந்த இவர் தாயார் இவருக்கு ஆறு வயது ஆகும்போதே இறந்துவிட்டார். 1963 ல் சௌதியின் தேசிய பாதுகாப்புப்படையின் தளபதியாக இருந்தார். இதனால் இக்வான் படையை நிர்வகிக்கும் வாய்ப்பைப் பெற்று சௌத் குடும்பத்தின் முன்ணனிக்கு வந்தார். இந்த SANG எனப்படும் சௌதி தேசியபாதுகாப்புப்படை ஜனதிரிய்யா என்னும் கொண்டாட்டத்தின் போது கிராமிய நடனங்கள், ஒட்டகப்பந்தயம், பழங்குடியின பாரம்பரியம் ஆகியவற்றை நடத்தும். 1975 ல் மன்னர் காலிதால் துணைப்பிரதமராகவும் ஆக்கப்பட்டார். இதனால் சௌதியை ஆட்சிசெய்யும் முக்கிய மூன்று நபர்களில் ஒருவரானார். இதனால் நூற்றுக்கும் மேற்பட்ட சௌதியின் இளவரசர்கள் இதை எதிர்த்தார்கள். மன்னர் ஃபஹ்த் நோய்வாய்ப்பட்டு இருந்தபோது நாட்டின் தலைமையை ஏற்றிருந்தார். 2001 ல் அமெரிக்கா அழைத்தபோது, அவர்கள் இஸ்ரேலுக்கு சாதகமாக இருந்ததால் புறக்கணித்தார். இஸ்ரேல் பாலஸ்தீன பெண்களின் மீது காட்டிய கொடூரத்தனத்தை கண்டனம் செய்தார். அமெரிக்காவின் செப்டம்பர் 11 தாக்குதலுக்குப்பிறகு, அமெரிக்க அதிபருக்கு கடிதம் எழுதினார். 2005 ல் சௌதி அரேபியாவின் இளைஞர், இளைஞிகள் வெளிநாடுகளில் நான்காண்டு இருந்து படிக்க அனைத்துச் செலவுகளையும் அரசு ஏற்க நிதியளித்தார். இதனால் 25 நாடுகளில் 70,000 மாணவ, மாணவிகள் பயன் பெற்றனர். பொதுமருத்துவ பரிசோதனைக்காக (மார்பு புற்றுநோய் பரிசோதனை உட்பட) 3 மில்லியன் ஹஜ் பயணிகளுக்கென செலவிட்டார். அமைச்சரவையில் பல மாற்றங்களைச் செய்தார். நோரா அல் ஃபயாஸ் என்னும் அமெரிக்காவில் படித்தவரை துணை கல்வி அமைச்சராக்கினார். தன் மைத்துனர் ஃபசல் பின் அப்துல்லாஹ்வை கல்வி அமைச்சராக்கினார். 2010 ல் உலமாக்களின் மூத்த குழுவை ஃபத்வா தீர்ப்பளிக்க அனுமதித்தார்.

சௌதி அரேபியா வரலாறு 6

அப்துல்லாஹ் பின் அப்துல் அஜீஸ் வேலை இல்லாதவர்களுக்கு சிறப்பூதியம், கல்வி மற்றும் வீடுகட்ட உதவிகள் என்று 37 பில்லியன் டாலர்கள் ஒதுக்கீடு செய்தார். 2013 ல் குடும்ப வழக்குகளுக்கென்று தண்டனையாக 50,000 ரியால்கள் மற்றும் ஓராண்டு சிறைத்தண்டனையும் தீர்ப்பாக சட்டம் கொண்டுவந்தார். 2007 ல் அப்போஸ்தலிக் அரண்மனை சென்று பதினாறாம் போப் பெனெடிக்டைச் சந்தித்து போப்பைச் சந்தித்த முதல் சௌதி மன்னரானார். 2008 மக்கா மாநாட்டில் அனைத்து முஸ்லீம்களும் யூத, கிறிஸ்தவ தலைவர்களுக்கெதிராக ஒரே மாதிரி பேச வேண்டும் என்றார். அமெரிக்காவுக்கு அதிக மதிப்புள்ள பரிசுகளைக் கொடுத்தவர் இவர்தான். 300,000 டாலர் மதிப்பிலான பொருட்களை இரண்டாண்டுகளில் கொடுத்தார். 132,000 டாலர் மதிப்பில் ரூபி வைரம் பரிசளித்தார். ஈராக் மீதான அமெரிக்கா ஆக்கிரமிப்பை எதிர்த்தார். ஆனாலும் ஒத்துழைப்பு கொடுத்தார். 2008 ஏப்ரலில் ஈராக்கின் அமெரிக்க தூதர் ரயான் க்ராக்கருக்கும், ஜெனரல் டேவிட் பெட்ராயிசுக்கும், ‘பாம்பின் கழுத்தை வெட்டிவிடுங்கள்’ என்று சொன்னதாக ‘விக்கிலீக்ஸ்’ செய்தி வெளியிட்டது. அப்துல்லாஹ் பின் அப்துல் அஜீஸ் ஈரான் ஹிஸ்பொல்லாஹ் போன்ற அமைப்பை ஆப்பிரிக்க நாடுகளில் அமைக்க முயற்சிக்கின்றது அதனால் விளையும் தீமைகளைப்பற்றி அது கவலைப்படவில்லை என்று குற்றம் சாட்டினார். இதன்பேரில் ஈரானிய வெளியுறவுத்துறை மந்திரியுடன் பலத்த வாக்குவாதத்திலும் ஈடுபட்டார். 2014 ல் பஹ்ரைன் விவகாரத்தில் சௌதி படைகளை அனுப்பி தொழிற்சாலைகளுக்கு பாதுகாப்பளித்தார். இவர் ஈரானின் நியூக்ளியர் திட்டங்களை அழிக்க அமெரிக்காவிடம் கோரினார் என்றும் ‘விக்கிலீக்ஸ்’ செய்தி வெளியிட்டது. 1990 லிருந்து சீனாவிடனான தூதரக உறவிலிருந்து 2006 ல் அப்துல்லாஹ் பின் அப்துல் அஜீஸ் பெய்ஜிங்க் சென்று வாணிப ஒப்பந்தமும் செய்து கொண்டார். இதனால் சீனாவிடமிருந்து மிகப்பெரிய இறக்குமதி செய்யும் நாடாக ஆனது. மேலும், 8 பில்லியன் டாலருக்கு ஃப்யூஜியன் சுத்திகரிப்பு ஆலைக்கு சீனாவில் முதலீடு செய்தார். 2011 ல் துனீஷிய தலைவர் ஸைன் எல் அபிதீன் பென் அலிக்கு இனி அரசியலில் ஈடுபடக்கூடாது என்ற அடிப்படையில் அடைக்கலம் தந்தார். சிரியாவின் பஷார் அல் அஸ்ஸாதிடமும் நட்புறவில் இருந்தார். பின்னர் சிரியாவில் உள்நாட்டுக்கலவரம் அதிகமானவுடன் தூதரக அலுவலகத்தை மூடச்செய்து விட்டு தூதரை சௌதிக்கு அழைத்துக் கொண்டார். 2003 ல் ‘பாரேட்’ இதழில் டேவிட் வல்லாச்சின்ஸ்கி என்பவர், மன்னர் ஃபஹ்தும், அப்துல்லாஹ் பின் அப்துல் அஜீஸும் இரண்டாவது மோசமான சர்வாதிகாரிகள் என்றார். தீவிரமாக ஷரீயா சட்டத்தைப் பின்பற்றுவதால் இவ்வாறு குறிப்பிட்டார். இவர் கொலை, கற்பழிப்பு, போதைப்பொருள் கடத்தல் ஆகியவற்றிற்கு மரணதண்டனை கொடுப்பதையும், பெண்களுக்கு அதிகப்படியான சுதந்திரம் கொடுப்பதையும் பலர் விமர்சனம் செய்தார்கள். ஹஜ் புனிதபயணம் வந்த ஷியா பிரிவினரைக் கைது செய்ததற்காகவும் விமர்சனம் செய்யப்பட்டார். 2007 ல் மனிதஉரிமை கழகம் சௌதி அரசாங்கம் ‘அஹமதிய்யா’ என்ற பிரிவினரிடையே காட்டும் பிரிவினையை விலக்கிக் கொள்ள வேண்டி கடிதம் எழுதியது. ஆனால், சௌதி அப்படி ஒரு கடிதம் வந்ததாகவே இதுவரை காட்டிக்கொள்ளவில்லை.
சௌதி அரேபியாவின் இராணுவ பலத்தை 260,000 வீரர்களாக உயர்த்தினார். அப்துல்லாஹ் பின் அப்துல் அஜீஸுக்கு 30 மனைவிகளும், 35 குழந்தைகளும் உள்ளனர். இளவரசி அலனூத் மூலம் பிறந்த மகள்களில் சாஹர்ம் ஜவஹர் ஆகியோர் 13 வருடகாலம் வீட்டுக்காவலில் இருந்ததாக வீடியோ வெளியிட்டு, லண்டனில் சௌதி அரேபிய தூதரகத்தில் முறையிட்டு பரபரப்பை ஏற்படுத்தினார். 2010 லிருந்து வெளித்தொடர்புகளிலிருந்து விலகி இருந்தார். ஃப்ரான்சிலிருந்து வந்த அழைப்பையும் புறக்கணித்தார். ஒரு தொலைக்காட்சி நிகழ்ச்சியில் தடியுடன் காணப்பட்டார். 2014 ல் அமெரிக்க தூதருடன் உரையாடும் போது மூக்கில் சுவாசக்குழாய் பொருத்தப்பட்டதிலிருந்து அவர் நோய்வாய்ப்பட்டிருந்ததாக அறியப்பட்டது. 2010 லிருந்து 2012 வரை நான்கு முறை முதுகில் அறுவை சிகிச்சை செய்யப்பட்டிருந்தார். இரண்டுமுறை அமெரிக்காவிலும், இரண்டுமுறை ரியாதிலும் செய்து கொண்டார். இவையெல்லாம் பின்னர் தான் தெரியவந்தது. அப்துல்லாஹ் பின் அப்துல் அஜீஸ் ரியாதில் கிங் அப்துல் அஜீஸ் நூலகமும், மொரோக்கோ காசாப்ளாங்காவில் ஒரு நூலகமும் திறந்தார். கத்ரீனா புயலுக்குப்பின் நியூ ஆர்லன்சில் உயர்பள்ளிக்கூடம் கட்ட 300,000 டாலரும், 2008 ல் உலக உண்வுத்திட்டத்திற்கு 500 மில்லியன் டாலரும், சீனாவின் சிசூவான் பூகம்பத்திற்கு 50 மில்லியன் தொகையும், 10 மில்லியன் உடனடி நிவாரணப் பொருள்களும், கிங் அப்துல் அஜீச் விஞ்ஞானம் மற்றும் தொழிற்கல்வி பல்கலைக்கழகத்திற்கு 10 பில்லியன் டாலர்களும் கொடுத்தார். 2011 ‘ஃபோர்ப்ஸ்’ பத்திரிக்கை இவரது சொத்துமதிப்பு 21 பில்லியன் என்றும் உலகின் முதல் பணக்கார மன்னர் இவரென்றும் செய்தி வெளியிட்டது. இளவயதில் குதிரைகளின் மீது ஆர்வமாய் இருந்தார். 1000 குதிரைகளை சொந்தமாக வைத்திருந்தார். ரியாதில் மிகப்பெரிய ‘ஜனாத்ரியா’ என்ற பண்ணையும் வைத்திருந்தார். மொரோக்கோவின் காசாப்ளாங்காவில் இரண்டு ஹெலிகாப்டர்களை நிறுத்தும் தளத்துடன் பல தங்கும் அறைகளைக் கொண்ட 137 ஏக்கரில் அரண்மனை வைத்திருந்தார். 2015 ஜனவரியில் அப்துல்லாஹ் பின் அப்துல் அஜீஸ் காலமானார். அவருக்குப்பின் சல்மான் பின் அப்துல் அஜீஸ் அல் சௌத் ஆட்சிக்கும், இரண்டு புனித மஸ்ஜிதுகளுக்கு பாதுகாவலராகவும் பொறுப்பேற்றார்.
சல்மான் பின் அப்துல் அஜீஸும் சுதைய்ரி சகோதரர்களில் ஒருவர். இப்ன் சௌதின் 25 வது மகனான இவர் முரப்பா அரண்மனையில் வளர்ந்தார். ரியாரிதின் இளவரசர்களுக்கான பள்ளியில் பயின்றார். 1959 ல் 19 வயதில் ரியாதின் கவர்னராக பதவிபெற்று 1955 வரை இருந்தார். பின்பு மீண்டும் 1963 ல் ரியாதின் கவர்னராகி 2011 வரை இருந்தார். மத்திய தரத்திலிருந்த ரியாத் நகரத்தை உலகத்தரத்திற்கு உயர்த்தினார். 2011 ல் ரியாதிலிருந்த அனைத்து பிச்சைக்காரர்களையும் பிடித்து வெளிநாட்டுக்காரர்களை அவர்களின் நாட்டுக்கும், உள்ளூர் பிச்சைக்காரர்களை மறுவாழ்வு நிலையத்திற்கும் அனுப்பினார். சௌதி அரேபியாவின் உறவை பலப்படுத்த குவைத், பஹ்ரைன், கதார் நாடுகளுக்கு பயணம் செய்தார். கனடா, பாரீஸ், போஸ்னியா, ஹெர்ஸிகோவினா, பாகிஸ்தான், ஜப்பான், ப்ருனைய், ஹாங்காங், சீனா ஆகிய நாடுகளுக்குப் பயணம் செய்திருக்கிறார். இவரது கீழ் ரியாத் நகரம் பள்ளிக்கூடங்கள், பல்கலைக்கழகங்கள், விளையாட்டு அரங்கங்கள், சுற்றுலா தலங்கள் என்று மத்திய கிழக்கின் பணக்கார நகரமாக இருந்தது. ரியாத் நகரைப்பற்றி சல்மான் பின் அப்துல் அஜீஸ் சொல்லும்போது, ‘ரியாத் நகரின் ஒவ்வொரு பகுதியும் எனது இதயத்தில் நீங்காத இடம் பெற்றுள்ளது. ரியாதை நினைக்காமல் என்னால் இருக்கமுடியாது என்றார். 2011 ல் இரண்டாவது துணை பிரதமராக நியமிக்கப்பட்டார். சௌதியின் தேசிய பாதுகாப்பு குழுவில் உறுப்பினராகவும் இருந்தார். அரச குடும்பத்தில் மத்திய வயதுள்ளவராக இருந்ததால் நாட்டின் இருதலைமுறையினருடனும் சமூகரீதியாகவும், கலாச்சார ரீதியாகவும் தொடர்பு கொள்ள இவருக்கு ஏதுவாக இருந்தது. 2012 ல் அமெரிக்கா சென்று பராக் ஒபாமாவையும், இங்கிலாந்து சென்று டேவிட் காமரூனையும் சந்தித்தார். இராணுவத்திற்கு 67 பில்லியன் டாலர்கள் செலவு செய்து இங்கிலாந்து, ஃப்ரான்ஸ், ஜப்பானைத்தாண்டி உலகில் இராணுவச்செலவில் நான்காவது நாடாக சௌதியை ஆக்கினார். 2014 ல் இராணுவ மந்திரியாக ஈராக்குக்கும், சிரியாவுக்கும் எதிரான வான்வெளித்தாக்குதலுக்கு ஆதரவளித்தார். 2012 ல் பட்டத்து இளவரசராக அறிவிக்கப்பட்டார். சௌதி அரச குடும்பத்தில் முதல்முறையாக 2013 ல் டிவிட்டரில் இணைந்தார். சோமாலியா, சூடான், பங்களாதேஷ், ஆப்கானிஸ்தான் ஆகிய ஏழை இஸ்லாமிய நாடுகளுக்கு ஆதரவாக இருந்தார். ஆட்சிக்கு வந்தவுடன் அமைச்சரவையில் பல மாற்றங்களைச் செய்தார். அரசு அலுவலர்கள், இராணுவத்தினர், ஓய்வூதியம் பெறுபவர், மாணவர்கள் என்று அனைத்துத் தரப்பினருக்கும் இரட்டை ஊதியம் வழங்கி, அவர்களின் தொழுகைகளில் தனக்கு பிரார்த்திக்குமாறு கேட்டார். 2015 ல் மத்திய கிழக்கு நாடுகளுக்கு ஆறு நாள் சுற்றுப்பயணமாக சௌதி அரேபியா வந்திருந்த இளவரசர் சார்லஸை வரவேற்றார். 2015 ல் இவரது முடிசூட்டுவிழாவிற்கு 32 பில்லியன் டாலர்கள் செலவு செய்யப்பட்டது.
சல்மான் பின் அப்துல் அஜீஸ் ஏமன் அரசுக்கெதிரான படைகள் மீது பத்து சுன்னிப்பிரிவு நாடுகளின் கூட்டுடன் வான்வெளித்தாக்குதல் நடத்தினார். ஒரு முஸ்லீம் நாடு தன்னிச்சையாக செயல்பட்டால் தான் மேலைநாட்டினருக்குப் பிடிக்காதே. உடனே மனித உரிமை கழகம் இது போர் சட்டத்திற்கு எதிரானது என்றது. மீண்டும் கொத்து குண்டுகளை ஏமன் பொதுமக்கள் மீது வீசுவதாக குற்றம் சாட்டியது. அமெரிக்கா 26 நாடுகளுடன் சேர்ந்து ஈராக், ஆப்கானிஸ்தான் நாடுகளில் வீசும்போது உறக்கத்தில் இருந்தார்கள் போலும். சிரிய அரசுக்கெதிரான படைகளுக்கு சௌதி அரேபியா ஆயுதமும், பணமும் வழங்குவதாகச் சொல்லப் படுகிறது. 4000 பேராக பெருகிப்போய்விட்ட சௌதியின் இளவரசர்களுக்கு இவரே பொறுப்பாக இருக்கிறார். சல்மான் பின் அப்துல் அஜீஸ் தன் குடும்பத்திற்கு சொந்தமாக ‘அஷர்க் அல் அவ்சத்’, ‘அல் எக்திசாதியாஹ்’ என்று இரண்டு பத்திரிக்கைகள் வைத்திருக்கிறார். இவருக்கு மூன்று மனைவிகள். இவர் முதல் மனைவி 2011 ல் காலமானார். மூத்தமகன் ஃபஹ்த் பின் சல்மான் 47 வயதில் இருதய நோயால் காலமானார். இரண்டாவது மகன் அஹ்மத் பின் சல்மான் 43 வயதில் மாரடைப்பால் காலமானார். இவரது இன்னொரு மகன் சுல்தான் பின் சல்மான் உலகின் முதல் அரச குடும்பத்தினராக, முதல் முஸ்லீமாக, முதல் அரேபியராக 1985 ல் வான்வெளிக்கு ராக்கெட்டில் பயணமானார். 2010 ல் அமெரிக்காவில் முதுகுத்தண்டு அறுவை சிகிச்சை செய்த் கொண்டார். மேலும் இவருக்கு இடக்கை செயலிழந்து போனது.

மங்கோலியர்கள் வரலாறு 1

மங்கோலியர்கள் வரலாறு 

கூ.செ.செய்யது முஹமது
அமைதியாக இருக்கும் அருகாமை மக்களைக் கொள்ளையடித்து, தங்கள் உணவை தேடிக்கொண்டிருந்த பழங்குடியினர் மீது போர் தொடுத்து ஸ்காண்டிநேவியன்கள் கைப்பற்றிய பூமி. மங்கோலியப் பீடபூமி. இதை ஸ்காண்டிநேவியன்கள் கடற்கொள்ளைக்கும், அடிமை வாணிபத்திற்கும் பயன்படுத்தி வந்தார்கள் அது தனி கதை. இந்த மங்கோலியா தான் துருக்கிகளுக்கும், மங்கோலியர்களுக்கும் உண்மையான தாய் பிரதேசம். ஆண்டாண்டாக பழங்குடியினராக இங்கு வாழ்ந்த இந்த இரு சமூகமும் உலக சரித்திரத்தில் மகத்தான இடம் பிடித்தனர். இவர்களின் மொழி ஏறக்குறைய ஒன்றாகவே இருக்கும். ஆளுயரத்திற்கு வளர்ந்திருக்கும் காட்டுப்புல், கரடுமுரடான மலைகள் எல்லாம் தாண்டி அமைந்த பிரதேசம். இவைகளைக் கடந்தால் நேராக கொண்டு போய் ஐரோப்பாவில் விடும். குதிரைகளில் பயணித்தால் விரைவில் எட்டலாம். தென் பகுதியில் உயர்குடி வகுப்பினர் வசித்து வந்தார்கள். அமெரிக்க இந்தியர்கள், சைபீரிய பழங்குடியினர்கள் மற்றும் வடக்கு மங்கோலியர்கள் அனைவரும் ஒரே வழிமுறையில் வந்தவர்கள் என்று இறுதியான மனித ஆய்வு சமீபத்தில் தெரிவிக்கிறது.
இந்த மங்கோலிய பீடபூமியைப் பற்றி கொஞ்சம் ஆதியிலிருந்து பார்ப்போம். காட்டு மிராண்டி கூட்டங்களாய் 100 ஆம் ஆண்டுகளில் பல பிரிவு மக்கள் சேர்ந்த இனம் மங்கோலிய இனம். பின்னாளில் ஸோன்ங்க்யூ, ஸியான்பி, ரூரன், கூக்துர்க் அல்லது ஹூன் மாகாணம் என்று அடையாளம் காணப்பட்டது. இன்றும் சரித்திர ஆசிரியர்கள் இவர்கள் மங்கோலிய பழங்குடியினரா அல்லது துருக்கி பழங்குடியினரா என்று விவாதித்துக் கொண்டிருக்கிறார்கள். இந்த ஹூன் மாகாணம் மத்திய ஆசியாவில் “ஷன்யூ” என்ற பேரரசாக மாறியது. ஷன்யூ மோடுன் என்பவர் இதை விரிவுபடுத்தினார். ஷன்யூ பேரரசு சீனாவின் ஹான் பேரரசுடன் போட்டியிட்டது. ஷன்யூவின் பிரமாண்ட படை முன்னால் தாக்கு பிடிக்க முடியாமல் ஹான் பேரரசின் சீனா மன்னர் ஷன்யூவை தனிப்பேரரசாக ஒத்துக்கொண்டார். ஷன்யூவுடன் திருமண உறவுகளை வளர்த்துக்கொண்டு ஆண்டு கப்பம் செலுத்தவும் ஒப்புக் கொண்டார். மோடுன் ஆட்சியில் ஷன்யூ பேரரசு நிர்வாகத்திறமையிலும், இராணுவத்திலும் பலமாகஇருந்து “ஷாமானிஸம்” என்ற மதக்கொள்கையை கடைபிடித்து வந்தது. (இங்கு நிறைய குறிப்பிடவரலாறு உள்ளது. தேவையில்லை என்ற கார ணம் கருதி தவிர்த்து விடுகிறேன்.) நாளடைவில் சரித்திரம் ஸியன்பிஸ்கள் என்பவர்கள் தான் மங்கோலியர்கள் என்று முடிவுக்கு வந்தது. 2006 ல் நடந்த அகழ் ஆராய்ச்சியில் மங்கோலியாவின் அல்டாய் மலைப் பகுதியில் 2,500 ஆண்டுகள் பழமைவாய்ந்த 40 வயது மதிக்கத்தக்க ஸைத்திய போர்வீரன் உடல் கண்டு பிடிக் கப்பட்டது. மங்கோலியர்களின் புராதனம் கொய்ட் செங்கெரீன் அகூய் பகுதியில் வட நீலவண்ண குகை ஓவியங்கள், பயன் கோங்கார் பகுதியில் ஸகான் அகூய் வெள்ளை குகை ஓவியங்கள் மூலமும் கண்டறியப்பட்டுள்ளன. ஸியன்பிஸ்களின் இளம்தலைவர் தன்ஷி ஹுயூ சிறு நாடோடிக் குழுக்களை ஒருங்கிணைத்து ஹூன் மற்றும் சீன அரசுடன் அவ்வப்போது மோதிக் கொண்டிருந்தார்.
ஒரு வழியாக ஸியான்பி மாகாணத்தை உருவாக்கினார். அதுவும் சிறிது நாளில் சிதறுண்டு போனது. பல சிறு அரசர்கள் தங்களுக்குள் அடிக்கடி மோதிக் கொண்டார்கள். ஸியான்பி மாகாணம் தன் தலைமையை ‘கான்’ என்று அழைத்தது. இவர்கள் துருக்கி நாடோடிகளாகவும் அறியப்பட்டனர். ஆனால், நவீன துருக்கிகள் இதிலிருந்து மரபு ரீதியாகவும், பூகோள ரீதியாகவும் மாறுபட்டவர்கள். சரித்திரத்தில் முதல் கானாக காபுல்கான் என்றவர் கியாத் பழங்குடியினரிலிருந்து பதிவு செய்யப்பட்டிருக்கிறார். காபுல்கானின் மகன் ஹோடுலாகான் எதிரிக் கூட்டத் தலைவனான அம்பகைகானுடன் பலமுறை போரிட்டார். ஹோடுலாகான் இறந்தவுடன் கூட்டத்திற்கு தலைவரை தேர்ந்தெடுக்க திணறினார்கள். இறுதியில் காபுல் கானின் பேரர் ஒருவரான யெஸுகெய் பகாதூர் என்பவரை தலைவராக தேர்ந்தெடுத்தனர்.
மங்கோலியாவின் கிழக்கில் அல்டாய் மலைப்பகுதி. அந்த தாய், தகப்பனில்லாத தன் குழந்தைகளுக்கு உணவளிக்க மிகவும் சிரமப்பட்டாள். சில சமயம் காட்டுத் தாவரங்களையும், சிறிய மிருகங்களையும், சுண்டெலிகளையும், அவர்கள் கூட்டத்துக் குள்ளேயே திருடியும் உணவளித்து வந்தாள். அவர்களின் சிறிய கூட்டத்தின் தலைவராக இருந்த அந்த குழந்தையின் தந்தையை அந்தக் கூட்டத்தார்கள் தலைமைப் போட்டியில் விஷம் வைத்துக் கொன்றுவிட்டார்கள். அவர் தான் யெசுகெய் பகாதூர். ஆறு குழந்தைகளின் தந்தை ஆவார். அந்த குழந்தைகளில் ஒரு சிறுவனுக்கு தந்தை இறந்தபோது எட்டு வயது. அந்த சிறுவனின் பெயர் தெமுஜின். வழக்கமாக தந்தைக்குப் பின் தலைமைக்கு வர வேண்டிய தெமுஜின்னை அவர்களின் கூட்டத்திலேயே யாரும் ஒப்புக் கொள்ளவில்லை. அதனால் ஒருகுழு சேர்த்து முரண்டுபிடித்த அந்த சிறுவன் தெமுஜின்னை மரக்கூண்டுக்குள் பலநாட்களாக சிறைவைத்தனர். ஒருநாள் இரவில் தெமுஜின் தப்பித்து தன் தாய் தம்பிகளுடன் வெளியேறி நீண்ட தூரம் பயணித்து வேறு ஒரு நாடோடிக்குழுவுடன் சேர்ந்து கொண்டார். தன் தந்தையின் சகோதரர் தூரில் கானுடனும், தனது இன்னொரு சகோதரர் ஜமுகாவுடனும் சேர்ந்து சிறிய கூட்டங்களை வெற்றி கொண்டார். அந்த கூட்டங்களில் ஒன்றான மெர்ஜித் பழங்குடியினர் தெமுஜினின் வீட்டை அழித்து அவர் மனைவி பூர்டேயை சிறைப்பிடித்துச் சென்றனர். இது ஏற்கனவே முன்பு தெமுஜினின் தந்தை யெஷுகெய் மெர்ஜித் தலைவனின் மனைவி ஹூலுனை சிறைப்பிடித்து சென்றதற்கு பழிவாங்குவதாக இருந்தது. தந்தையால் சிறைபிடித்து வரப்பட்ட ஹூலுன் தான் தெமுஜின் தாயார். மனைவியை மீட்க மெர்ஜித் கூட்டத்தின் மீது தெமுஜின் படையெடுத்து வென்றார். இந்த சிறுவன் தெமுஜினின் கதை உலகின் அனைத்து மொழிகளிலும் சினிமாப்படமாக எடுக்கப்பட்டிருக்கிறது. ஆனால், இவரின் கதை என்று சொல்லப்படுவதில்லை. அந்த சிறுவன் தந்தையைக் கொன்ற தன் கூட்டத்துக்குள்ளேயே அதிகாரத்திற்கு வர இருபத்தைந்து ஆண்டுகள் போராட வேண்டி இருந்தது. தனது நாற்பதாவது வயதில் தங்கள் பழங்குடியின குழுவுக்குத் தலைவனாகி, இன்றளவும் உலகம் வியக்கும் “ஜெங்கிஸ்கான்’ என்று பெயர் பெற்றார். ஜெங்கிஷ் என்றால் ‘எல்லோரும் சூழ்ந்து கொண்டிருக்கும் தலைவர்’ என்று பொருள். இவர் தனி மனித இராணுவம் (ONE MAN ARMY) என்று புகழப்பட்டார்.

மங்கோலியர்கள் வரலாறு 2

ஜெங்கிஸ்கானுக்கு ஹசர், ஹசியுன், தெமூஜி என்ற சகோதரர்களும், தெமூலீன் என்ற ஒரு சகோதரியும், பெக்தர், பெல்குதெய் என்று ஒன்றுவிட்ட சகோதரர்களும் இருந்தார்கள். இவரின் இளவயது மிகவும் கஷ்டமாக இருந்தது. இவருக்கு திருமணம் செய்து வைக்க முடிவு செய்த இவர் தந்தை சிறுவயதிலேயே மணப்பெண் இருக்கும் கோங்கிரட் பழங்குடியினரிடம் வழக்கப்படி விட்டுவிடுகிறார். ஜெங்கிஸ்கான் அக்குழுத்தலைவர் டை செட்சென் என்பவருக்கு பணிவிடை செய்தார். இவர் மனைவி பெயர் போர்டி. இவர் தந்தை பழைய டடார் இனத்தவரின் பகையால் விஷம் வைத்து கொல்லப்பட்டார். அதனால் முறைப்படி தன் கூட்டத்திற்கு தானே தலைவன் என்று உரிமை கொண்டாடிய ஜெங்கிஸ்கானையும், அவர் தாயாரையும் கொடுமைகள் செய்து ஊரைவிட்டு ஒதுக்கி வைத்து விடுகிறார்கள். தாயார் ஹொய்லூனுடன் மிகவும் சிரமமான வாழ்க்கை வாழ்ந்து கொண்டிருக்கும் சூழலில், ஜெங்கிஸ்கானின் ஒன்று விட்ட வயதுக்கு வந்த மூத்த சகோதரர் (இவர்தான் குடும்பத்திற்கு உணவளிக்கும் பொறுப்பில் இருந்தார். இவர் ஹொய் லூனுக்கு பிறந்தவர் அல்ல) பெக்டருடன் தாயாருக்கு கணவர் போல் உறவாகி விடுகிறது. ஒரு வேட்டையின் போது ஜெங்கிஸ்கானும், சகோதரர் கசரும் சேர்ந்து பெக்டரைக் கொன்று விடுகிறார்கள். இடையில் தந்தையின் எதிரி தயிசியுத் என்பவன் ஜெங்கிஸ்கானை சிறைப்பிடித்து அடிமையாக விற்க ஏற்பாடு செய்கிறார். இவர் மீது இரக்கம் கொண்ட சிலாவுன் என்ற (இவர்தான் பின்னாளில் ஜெங்கிஸ்கானின் படையில் ஜெனரலாக இருந்தார்.) காவலன் இரவில் தப்பிக்க வைத்தார். அந்த தப்பித்தலுக்குப் பிறகு ஜெங்கிஸ்கானின் வாழ்க்கை வேகம் பிடித்தது. அவருடன் பின்னாளில் ஜெனரலாக இருந்த ஜெல்மி, போ ஒர்சு என்ற இருவர் கூட்டு சேர்ந்தனர். ஜெங்கிஸ்கான், எதிரி பழங்குடி இனத்தவருடன் சண்டை, அரசியல், கொள்ளை, கலவரம், ஊழல், பழிவாங்குதல் என்று பம்பரமாக சுழன்றார். இவர் தாயார் பழங்குடி இனக் கூட்டங்களின் அரசியல் கதைகளை அவ்வப் போது பாடம் போல் சொல்வார். ஜெங்கிஸ்கான் பெயரைக் கேட்டாலே சுற்று வட்டாரத்தில் அலர வைத்தார். இரக்கம் என்பதை குளியலுக்கு முன் உடை கழட்டுவது போல் கழட்டி விடுவார். ஒரு கூட்டத்தில் நுழைந்தால் கண்ணில் தென்படுபவர்கள் ஆண், பெண், குழந்தை என்று சரமாரியாக காரணமில்லாமல் வெட்டுவார். இந்த அதிர்ச்சியில் எதிரி திக்குமுக்காகி சரணடைந்து விடுவான். அதுவே அவர் ஆரம்ப பலமாக இருந்தது. ஜெங்கிஸ்கானுக்கு மனைவி போர்டேயின் மூலம் ஜோச்சி,சகடாய், ஓகிடாய், தோலூயி என்ற மகன்கள் பிறந்தார்கள்.
சரித்திரத்தில் எவருடைய ஆரம்பமும், முடிவும் ஜெங்கிஸ்கானுடையது போல் அல்ல. இவர் தோராயமாக 1167 ல் பிறந்தார். இவர் தங்களுடைய மூதாதையர்கள் போல் அதே இடத்தில் பிறந்தோம் வளர்ந்தோம் மரணித்தோம் என்று வாழ விரும்பவில்லை. வேற்றுமனிதர்கள் அறியாவண்ணம் நூற்றுக்கணக்கான மலைகளுக்கு பின் வாழ்ந்து கொண்டிருக்கும் தமது கூட்டம் உலகம் அறியப்பட வேண்டும் என்று ஆசைப்பட்டார். தன் நாடோடி கூட்ட மக்களை தன் தலைமையின் கீழ் திரட்டி இரத்தம் இரத்தமாக போகுமிட மெல்லாம் சிதறடித்து முன்னேறினார். மங்கோலிய இனத்தில் குழந்தைப் பருவத்திலேயே மலையேறுவது, குதிரை விளையாட்டு போன்றவை கட்டாயமாகிப் போனது. பயம் என்றால் என்ன என்றே அறியாத ஒரு கூட்டம். கம்யூனிஸ சீனா மங்கோலிய சரித்திரத்தை காட்டுமிராண்டிகள் என்று வருணிக்கின்றன. இரத்தத்தாலேயே பசிபிக்கடலின் வழியைத் திறந்து ஐரோப்பாவில் நுழைந்தார். முதல் முதலில் ஸி ஸியா என்ற வட சீனப் பகுதியைக் கைப்பற்றினார். பின் சக்திவாய்ந்த கின் பேரரசைத் தாக்கினார். 1209 ல் வடக்கில் சீனா நோக்கி நகர்ந்து 1215 ல் பெய்ஜிங்க் நகரத்தைப் கைப்பற்றினார். 1219 ல் இவரின் வாழ்வின் அதிமுக்கிய திட்டமாகிய மேற்கை நோக்கி நகர்ந்தார். க்வாரஸெம் என்ற மாகாணத்தின் துருக்கி ஆட்சியாளர் இரண்டாம் முஹமது ஷா என்பவரை சரணடையச் சொல்லி தூது அனுப்பினார். சாதாரண பழங்குடிப் படையினர் மன்னரை சரணடையச் சொல்வதா? முஹமது ஷாவின் ஆட்கள் வந்த தூதுவரைக் கொன்று, மீதி ஆட்களை தலை மழித்து அவமானப்படுத்தி அனுப்பினர். வெகுண்டெழுந்த ஜெங்கிஸ்கான் போரில் குதித்தார். பலமான கடுமையான எதிர்ப்புக்குப் பிறகு, ஜெங்கிஸ்கான் வெற்றிபெற்றார். 1220 ல் சமர்கண்ட் மற்றும் புகாரா நகரங்களை கைப்பற்றினார். முஹமது ஷா கஸ்பியன் கடலின் ஏதோ ஒரு தீவில் மறைந்து இறந்து போனார். முஹமது ஷாவின் இராணுவத்திலிருந்த பத்தாயிரத்திற்கும் அதிகமான குதிரைப் படை வீரர்கள் மங்கோலியப் படையில் சேர்ந்தனர். அங்கிருந்து தெற்காக திசை திரும்பி இந்தியாவை நோக்கி வந்தார். ஆனால், இந்துஸ் ஆறுவரை வந்தவர் அறியப்படாத காரணத்தால் திரும்பி விட்டார். பின்னர் 1223 ல் கஸ்பியன் கடல் மற்றும் காகசஸ் மலைகளின் வாயிலாக படைகளுடன் பயணித்து க்ரீமியா மற்றும் தென் ரஷ்யா பகுதிகளில் கொள்ளையடித்தார். அலெக்ஸாண்டரின் மனோ தத்துவ ரீதியான போருக்கு முன்வரை ஜெங்கிஸ்கானின் வேகத்திற்கும், வெற்றிக்கும் இணையான வீரர் எவரும் இல்லை.
ஜெங்கிஸ்கானின் வெற்றிகள் இவரை உலகத்தின் முதல் மாவீரனாக சித்தரிப்பதில் அழுத்தமான உண்மைகள் பலவுள்ளன. நெப்போலியன், அலெக்ஸாண்டர் எல்லாம் வழக்கம் போல் மேற்கத்தியர்களால் மிக அளவுக்கதிமாக புகழப்பட்டவர்கள். அவர்களும் வீரர்கள்தான் சந்தேகமில்லை. ஆனால், ஜெங்கிஸ்கான் அளவுக்கு இல்லை. இவரது பலம் எந்த நகரத்தில் நுழைந்தாலும் நல்லது, கெட்டது என்று பாராமல் கண்மூடித்தனமாக கொன்று குவிப்பது, எரிப்பது என்று எதிரியை கதி கலங்க வைப்பார். முறையாக ஆட்சி செய்யும் மன்னர்களை இது நிலைகுலையச் செய்தது. ஜெங்கிஸ்கான் எந்த நவீன ஆயுதங்களும் பயன்படுத்தியதில்லை. இயற்கையான அப்பழுக்கற்ற வீரம் அது. பழங்குடியினராதலால் மலைகளில் சர்வ சாதாரணமாக குதிரை விளையாட்டு, ஒப்பற்ற வேகம், தப்பாத குறி இவையெல்லாம் தான் அவருக்கு வெற்றிகளைத் தேடித்தந்தன. இவருக்கு அமைந்த வீரர்களும் தனி சிறப்பு வாய்ந்தவர்கள். குதிரைவீரர்கள் சர்வசாதாரணமாக எந்தவிதமான பயணப் பாதையிலும் பயணித்து ஒரு நாளைக்கு 200 மைல் தூரத்துக்கு செய்தி கொண்டு செல்வார்கள். பருந்துகளும் தகவல் தொடர்புக்கு பயன்படுத்தப்பட்டன. இவருக்கு அமைந்த வீரர்கள் இராஜவிசுவாசத்திற்கும், பயத்திற்கும் பணிந்தவர்கள். மிகவும் தந்திரமாகவும், உயர்தரத்திலும் தமது பழங்குடி மக்களுக்கு நகரங் களில் இருப்பிடம் அமைத்துக்கொடுத்தார். வீரர்கள் குதிரைகளில் விரைந்த வண்ணம் எறி ஈட்டிகளை எரிவதில் மிகவும் திறமை வாய்ந்தவர்கள். அந்தகால கட்டத்தில் ஆங்கில படைகள் 250 யார்டு தூரத்தில் எரிவதை மங்கோலிய வீரர்கள் 400 யார்டு தூரத்திற்கு குறி தப்பாமல் எரிவார்கள். உலகில் இந்த மங்கோலிய வீரர்களுக்கு இணையான வீரம் அப்போது எங்கும் காணப்படவில்லை என சரித்திரம் சொல்கிறது. முதலில் தோல்வியுற்றது போல் மலைகளுக்குப் பின்னால் திரும்பி ஓடுபவர்கள் மீண்டும் புயலைப்போல் பன்மடங்காக அம்பெய்த வண்ணம் வருவார்கள். அவர்கள் வந்தால் எதிரிப்படை இருந்த இடம் துடைத்தெறியப்பட்டது போல் இருக்குமாம். போர் புரிவதை காதலித்துச் செய்தார்களாம்.
இவர்கள் பெரும்பாலும் தங்கள் வசிப்பிடத்தை விட்டு பல மாதங்கள் சண்டை செய்ய செல்வதால் போகுமிடமெல்லாம் உணவுக்கும், உடமைக்கும் கொள்ளையடித்துக் கொண்டே செல்வார்கள். வெற்றி இல்லை என்றால் உணவில்லை அதனாலேயே மிகவும் கொடூரமாக போரிடுவார்கள். இவர்களின் காட்டுமிராண்டித் தனமான பழங்குடி பழக்கவழக்க போர்முறை, முரட்டுத்தனம், உளவுபார்க்கும் நூதனம் இவையெல்லாம் மிகவும் புதுமையாக இருந்தது அப்போது. இவரிடம் இருந்த ‘ஜெபி’ என்ற இராணுவ கமாண்டர் மிகவும் பிரசித்தி பெற்றவர். இவரை “தி ஏரோ” என்றும் புகழுரைத்தார்கள். ஜெங்கிஸ்கான் தன்னுடன் தைரியமாக போரிட்டு தோற்கும் எதிரியை மன்னித்து மங்கோலியப் படையில் சேர்த்துக் கொள்வார். ஆனால், தங்கள் பழங்குடியினரை அவமதிப்பவர்களையும், துரோகிகளையும் மன்னிக்காமல் உடனே தண்டனை கொடுப்பார். தான் செல்லும் நகரங்களை முன்னா லேயே உளவாளிகளை வைத்துக் கண்காணிப்பார். அவர்களுக்கு தேவைப்பட்ட பொருள்களை லஞ்சமாகக் கொடுப்பார். மங்கோலியர்கள் ஒரு இடத்தில் கால் வைத்தால் அது 100% வெற்றியாக வேண்டும் என்பதில் குறியாக இருப்பார். எதிரி க்கு நேரடியாக இரண்டே வாய்ப்புதான் கொடுப்பார். ஒன்று தன்னுடன் போரிட வேண்டும் அல்லது சரணடைந்து விடவேண்டும்

மங்கோலியர்கள் வரலாறு 3

இவர் ஒரு பகுதியை வெற்றி கொண்டால் அந்த செய்தி உடனே அடுத்துள்ள பகுதிகளுக்கு விரைவில் தெரியப்படுத்தி விடுவதில் குறியாக இருப்பார். ஒருவேளை ஏதாவது ஒரு எதிரி தன்னுடன் தைரியமாகப் போரிட்டால், இறுதியில் அவர்களை பொது மக்களின் முன்னிலையில் வைத்து கடுமையான முறையில் தண்டித்து பார்ப்பவருக்கு பயத்தை ஏற்படுத்துவார். நூற்றாண்டுகளுக்கும் மேலாக மலை சூழ்ந்த பகுதிகளுக்குள்ளேயே வாழ்ந்த ஒரு கூட்டத்தின் மனிதனிடத்திலிருந்து வந்த வீரம் கண்டு உலகம் இன்றளவும் வியக்கிறது. ஆனால், அது சிறு வயதிலிருந்து ஆத்திரத்தாலும், அவமானத்தினாலும் சமுதாயத்தின் மீது வந்த கோபம். நாடோடிக் கூட்டத்தின் தலைவனான தன் தந்தையைக் கொன்று, இளவயதிலேயே தன்னை அனாதையாக்கிய வேதனையின் வெளிப்பாடு. அந்த கோபத்தையும், வேதனையும் இறக்கி வைக்க அவர் தேர்ந்தெடுத்த இடம் அந்த மலைசூழ்ந்த பகுதியின் வெளிப்புறத்தில் பூமி எங்கும் பரவியிருந்தது.
மற்ற இராணுவங்கள் இரும்பாலான பீரங்கியை பயன்படுத்தி வந்த நேரத்தில் ஜெங்கிஸ்கான் பித்தளையாலான பீரங்கியை எந்த விதமான தட்பவெப்ப சூழ் நிலையிலும் பயன்படுத்தச்செய்தார். மங்கோலியர்கள் எந்த ஒரு நகரத்தில் நுழையும் முன் ஆடு, மாடு மேய்ப்பவர்கள் போல் நுழைவார்கள். நகரத்தின் உள்ளே இருக்கும் உளவாளிகளால் சரணடைந்து விடுவது நல்லது என்பதுபோல் ஆட்சியாளருக்கு அறிவுரை சொல்லப்படும். பெரும்பாலும் ஐரோப்பிய வைக்கிங்குகள் போல் கொள்ளையடித்து விட்டுத் திரும்பி விடுவார்கள். தன் ஆட்சியின் போது ஒன்றரை மில்லியன் பழங்குடியின மக்களுக்கும், தன்னால் வெற்றி கொள்ளப்பட்ட இரண்டு மில்லியன் மற்ற நாடோடிக் கூட்ட மக்களுக்கும் ஆட்சியாளராக இருந்தார். நீண்ட மேற்கத்திய தாக்குதலுக்குப் பிறகு, 1225 ல் மங்கோலியா திரும்பினார். பின் தனது கவனத்தை மீண்டும் வட சீனாவின் மீது திருப்பினார். ஏற்கனவே ஸி ஸியா மாகாணம் வெற்றி கொள்ளப்பட்ட போது ஒப்புக்கொண்ட ஆண்டு கப்பத் தொகையை ஸி ஸியா மன்னன் கட்ட மறுத்தான். மேலும் இம்முறைப் போரிட்டால் மங்கோலியர்கள் வெல்லமுடியாது என்ற கருத்தில் இருந்தான். ஜெங்கிஸ்கான் இந்த முறை எப்படியாவது ஸி ஸியாவை குறையில்லாமல் வெற்றி கொள்ள எண்ணினார். 180,000 வீரர்களுடன் கடுமையான குளிரில் உறைந்து போயிருந்த மஞ்சள் ஆற்றில் போரிட்டார். மிகுந்த உயிர் சேதம் ஏற்படுத்தி, பல நகரங்களை அழித்து வெற்றி பெற்றார். 1227 ல் ஒரு வேட்டையின் போது குதிரையிலிருந்து முறையில்லாமல் விழுந்ததில் பலத்த காயமுற்று சில நாட்களில் இறந்து போனார். பல ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு இறந்த இடத்திலல்லாமல் வேறு இடத்தில் நினைவு மண்டபம் கட்டப்பட்டது.
தான் இறப்பதற்கு முன்பே தன் மகன்கள் குறிப்பாக சகடாய், ஜோச்சி இருவரும் ஒற்றுமையாக இருக்க மாட்டார்கள் என்று எண்ணினார். இளைய மகன் தோல்யூ மிகச் சிறிய வயது அதனால் அவர் ஆட்சிக்கு உகந்தவர் அல்ல. பேரரசை இரண்டாகப் பிரித்து இருவருக்கும் கொடுத்து விடலாமா என்று கூட யோசித்தார். ஆரம்பத்திலேயே மிகவும் முரட்டுத்தனமுள்ள சகடாய் தான் எக்காரணம் கொண்டும் ஜோச்சிக்குக் கட்டுப்பட மாட்டேன் என்று கூறிவிட்டார். இறுதியில் தனக்குப் பின் சகடாய் தான் ஆள் வேண்டும் என்று முடிவெடுத்தார். ஜெங்கிஸ்கான் உயிரோடு இருக்கும் போதே ஜோச்சி இறந்து போனார். ஜெங்கிஸ்கான் தான் விஷம் வைத்துக் கொன்றார் என்று ஒரு கருத்து நிலவுகிறது. ஜெங்கிஸ்கானின் இறப்பிற்குப் பிறகு, மங்கோலியர்கள் கூடி அடுத்த தலைவராக ஜெங்கிஸ்கானின் இரண்டாவது மகன் சகடாய் என்பவரைத் தேர்ந்தெடுத்தனர்.
சகடாய் புகாரா பகுதியில் சிலரின் ராஜதுரோகத்தைத் திறமையாக சமாளித்தார். ட்ரான்ஸாக்சியானாவில் ஜுமிலத் உல் முல்க் என்னும் முஸ்லீம் மந்திரியைத் தான் அமர்த்தி இருந்தார். இவர் காலத்தில் மசூதிகளையும், கல்லூரிகளையும் கட்டினார். தனித்திருந்த அல் மலிக் என்ற இடத்தை தலைநகரமாக ஆக்கி இருந்தார். 14 ஆண்டுகள் ஆட்சி செய்த இவர் கரகோரத்தில் இறந்து போன பிறகு, உடனடியாக இவர் மனைவி துராகினா ஆட்சிக்கு சில காலம் பொறுப்பேற்றார். சகடாயின் மகன் முடுகன், பமியன் படையெடுப்பின் போது இறந்து போனார். இன்னொரு மகன் பைதர், உறவினர் பூரியுடன் ஐரோப்பிய படையெடுப்பில் ஈடுபட்டார். மொகலாய மன்னர் பாபர் சகடாயின் வழிமுறையில் வந்தவரென்று ‘பாபர் நாமா’ வில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. (அதாவது சகடாய் மகன் முடுகன், முடுகன் மகன் யெ சுந்தவா கான், யெசுந்தவா கான் மகன் பரக்கான், பரக்கான் மகன் தவாகான், தவாகான் மகன் ஐசன்புகா கான், ஐசன்புகா கான் மகன் துக்ளக் திமீர் கான், துக் ளக் திமூர் கான் மகன் கிஸ்ர் க்வாஜாஹ் கான், கிஸ்ர் க்வாஜாஹ் கான் மகன் முஹம்மது கான், முஹம்மது கான் மகன் ஷேர்அலி ஆகுல்தீன், ஷேர் அலி ஆகு ல்தீனின் மகன் வயிஸ் கான், வயிஸ்கான் மகன் யூனுஸ் கான், யூனுஸ் கானின் மகன் பாபர் என்று)
வட சீனாவும், பெர்ஷியாவின் பகுதிகளும் மங்கோலிய ஆட்சியாளர்களின் குடும்ப பிரதேசமாக அறிவிக்கப்பட்டது. இன்னொரு சகோதரர் ஒகிடாய் கரகோரத்தை மங்கோலியர்களின் நவீன தலைநகரமாக்கினார். ஜெங்கிஸ்கானின் மூன்றாவது மகனான இவர் தந்தையுடன் பல படையெடுப்புகளில் கலந்து கொண்டார். 17 வயதில் ஜமுகா இராணுவத்திற்கு எதிராக தோல்வியுற்று படுகாயம் அடைந்த இவரை தந்தையின் சகோதரமுறை உறவினர் போரோகுலா காப்பாற்றினார். ஜெங்கிஸ்கான் இவருக்கு ஜலயிர், பெசுட், சுல்டுஸ், கோங்க்கடன் ஆகிய பழங்குடிப் பகுதியை நிர்வகிக்கக் கொடுத்தார். ஜெங்கிஸ்கானின் விருப்பப்படி ஜலயிரின் தலைவர் இல்லுகெய் ஓகிடாயின் ஆசிரியராக இருந்தார். ஓகிடாய் சகோதரர்களு டன் முதல்முறையாக ஜின் பேரரசை எதிர்த்து தனியாகப் போரிட்டார். ஓகிடாயும், சகடாயும் கிழக்கு பெர்ஷியாவில் ஒத்ரர் என்ற நகரத்தை ஐந்து மாதமாக முற்று கையிட்டார்கள். க்வாரிஸ்மிட் பேரரசுக்கு பொறுத்தமான ஒருவரை பொறுப்பாக்க இருந்த போது, சகடாயும்,ஜோச்சியும் அதற்கு கை கலப்பில் மோதிக் கொண்டார்கள். ஜெங்கிஸ்கான் ஓகிடாயை அதற்குப் பொறுப்பாக்கினார். ஓகிடாயும் தந்தையைப் போலவே இராணுவத்திலும், நிர்வாகத்திலும் திறமையாக இருந்தார். இளைய சகோதரர் தோல்யூ இறந்த போது மிகவும் துயரமடைந்தார். ஓகிடாய் நோய்வாய்ப்பட்ட போது ஷாமானிய வழக்கப்படி அவர் உயிரைக்காக்க தோல்யூ விஷம் அருந்தி மரணமடைந்தார். பின்னாளில் ஓகிடாய் மதுப் பழக்கத்திற்கு அடிமை ஆனார். ஓகிடாய்க்கு போரக்சின், டூரிஜின், முகா, ஜச்சின் என்ற மனைவிகளும், எண்ணற்ற சட்டபூர்வமில்லாத (வைப்பாட்டிகள்) மனைவிகளும், ஏழு மகன்களும் இருந்தார்கள்.
கரகோரம் நகரம் வளர்ச்சியின் உச்சத்தில் இருந்தது. 1253 ல் அங்கு வருகைதந்த ஒரு கிறிஸ்தவ துறவி (அவர் வில்லியமாகவோ அல்லது ருப்ருகிஸ் ஆகவோ இருக்கலாம்) கரகோரத்தில் நகரத்தின் சுவர்கள் பலமாக உயர்வாக அமைந்திருந்ததாகவும், செவ்வக வடிவத்தில் பெரிய அரண்மனையும், செங்கற்களால் கட்டப்பட்ட வீடுகள், அழகாக அமைக்கப்பட்ட தெருக்கள், பனிரெண்டு ஷாமானிஸ்ட் புனித ஸ்தலங்கள், இரண்டு மசூதிகள் மற்றும் நெஸ்டோரியன் கிறிஸ்தவ தேவாலயம் ஒன்றும் இருந்ததாகக் கூறுகிறார் ஜெங்கிஸ்கான் கொள்ளையடிப்பதிலும், நகரங்களைத் தாக்கி தனது வீரத்தை பரப்புவதிலுமே வாழ்நாளை செலவழித்தார். ஆனால், ஒக்டாய் தலைநகரத்தை மையமாக்கி ஆட்சி அதிகாரத்தில் கவனம் செலுத்தினார். மேலும் சீனாவின் பகுதிகளையும் கொரியாவையும் வென்றார். ஜெங்கிஸ்கான் உயிரோடிருக்கும் போது மூத்த மகன் ஜோச்சியை ஐரோப்பாவை வென்றெடுக்க வேண்டும் என்று கேட்டுக்கொண்டார். ஆனால், ஜுச்சி ஜெங்கிஸ்கானுக்கு முன்பே மரணமடைந்து விட்டார். ஒகிடாய் தந்தையின் ஆசையை பூர்த்தி செய்யும் விதமாக ஜோச்சியின் மகன் படுவை மேற்கு நோக்கி சென்று ஐரோப்பாவை வெல்ல கேட்டுக் கொண்டார். படு 1236ல் வடக்காகச்சென்று ரஷ்யாவில் வோல்கா என்ற இடத்தை வென்றார்.

மங்கோலியர்கள் வரலாறு 4

1237 ல் சென்ற மங்கோலியப் படைகள் ரஷ்யாவில் 200 ஆண்டுகள் ஆதிக்கம் செலுத்தின. ரஷ்யர்கள் மங்கோலியர்களை தங்க நாடோடிகள் (ZOLOTAYA ORDA-GOLDEN HORDE) என்று அழைத்தனர். ஏனென்றால், படு தங்குவதற்கு தங்க கூடாரத்தைத் தான் பயன்படுத்துவார். பெரும்பாலான ரஷ்ய நகரங்களைக் கொள்ளை அடித்தார்கள். இந்த தோல்வியை ரஷ்யா சரித்திரம், ‘இறந்தவர்களுக்காக அழுவதற்கு கூட சந்தர்ப்பம் அளிக்கவில்லை’ என்று கூறுகிறது. மங்கோலியர்கள் சேற்றில் குதிரையில் சண்டையிட மிகவும் சிரமப்பட்டார்கள். அதனால் வலுக்கட்டாயமாக பின்வாங்கினர். மீண்டும் குளிர் காலத்தில் போரிட வந்தார்கள். ஒரு லட்சத்திற்கும் அதிகமான மக்கள் வாழ்ந்த கீவ் நகரின் சுவர்கள் மங்கோலியர்களால் இடித்து நொறுக்கப்பட்டது. இரக்கமில்லாமல் மக்கள் கொல்லப்பட்டனர். 1238 ல் மாஸ்கோவையும், 1240 ல் கீவ் நகரத்தையும் கைப்பற்றினார்கள். ஏறக்குறைய இருநூறு ஆண்டுகள் மங்கோலியர்கள் ரஷ்யாவை எதிர்த்துக் கொண்டிருந்தார்கள். பிறகு, தென்பகுதி நோக்கி சென்றனர். இதற்கிடையில் மங்கோலியர்கள் என்னும் இஸ்லாமிய இராணுவம் கிறிஸ்தவ ரஷ்யாவை வென்று விட்டது என்று ஐரோப்பியர்களுக்கு செய்தி எட்டியது. ஐரோப்பிய ஆட்சியாளர்கள் வரும் ஆபத்தை எதிர்கொள்ள தயாராகினார்கள். மங்கோலியர்கள் ஒரு ஆங்கில தூதுவரை ஹங்கேரியின் மன்னர் பேலாவிடம் அனுப்பி சரணடைய வேண்டினார்கள். அவர் தான் ஒரு நாட்டின் மன்னர் சாதாரணமாக எங்கிருந்தோ வரும் நாடோடிக் கொள்ளைக் கூட்டத்துடன் சரணடைவதா முடியாது என்று மறுத்து விடுகிறார். ஒரு நாடோடி இராணுவப்படை 1241 ல் போலந்தை நோக்கி முன்னேறியது. போலந்தும் ஜெர்மனியும் கூட்டு சேர்ந்து லெக்னிகா என்ற இடத்தில் மங்கோலியர்களை எதிர்த்து போரிட்டுத் தோற்றனர். அதே நேரத்தில் இன்னொரு நாடோடி இராணுவம் மொஹ்லி என்ற இடத்தில் ஹங்கேரியை வெற்றி கொண்டது. முதலில் 70,000 கிறி ஸ்தவ வீரர்களும், அடுத்து 40,000 வீரர்களும் ஐரோப்பிய தரப்பில் கொல்லப்பட்டனர். அந்த கோடை காலத்தை மங்கோலியப் படைகள் ஹங்கேரியின் திறந்த வெளிகளில் கழித்தது. அவர்களின் புல் நிறைந்த பூமியின் வாழ்க்கைச் சூழலுக்கு அது ஒத்துவரவில்லை என்றாலும், வெற்றி அவர்களை ஏற்றுக்கொள்ள வைத் தது. அந்த வெற்றி மேலும் ஐரோப்பிய நகரங்களை வெல்ல ஏதுவாக இருந்தது. மங்கோலிய நாடோடிகளின் படை அப்போது ஐரோப்பாவை பயத்தில் ஆழ்த்தியது. அந்த வருட டிசம்பரில் மாவீரன் ஒகிடாய் மரணமடைந்து விட்டதாகவும், உடனே வேறு தலைவரைத் தேர்ந்தெடுக்க வேண்டி திரும்பிவர செய்திவந்தது. படுவும் அடுத்த நிலை பெரிய மனிதர்களும் கலந்து கொள்ளவேண்டிய சூழல் ஏற்பட்டதால், ஹங்கேரியை விட்டு பழங்குடி இடமான வோல்காவுக்கு திரும்பினார்கள்.
ரஷ்யாவில் நிறைய சிறிய மன்னர்கள் சிறிய பிரதேசங்களை ஆண்டுவந்தவர்கள் தங்ககூடார மாவீரன் ஒக்டாயிக்கு மிகுந்த மரியாதையும், ஆண்டு கப்பமும் செலுத்தி வந்தார்கள். பின் படு ஆட்சிக்கு வந்து வோல்காவிலேயே ஒரு பகுதியை தலைநகராக்கி தன் பெயர் வருமாறு சராய்படு என்று மாற்றி ஆட்சி செய்து வந்தார். இவருக்குப் பிறகு, இவரின் சகோதரர் பெர்கி 1255 ல் ஆட்சிக்கு வந்தார். பெர் கி தன் பழங்குடியின மக்கள் அனைவரையும் இஸ்லாம் மதத்தைத் தழுவச் செய் தார். நவீன வோல்காக்ராடுக்கு கிழக்கில் சராய் பெர்கி என்ற நகரத்தை உருவாக்கி தலைநகராக்கிக் கொண்டார். அங்கு நகர் முழுதும் மசூதிகளையும், பொதுக் கழிப்பிடங்கள் போன்றவற்றைக் கட்டினார். 600,000 மக்கள் அங்கு வசித்தனர். 1395 ல் தைமூரியர்கள் அழிக்கும் வரை அந்நகர் மிகவும் சிறப்பாக இருந்தது. இடையில் படுவிடமிருந்து ஆட்சி வாரிசு பிரச்சினையால் இறந்துபோன ஓகிடாயின் விதவை மனைவி டோரிகினி கதுனிடம் வந்து நான்கு ஆண்டுகள் அவர் ஆண்டார். ஜெங்கிஸ்கான் மெர்கிட் பழங்குடியை வென்றபோது, அதன் தலைவர் குடுவின் மனைவி தான் டோரிகினி ஹதுன். ஓகிடாய்க்கு முதல் மனைவி மூலம் குழந்தை இல்லாததால் ஜெங்கிஸ்கான் டோரிஜினி ஹதுனை ஓகிடாய்க்கு வழங்கினார். ஓகிடாய் மூலம் டோரிகினி ஐந்து மகன்கள் பெற்றார். விரைவில் ஓகிடாயின் மற்ற மனைவிகளை பின் தள்ளி முன்னுக்கு வந்தார். வட சீனாவில் வரி வசூலிக்க அப்த் உர் ரஹ்மானை கணவரிடம் பரிந்துரைத்தார். ஓகிடாயின் அதிகாரிகள் அனைவரையும் கைது செய்தும், நீக்கியும் நடவடிக்கை எடுத்தார். பெர்ஷி யாவைச் சேர்ந்த ஷியா பிரிவு ஃபாத்திமா என்பவரை அரண்மனை அதிகாரத்தில் வைத்தார். அவர் அடுத்து தன் மகன் கூயூக்குக்கு பதவி கிடைக்கும் வண்ணம் திட்டமிட்டு செயல்பட்டார். டோரிகினி ஆண்ட காலத்தில் பல வெளிநாட்டு மன்னர்கள் தலைநகர் கரகோரத்திற்கு வருகை தந்தார்கள். அதில் துருக்கியிலிருந்து செல்ஜுக் சுல்தான், பாக்தாதிலிருந்து அப்பாஸிட் கலீஃபா, டெல்லி சுல்தான் அலாவுதீன் மசூத், ஜார்ஜியாவிலிருந்து டேவிட் உலு, டேவிட் நரின், மிக உயரிய விருந்தினராக அலெக்ஸாண்டர் நெவ்ஸ்கியின் தந்தை விளாடிமீரின் இளவரசர் யரோஸ்லவ் விவோலோடோவிச் போன்றோர் ஆவார்கள். இளவரசர் டோரிகினியுடன் மது அருந்திய பிறகு மர்மமான முறையில் இறந்து போனார். இடையில் டோரிகினியிடமிருந்து ஆட்சியை மீட்க ஜெங்கிஸ்கானின் சகோதரர் தெமூஜி தன் ஆதரவாளர்களுடன் திரண்டு வர அவர்களை கூயுக் சந்தித்து சமாதானப் படுத்தினார். ஐரோப்பிய தாக்குதலில் இருந்த படுவும் வர தாமதமாகியது. இறுதியாக டோரிகினி மகன் கூயூக்கை ஆட்சியில் அமர்த்தினார். கூயூக் இளமையில் ஜெங் கிஸ்கான், ஓகிடாயுடன் இராணுவ அனுபவம் பெற்றிருக்கிறார். மங்கோலிய ஜெனரல் டங்குட்டுடன் புக்சியன் வன்னாவில் போரிட்டிருக்கிறார். தோல்யூ இறந்த பிறகு, அவர் மனைவி சொர்கக்டனியை கூயூக்கை மணந்து கொள்ள ஓகிடாய் வேண்டினார். ஆனால், தோல்யூவின் மனைவி மறுத்து விட்டார். ரய்ஸான் என்ற இடத்தின் படையெடுப்பின் போது, உறவினர் படுவை தரக்குறைவாக ‘அம்பராத்தூளியில் கட்டப்பட்ட வயதான பெண்மணி’ என்று கூறினார். இச்செய்தி ஓகிடாய்க்கு எட்ட அவர் கடுங்கோபத்துடன் ‘நீ இன்னும் ஒரு ஆட்டுக்குட்டியைக் கூட  பிடிக்கவில்லை. படுவை சாடுவதா?’ என்று கடிந்து கொண்டார். கூயூக் ஆட்சிக்கு வந்த சில நாட்களில் தாய்க்கும் மகனுக்கும் இடையே கருத்து வேறுபாடு எழுந்தது. அதிகாரத்திலிருந்த ஃபாத்திமா அதிகமான சொத்தை கொள்ளை அடித்து விட்டதாக கூயூக்கின் சகோதரர் கோடன் புகார் எழுப்பினார். சில நாட்களில் கோடன் இறந்து விட கூயூக் ஃபாத்திமாவை தூக்கிலிட உத்தரவிட்டார். தாயார் டோரிகினி, ஃபாத்திமாவைக் காப்பாற்ற எவ்வளவோ முயன்றார். இறுதியில் உடலின் அனைத்து துவாரங்களும் தைக்கப்பட்டு, நீரில் மூழ்கச் செய்து ஃபாத்திமா சாகடிக்கப்பட்டார். வரி வசூலித்த அப்த் உர் ரஹ்மானும் தூக்கிலிடப்பட்டார். அடுத்த சில மாதங்களில் டோரிகினி ஹதுன் விளங்கமுடியாத காரணத்தால் மரணமடைந்தார். கூயூக்கின் தலைமையை படு ஏற்கவில்லை. அவரைத் தன்னை வந்து சந்திக்கும்படி கூயூக் கேட்க, பெரும் படையுடன் படு சந்திக்க வந்தார். கூயூக்குக்கு பெரும் உறவினர் கூட்டம் இருந்தது. பெரும்பாலும் அனைவரும் மதுப்பழக்கம் உள்ளவர்களாக இருந்தார்கள். கூயூக் திறமையாகவும், நேர்மை விரும்பியாகவும் இருந்தார். கூயூக் சீனாவின் சின்ஜியாங்க் பிராந்தியத்திலிருந்து திரும்பும் வழியில் இறந்து போனார். ஆட்சிசெய்த இரண்டே ஆண்டுகளில் 1246ல் இறந்து போனார்.
மீண்டும் ஆட்சி கூயூக்கின் விதவை மனைவி ஓகுல் கைமிஷ் வசம் போனது. ஓகுல் மெர்கிட் என்னும் பழங்குடியைச் சேர்ந்தவள். மெர்கிட் புரட்சியை ஜெங்கிஸ்கான் அடக்கிய போது, அவளை கூயூக்குக்கு கொடுத்தார். கூயூக்குடன் அவளுக்கு கோஜா, நகூ என்று இரண்டு மகன்கள். கூயூக்கின் தலைமை அதிகாரிகள் சின்கை, கடக், பல ஆகியோர் ஓகுல் ஆள்வதற்கு ஆதரவளித்தார்கள். ஆனால் உயர் பதவியில் இருந்தவர்கள் முறையாக ஆட்சிக்கு அதிகாரம் உள்ளவர் ஜெங்கிஸ்கானின் பேரர் அதாவது மூன்றாவது மகன் துல்யூவின் இன்னொரு மனைவிக்குப் பிறந்த மூங்கீ தான் என்றார்கள். ஓகுல் தனக்கு முதல் கணவன் மூலம் பிறந்த ஷிரீமூன் அல்லது கூயூக்குக்குப் பிறந்த கோஜா தான் ஆள் வேண்டும் என்றார். ஆனால் ஒருபுறம் மூங்கி தேர்ந்தெடுக்கப்பட, ஓகுல் கைமிஷ் கைது செய்யப்பட்டு அரண்மனையில் நிர்வாணப்படுத்தப்பட்டார். பின் தடித்த கம்பளித்துணியால் சுருட்டப்பட்டு ஆற்றில் வீசிக் கொல்லப்பட்டார். மூங்கிக்கு குடுக்யூ என்ற மனைவி மூலம் பல்டு, உரெண்டஷ் என்ற மகன்களும், பைய்லூன் என்ற மகளும் இருந்தார்கள். ஓகுல் கோயிமிஷ் என்ற மனைவி மூலம் ஷிரின், பிச்சிகே என்ற மகள்களும், சுபெய் என்ற இளம் மனைவியும், வைப்பாட்டிகளாக ஷிரேகி, அசுடை ஆகியோர் இருந்தனர்.

மங்கோலியர்கள் வரலாறு 5

மூங்கி (மோங்கே என்றும் அழைக்கப்பட்டார்) தன் இரு சகோதரர்கள் உதவியுடன் கிழக்கிலும், மேற்கிலும் வடசீனாவின் பகுதிகள், ரஷ்யா, பெர்ஷியா மற்றும் மத்திய கிழக்கின் சில பகுதிகளை வென்றார். ஜெங்கிஸ்கானின் மூத்த மகன் தோல்யூவுக்குப் பிறந்தவர். ஓகிடாயின் குழந்தை இல்லாத மனைவியான அங்க்யூ இவரை வளர்த்தார். ஓகிடாய் பெர்ஷிய போதகர் இதி தன் முஹம்மதை மூங்கிக்கு ஆசிரியராக அமர்த்தினார். ஜின் பேரரசை எதிர்த்து போரிட்ட போது முதல்முறை யாக ஓகிடாய் மற்றும் தந்தை தோல்யூவுடன் கலந்து கொண்டார். மூங்கி        1252 ல் மூங்கி கிழக்கில் வென்ற சில பகுதிகளுக்கு தன் சகோதரர் குப்ளாய்கானை ஆட்சியாளராக்கினார். பின் 1255 ல் இன்னொரு சகோதரர் ஹுலகுகானை மத்திய ஆசியாவின் இஸ்லாமிய நாடுகளை வெல்லச் சொன்னார். குப்ளாய்கான் மேற்கு சீனாவில் ஷெஸ்வான் மற்றும் யூன்னன் பகுதிகளை வென்று முன்னேறிக் கொண்டிருக்கும் போது, மூங்கி இறந்து விட்டதாக தகவல் வர திரும்பிவிடுகிறார். இடைவிடாத வயிற்றுப் போக்கால் மூங்கி 1259 ல் இறந்து போனார். அனைவரும் கூடி குப்ளாய்கானையே மன்னராகத் தேர்ந்தெடுக்கிறார்கள். ஆனால், கரகோரத்தில் கடைசி சகோதரர் அரிக் போகி தான் மன்னராக வேண்டும் என்று உரிமை கோருகிறார்.
ஒரு வழியாக 1264 ல் குப்ளாய்கான் சகோதரரை வென்று ஆட்சி அதிகாரத்துக்கு வந்தார். குப்ளாய்கான் தோல்யூவின் நான்காவது மகனாவார். இவரது தர்பாரில் உயர் அதிகாரிகளாக 30 க்கும் மேற்பட்ட முஸ்லீம்கள் இருந்தார்கள். பனிரெண்டு மாகாணமாக இருந்த குப்ளாய்கானின் பேரரசில் எட்டு மாகாணங்களில் முஸ்லீம் கவர்னர்கள் இருந்தார்கள். இஸ்லாமிய மதபோதகர்களையும், விஞ்ஞானிகளையும் பெரிதும் மதித்தார். ஜமால் அத் தீன் என்பவர் வானாராய்ச்சிக்காக ஏழு கருவிகளைக் கண்டு பிடித்தார். இஸ்லாமிய மருத்துவர்களைக் கொண்டு சீனாவில் உயர்தர மருத்துவமனைகள் அமைத்தார். ஆராய்ச்சியாளர் இப்ன் சினாவின் படைப்புகளை சீன மொழியில் மொழி பெயர்த்தார். இஸ்லாமிய கணிதவியலாளர்கள் ஈக்லூடியன் ஜியாமெட்ரி, ஸ்பெரிகல் ட்ரைகோனோமெட்ரி, அரபிய எண்களை சீனாவில் அறிமுகப்படுத்தினார். குப்ளாய்கான் மேலும் இஸ்லாமிய பொறியாளர்கள் இஸ்மாயில், அல் அல் தீன் ஆகியோரைக் கொண்டு கல்லெறிந்து கோட்டைச் சுவர்களை சிதைக்கும் இயந்திரத்தையும் செய்யச் சொன்னார். தற்போது முழுகவனத்தையும் சீனாவின் மீது திருப்பினார். தலைநகர் கரகோரத்திலிருந்து தன் பாட்டனார் 1215 ல் சீரழிக்கப்பட்டிருந்த பெய்ஜிங்க் நகரத்தை வென்றார். தானே கவனம் செலுத்தி பெய்ஜிங்க் நகரத்தை சீரமைத்தார். 24 மைல் நீளத்திலும், 50 அடி உயரத்திலும் நகரைச்சுற்றி பிரமாண்டமான சுவர் எழுப்பினார். அந் நகரத்திற்கு “கான் பாலிக்” (கான்களின் நகரம்) என்று பெயரிட்டார். அந் நகரம் ஐரோப்பியர்கள் மத்தியிலும் மிகவும் புகழப்பட்டது. அவர்கள் சற்று பெயர் மாற்றி கம்பலூக் (CAMB ALUC) என்று அழைத்தனர்.
குப்ளாய்கான் இந்த நகரத்தை மையமாக வைத்து தான் ஸங்க் பேரரசை வெற்றி கொண்டார். 1271 ல் தாங்கள் கொள்ளையர்களாக அங்கு பிரவேசித்தவர்கள் என்ற எண்ணம் ஏற்படாத வண்ணம் உண்மையாக அங்கு ஒரு சீனப்பேரரசை நிறுவினார் அதே ஆண்டு அந்த பேரரசுக்கு “தா யூவன்” (YUAN DYNASTY) என்று பெயர் சூட்டினார். சீனாவில் மூதாதையர்கள் சந்ததியினரை பெரிதும் மதிப்பார்கள் அதை மனதில் கொண்டு தனது பாட்டனார் ஜெங்கிஸ்கானுக்கு மரியாதை செய்யும் விதத்தில் “ட் ஆய் ட்சூ” (GRAND PROGENITOR- மதிப்புமிக்க மூத்த சந்ததியினர்) என்று அழைத்தார். குப்ளாய்கான் 1276 ல் ஹாங்க்ஸூவில் ஸங்க் பேரரசைக் கைப்பற்றி அதன் இளம் பேரரசரையும், அவர் தாயாரையும் மரியாதையுடன் நடத்தினார். 1279 ல் மங்கோலியர்களுக்கு சீனாவில் எதிர்ப்பில்லாமல் போனது. சீனச் சரித்திர ஆய்வாளர்களின் கருத்துப்படி முதல்முதலாக வெளியில் இருந்து சீனா வந்து ஆட்சி செய்தவர்கள் யூவன் பேரரசு மட்டுமே என்று கூறுகிறார்கள். ஆனால், குப்ளாய்கான் தான் என்றுமே வெளியிலிருந்து வந்து ஆட்சிசெய்பவர் என தோன்றாமல் இருந்தார். சீனாவின் நிர்வாகத்தையே தன் ஆட்சியிலும் கடைபிடித்தார். ஒரே ஒரு வேற்றுமை பணியாளர்களாக வெளிநாட்டினரை நியமித்தார். இடையில் மின்னல்போல் பிரகாசமாக வந்துசென்றவர் மார்கோபோலோ ஆகும்.
குப்ளாய்கான் இதற்கு முன்னிருந்த சீன ஆட்சியாளர்களை விட சிறப்பான முறையில் சீனப் பிரதேசங்களை ஆட்சி செய்தார். மங்கோலியா, திபெத், மன்சூரியா, கொரியா மற்றும் தென் சீனக் கடல் பகுதிகள் அனைத்தையும் தன் நேரடி நிர்வாகத்தின் கீழ் கொண்டு வந்தார். இவரின் ஆளுமையிலிருந்து தப்பியது ஜப்பான் மட்டும்தான். அதுகூட 1274 ல் மாபெரும் அழிவிற்குண்டானது, பின்பு மீண்டும் 1281 ல் மார்கோபோலோவால் மீண்டும் அழிவிற்குண்டானது. குப்ளாய்கானை ஜெங்கிஸ்கான் போல் கொள்ளையடிக்க சென்ற நாடோடிக் கூட்டத்தலைவன் போலல்லாமல் சரித்திரம் “தி க்ரேட் கான்” என்று புகழுரைக்கிறது. இவர் தன் பழங்குடியின மக்களை வென்ற இடத்தில் குடியமர்த்தினார். வென்ற இடங்களை சுதந்திரப் பிரதேசமாக அறிவித்தார். குப்ளாய்கானின் பேரரசு மிகப் பெரியது. சகோதரர் மகன்கள் படு மற்றும் பெர்கேவை ரஷ்யாவின் தங்கநாடோடிகள் நகரத்தின் அட்சியாளர்களாக்கி, தன் சொந்த சகோதரர் ஹுலகுவை பெர்ஷியாவிலும், மெஸோபொடாமியாவில் மங்கோலியர் பேரரசை நிறுவி ஆட்சியாளராக்கினார். மங்கோலியர்கள் ஏறக்குறைய பூமியின் 20% பகுதியையும், 100 மில்லியன்கள் மக்களையும் அப்போது ஆண்டார்கள்.
குப்ளாய்கான் முதல் மனைவி டெகுலென் சில நாட்களிலேயே இறந்து போனார். அடுத்து சபி என்பவரை மணந்தார். சபியும் இறந்து போக அவர் முன் மொழிந்து விட்டு போன அவர் உறவினப் பெண் நம்பூய்யை மணந்து கொண்டார். குப்ளாய் கானுக்கு டோர்ஜி, ஸென்ஜின், மங்கலா, நொமுகான், குங்குஜில், அய்ச்சி, சகுல் கச்சி, குகுச்சு, டோகன், குலன் தெமுர், சேவர், குதுக் பெகி ஆகிய பிள்ளைகள் இருந்தார்கள்.
குப்ளாய்கானுக்கு அடுத்ததாக ஹுலகுகான் ஆட்சிக்கு வந்தார். இவரும் தோல்யூ, சொர்கக்டனி பெகி தம்பதிகளின் மகனாவார். சொர்கக்டனி பெகிக்குப் பிறந்த அனைத்து மகன்களும் நாடாண்டார்கள். இவர் நொஸ்டோரியன் கிறிஸ்தவ நெறி முறையைச் சேர்ந்தவள். ஹுலகுகானும் கிறிஸ்தவர்களிடத்தில் நட்பாக இருந்தார். ஹுலகுகானின் விருப்பமான மனைவி டோகுஸ் கதுனும் கிறிஸ்தவராக இருந்தார். இறப்பதற்கு முன் மனைவியின் விருப்படி ஹுலகுகான் புத்தமதத்திற்கு மாறியதாகச் சொல்லப்படுகிறது. ஹுலகுவுக்கு அபகா கான், டெகுடெர் அஹ்மத், டரகாய் என்று மூன்று மகன்கள் இருந்தார்கள். மூங்கி இவரை தென்மேற்கு ஆசியாவின் முஸ்லீம் பகுதிகளை வெல்ல அனுப்பினார்.
ஹுலகு 1256 ல் அமுதர்யா ஆற்றைக்கடந்து இஸ்லாமிய பெர்ஷியாவில் மங்கோலிய பேரரசை நிறுவ தொடங்கினார். அப்போது அந்த பகுதி பல அரசியல் கொலைகளுக்கு ஆளாகி இருந்தது. அதற்கு காரணமாய் இருந்த ‘இஸ்மாயிலி’ என்ற அமைப்பு ஏறக்குறைய மங்கோலியர்களின் நடைமுறை முறைக்கு ஒத்து போனதாய் இருந்தது. ஹுலகுவும் ஒவ்வொரு கோட்டைகளாக கொலைகளின் மூலம் கைப்பற்றத் தொடங்கினார். 1257 ல் மேலும், மேற்கு நோக்கி வளமான பகுதியை நோக்கி முன்னேறினார். ஹுலகுவும், அவரின் நாடோடிப் படையும் வெளிப்படையில் மட்டும் இஸ்லாமின் மையமாகத் தோன்றிய கலீஃபாவின் ஆட்சிக்கு கீழுள்ள மேஸோபொடாமியாவை நோக்கி நகர்ந்தன. அப்போதைய பாக்தாதின் கலீஃபா அல் முஸ்தாஸிம் 1258 ல் மங்கோலியர்களுக்கு எதிராக படையை அனுப்பினார். ஹுலகுவால் முஸ்லீம்படை அடக்கப்பட்டு, கலீஃபாவை தன் முன்னே வந்து சரணடைந்து நகரத்தின் சுவர்களை இடிக்கச்சொன்னார். கலீஃபா அல் முஸ்தாஸிம் மறுத்துவிட, ஹுலகு பாக்தாதை வெற்றிகொண்டு, நகரை சின்னாபின்னப்படுத்தினார். ஏறக்குறைய 800,000 மக்களைக் கொன்றார். இது சுன்னி பிரிவு முஸ்லீம்களிடத்தில் நூறாண்டுகளுக்கும் மேலாக மிகவும் பயத்தை விளைவித்தது. மங்கோலியப் படைகள் பல கோட்டைகளை நகரங்களை அழித்தனர். கலீஃபாவையும் அவர் குடும்பவாரிசுகளையும் கொன்றனர். இஸ்லாமிய வரலாற்றில் மறக்கமுடியாத அழிவு. பல கலை ஆவணங்கள், அறிவுக் களஞ்சியங்களின் மதிப்பறியாமல் தீக்கிரையாக்கப்பட்டன. வரலாறு இஸ்லாமியர்கள் மீதான மங்கோலியர்களின் தாக்குதலை பதிவு செய்து வைத்திருக்கிறது. நாற்பது நாட்கள் இடைவெளியே விடாமல் மக்களைக் கொன்றும், மசூதிகள், கட்டிடங்களை இடித்தும் எரித்தும் நாசப்படுத்தினார்கள். இந்த பாக்தாதின் தாக்குதல் பற்றி இமாம் இப்ன் கதீர் அவர்கள் விரிவாக பதிவு செய்திருக்கிறார்கள். ஷியா பிரிவைச் சேர்ந்த இப்ன் அல் கமி என்பவன் கலீஃபா அல் முஸ்தகீமுக்கு சமாதானமாகப் போவதாக எண்ணும் வகையில் பரிசுப் பொருள்களை அனுப்புமாறு தந்திரமான தகவலுடன் ஹுலகுவுக்கு அறிவுரை சொன்னான். பின்பு கலீஃபா தன் முன்னே கொண்டு வரப்பட்ட போது மண்டியிட்டு தலை குனிந்து போகும்படி ஹுலகு செய்தார். செழிப்பான பாக்தாத் நகரம் சின்னாபின்னமாகியது. அந்தகால கட்டத்தில் வாழ்ந்த இஸ்லாமிய அறிஞர் இப்ன் அல் அதிர் என்பவர், “ பாக்தாதின் கொடுமைகளால் நான் பல நாட்கள் மன்நிலை பாதிக்கப்பட்டிருந்தேன். இந்தக் கொடுமைகளுக்கு முன்பே என் தாய் என்னைப் பெற்று நான் மரணித்திருக்கக்கூடாதா என்று நினைத்தேன். இதற்கு முன் ஆதமின் சந்ததிகள் இது மாதிரி ஒரு மனித வேதனையைக் கண்டதில்லை என்றால் அது உண்மை. பின்னால் வரப்போகும் தஜ்ஜால் கூட தன்னைப் பின்பற்றுபவர்களை விட்டுவிடுவான். வெறும் ஒரு ஆண்டுகாலத்தில் எவ்வளவு பேரழிவு ஏற்படுத்த முடியுமோ, எப்படியெல்லாம் அழகைச் சிதைக்க முடியுமோ, குணத்தாலும், நாகரீகத்தாலும் சிறந்திருந்த பெருவாரியான மக்களை எப்படியெல்லாம் கொல்ல முடியுமோ அத்தனையையும் செய்தார்கள். அவர்கள் அங்கிருந்த இரவுகளை இனி யாரும் இந்த உலகில் சந்தித்திருக்க மாட்டார்கள். முஸ்லீம்களும், இஸ்லாமும் சற்று இயங்காமல் போனது” என்று குறிப்பிட்டிருக்கிறார். பாக்தாதின் புகழ்பெற்ற மத்திய நூலகத்தில் இருந்த பௌதீகம், விஞ்ஞானம், கணிதம், மருத்துவம், தத்து வம் சம்பந்தமான ஒப்பற்ற களஞ்சியங்கள் தீயிட்டுக் கொளுத்தப்பட்டன. டைக்ரீஸ் நதியின் நீர் பல நாட்களுக்கு கருநிறத்தில் இருந்ததாகக் கூறப்படுகிறது. தப்பிக்க முயன்ற பொது மக்களைக் கூட விடாமல் கொன்று குவித்தார்கள் ஹுலகு வின் இராணுவத்தினர். எப்படி அழைப்பது என்று சொல்லிக் கொடுப்பதற்காகவே ஆயிரக்கணக்கான வட சீனா பொறியாளர்கள் ஹுலகுவுடன் மத்திய ஆசியா போருக்குச் சென்றார்களாம்.

மங்கோலியர்கள் வரலாறு 6

ஒட்டு மொத்த உலகுக்கும் மங்கோலியர்கள் என்றாலே கொடுமையாளர்கள் என்ற எண்ணம் தான் வரும். சிலைகளையும், நட்சத்திரங்களையும் வணங்கியவர்கள். மஞ்சள் நிறத்தவராக அறியப்பட்ட இவர்கள் மிருகங்களுக்கு காணிக்கை செய்பவர்களாக இருந்தார்கள். ஆனால் வியப்பு அல்லாஹ் இந்த சந்ததியினருக்கு இஸ்லாமில் நுழையும் வாய்ப்பை அருளினான். அடுத்த ஐம்பது ஆண்டுகளில் பெரும்பாலான மங்கோலியர்கள் இஸ்லாமிய மார்க்கத்தில் இணைந்தார்கள். பிற்காலத்தில் இஸ்லாத்திற்காக பல நன்மைகளைச் செய்தார்கள். இவர்களால் அழிக்கப்பட்ட கலாச்சாரம், பண்பாடுகள் முஸ்லீம் பிரதேசம் மட்டும் அல்லாது மங்கோலியா வரை வளர்க்கப்பட்டது. தங்கள் கரங்களால் சேதப்படுத்தியதை தாங்களே புணரமைத்தார்கள்.
1259 ல் ஹுலகுவால் அலிப்போ மற்றும் டமாஸ்கஸ் நகரம் கைப்பற்றப்பட்டது. இதனால் தென்கடற்கரைப் பகுதியில் எகிப்தின் வழி அவர்களுக்கு திறக்கப்பட்டது. 1260 ல் எகிப்தின் மம்லுக் சுல்தானின் ஜெனரல் ஒருவரால் பைபர்களால் நாஸரெத் நகரத்திற்கருகில் அய்ன் ஜாலூத் என்ற இடத்தில் எதிர்கொள்ளப்பட்டது. மிகக்கடுமையான உலகப்போர்களில் ஒன்றான இதில் பைபர்கள் மங்கோலியர்களை வென்றார்கள். மங்கோலியர்கள் அய்ன் ஜாலூத்தில் மம்லூக் என்னும் சாதாரண அடிமைப்படைகளிடம் தோற்றார்கள். பைபர் என்னும் எகிப்தின் இரா ணுவக் கமாண்டரை சில ஆண்டுகளுக்கு முன் தான் மங்கோலியர்கள் கைது செய்து அடிமைச் சந்தையில் விற்றிருந்தார்கள். அவர் தன் திறமையால் எகிப்து இராணுவத்தில் உயர்பதவியில் இருந்து இன்று அதே மங்கோலியர்களை எதிர்த்தார். 50 ஆண்டுகளான போர்களில் முதல் முறையாக ஜெங்கிஸ்கானின் வம்சம் தோல்வியுற்றது. அய்ன் ஜாலூத் தோல்வி மங்கோலியர்களின் அதிகாரத்தை மேலும் வளரவிடாமல் தடுத்தது. பாலஸ்தீனமும், சிரியாவும் எகிப்தின் மம்லூக்குக ளின் பேரரசுடனே இருக்கவும், மெஸோபோடாமியாவும், பெர்ஷியாவும் மங்கோலிய பேரரசுடன் இருந்தது.
அய்ன் ஜாலூத் தோல்விக்குப் பிறகு, ஹுலகுவும், அவர் சந்ததியினரும் கருங்கடலின் கிழக்கே வாணிப வழியான தப்ரிஸ் என்ற இடத்தை தலைநகராக்கிக் கொண்டார்கள். ஹுலகு மம்லூக்குகளிடமிருந்து சிரியாவையும், பாலஸ்தீனத்தையும் கைப்பற்ற எவ்வளவோ முயற்சி செய்தார். ஆனால், பேரரசின் மேற்கு எல்லையாக யூப்ரடிஸ் நதிக்கு மேல் முன்னேற முடியவில்லை. மேலும் தீவிர இஸ்லாமியராக இருந்த படுகானின் சகோதரர் பெர்கிகான், ஹுலகு பாக்தாதின் மீது காட்டிய கொடுமை பொறுக்க முடியாமல் மம்லூக்குகளுடன் இணைந்து ஹுலகுவின் பகுதிகளில் கலவரம் செய்தார். கிழக்கில் இந்துஸும், அமுதர்யா விலிருந்து கீழ் வடக்கில் இந்தியப் பெருங்கடல் வரை கான்களின் பேரரசு இருந்தது. ஹுலகுகான் மரணமடைந்து ஷஹி தீவில் அடக்கம் செய்யப்பட்டார். தார். பெர்ஷியாவில் சிறிய ஆட்சியாளர்களின் வெற்றியாலும், மத்திய ஆசியாவின் மலைப்பகுதியிலிருந்து கிளம்பிய இன்னொரு கூட்டத்தினரின் வருகையாலும், ஜெங்கிஸ்கான் என்னும் தனி மனிதனின் சந்ததி முடிவுக்கு வந்தது. சீனாவிலும் 1368 ல் யூவன் பேரரசு முடிவுக்கு வந்து மிங்க் ஆட்சி துவங்கியது. 1383 ல் தைமூரியர்கள் வடக்கு பெர்ஷியாவில் நுழைந்தனர். ரஷ்யாவிலும் அடுத்த கால்நூற்றாண்டுகளில் தங்க நாடோடிகளின் ஆட்சி சரிவை நோக்கி நகர்ந்தது. 1380 ல் மாஸ்கோவின் இளவரசர் குலிகோவோ என்ற இடத்தில் தோற்கடித்தனர். 1395 ல் தைமூரியர்கள் சராய் பெர்கே நகரை அழித்தனர். ரஷ்ய சரித்திரத்தில் டடார்கள் என மங்கோலியர்கள் அழைக்கப்பட்டனர். ரஷ்யாவின் அதிகாரத்தில் போட்டியிட்ட ஒரே இனம் மங்கோலிய இனம் மட்டுமே. மங்கோலியாவின் உலான்பாடர் நகரில் உள்ள ஜெங்கிஸ்கானின் குதிரையில் வீற்றிருப்பது போன்ற சிலை மிகவும் உயரமானது. கீழிருந்து இயந்திரத்தில் (லிப்ட்) சென்று பின்பு கழுத்துப் பகுதியிலிருந்து ஏணியில் செல்ல வேண்டும்.
சரித்திரத்தில் மிக குறுகிய காலத்தில் பிரமாண்ட வெற்றி பெற்று வெகு விரைவில் அதிகாரம் இழந்தது மங்கோலியர்கள் தான். மங்கோலியர்களின் வெற்றி இணையற்ற திறமையால் பெற்றது. ஜெங்கிஸ்கானின் கல்வியறிவில்லாத காலத்திலிருந்து வந்த இவர்கள் பின்னாளில் துருக்கியர்களின் எழுத்தை பதிமூன்றாம் நூற்றாண்டிலிருந்து பழக்கப்படுத்திக் கொண்டனர். இவர்களின் தனிப்பட்ட மதமும் ஷாமானிஸம் (ஷாமானிஸக் கொள்கையானது இயற்கையை வணங்குவதாகும்) என்ற கொள்கையைக் கொண்டது. மங்கோலியர்களின் வீழ்ச்சிக்கு முக்கிய காரணமாகக் கருதுவது அவர்கள் ஒரு தொடர்ச்சியாக இல்லாமல் க்ரேட் கானால் மூன்று பகுதிகளுக்கு திசை மாறி வெற்றி கொண்டதே என்பதாகும். சீனாவில் அவர்கள் திபெத்துடன் பலமான உறவு வைத்திருந்த காரணத்தால் புத்தமதத்தைச் சார்ந்திருக்க வேண்டிய நிலை ஏற்பட்டது. மேற்குஆசியாவில் அவர்கள் வெற்றி கொண்ட பகுதிகள் முஸ்லீம் கலீஃபாக்கள், லத்தீன் ஜெருசலம் மற்றும் பைஸாந்திய பேரரசின் எல்லைகளை ஒட்டி இருந்ததால் இஸ்லாமிய மற்றும் கிறிஸ்தவ மதத்தை சார்ந்திருக்க வேண்டியதாகி இருந்தது. 1255 ல் பெர்கே தான் முதலில் இஸ்லாத்தைத் தழுவினார். அடுத்த மூன்று ஆண்டுகளில் 1258 ல் ஹுலகு (இவர் மனைவி நெஸ்டோரியன் கிறிஸ்தவர்) பாக்தாதை அழித்து (இஸ்லாமிய உலகுக்கு இன்றுவரை ஈடு செய்யவே முடியாத ஒரு இழப்பு) இஸ்லாமிய கலீஃபாவைக் கொன்றார்.
இந்துகுஷ் மலைப்பகுதியில், ஏறக்குறைய உஸ்பெஸ்கிஸ்தான் மற்றும் ஆஃப்கானிஸ்தான் பகுதிகளில் ஜெங்கிஸ்கானின் மகன் சகாடையின் வழிமுறையில் வந்தவர்கள் ஆண்டு வந்தனர். நாளடைவில் அவர்களுக்குள்ளேயே மாகாணங்களை ஆள்வதில் சண்டையிட்டுக் கொண்டார்கள். சிறு ஆட்சியாளர்களும் சண்டையில் சேர்ந்து கொண்டார்கள். இவர்களை சகாடைய் துருக்கி என்றே அழைத்தார்கள். குப்ளாய்கான் சீனாவிலிருந்து திரும்பிய பிறகு, சீனாவில் மிங்க் பேரரசு ஆட்சி செய்து வந்தது. யூவான் பேரரசு சீனாவில் தூக்கி எறியப்பட்ட பிறகு, குப்ளாய்கான் மிங்க் பேரரசுடன் போரிட்டார். 1380 ல் மிங்க் இராணுவம் மங்கோலியர்களின் கரகோரம் நகரை சேதப்படுத்தியது. ஆனால், மங்கோலியர்கள் விடாமல் தங்களின் பிறப்பிலேயே அமைந்த புராதன தாக்குதல் முறையில் தொடர்ந்து சீனாவின் எல்லைகளை தாக்கிக் கொண்டிருந்தார்கள். குப்ளாய்கான் சீன பாரம் பரியத்திலான அரண்மனையிலேயே தங்கி இருப்பதை விரும்பினார். இதனூடே சீனாவில் திபெத்தியர்களுடனும், மன்சூஸ்களுடனும் மங்கோலியர்கள் நல்ல உறவைப் பேணி வந்தார்கள். பதினைந்தாம் நூற்றாண்டில் தலாய்லாமாவுடன் இருந்த நெருக்கமான உறவால் மங்கோலிய பழங்குடிகள் புத்தமதத்தை தழுவினார்கள். குப்ளாய்கான் ஜெங்கிஸ்கான் பரம்பரையிலேயே சற்று வித்தியாசமாக இருந்தார். கலை ரசிகராகவும், நிர்வாகத் திறமை வாய்ந்தவராகவும் இருந்தார். நிறைய சீன கலாச்சாரமுள்ள கட்டிடங்களை நிர்மாணித்தார். சீன நாட்காட்டியை பயன்படுத்தினார். முஸ்லீம், கிறிஸ்தவ, சீன, லத்தீன் போன்ற பல மத தலைவர்களை அரண்மனைக்கு வரவழைத்தார்.
90 ஆண்டுகால மங்கோலிய சீன ஆட்சியில் பல நன்மைகள் விளைந்தாலும், நாட் டுக்குள்ளேயே உள்நாட்டு குழப்பங்கள் தலை தூக்க ஆரம்பித்தன. புத்த மதக் கோட்பாடு இரத்தம் சிந்துவதற்கு எதிராக இருந்ததால் மங்கோலியர்களுக்கு போரிடுவதில் கொஞ்சம் பின்னடைவு ஏற்பட்டது. இராணுவத்திலும் முறை கேடுகள் நடந்தன. ஜப்பான், வியட்நாம் மற்றும் ஜாவா தீவுகளுக்கு அனுப்பப்பட்ட மங்கோலிய இராணுவம் தோல்விகண்டு திரும்பின. குப்ளாய்கானின் மனைவி சாபியின் மரணமும், அடுத்த ஐந்தாம் ஆண்டில் அவர் மகன் மரணமும் அவரை நிலை குலைய செய்தன. தன் ராஜகம்பீரமான வாழ்க்கை தரத்தை வெறுக்க ஆரம்பித்தார். நாட்டில் ஊழல் தலை தூக்க ஆரம்பித்தது. நாட்டின் நடைமுறை செலவுகளுக்கு வரிகளை உயர்த்த வேண்டிய கட்டாயமாகியது. மக்களிடையே கலவரம் ஏற்பட்டது. சமாளிக்க முடியாமல் மங்கோலிய குடும்பங்கள் மத்திய ஆசியாவை நோக்கி சென்றன. நாட்டில் அமைதி ஏற்படவேண்டி மக்களிடையே மிகவும் பிரபலமான குடும்பத்தைச் சேர்ந்த ஜு யூவான்ஸ்ங்க் என்பவர் தலைமையேற்று மிங்க் பேரரசை நிறுவி மூன்று நூற்றாண்டுகள் சீனாவை ஆண்டார்.
பதினாறாம் நூற்றாண்டில் மங்கோலியர்களின் கிழக்குப்பகுதி மன்சூஸ்கள் சற்று பலம் பெற்றார்கள். இதனால் அந்த பகுதி மங்கோலியர்கள் மன்சூஸ்களின் பிரதேச மக்களாகிப் போனார்கள். அவர்கள் இரு பிரிவுகளுக்குள்ளும் திருமண உறவு வைத்துக்கொள்ளும் அளவுக்கு நட்பாகிப் போயினர். 1644 ல் மன்சூஸ்கள் மிங்க் பேரரசை எதிர்த்து போரிட்டு கிங்க் பேரரசு என்ற ஒன்றை புதியதாக உருவாக்கினார்கள். அந்த பகுதி மங்கோலிய மக்கள் சீனாவாசிகளாகவே ஆகிப்போனார்கள். 1691 வரை வெகு தொலைவில் இருந்த சில மங்கோலியர்கள் மட்டும் சீனப் பேரரசிலேயே வெளி மங்கோலியர்களாய் இருந்தார்கள். பதினேழாம் நூற்றாண்டுகளில் மன்சூஸ் பேரரசுடன் இருந்த மங்கோலியர்கள் 1912 ல் மன்சூஸ் பேரரசு வீழ்ந்து சீனா விடுதலை (ரிபப்ளிக் ஆஃப் சீனா) அடைந்ததில் சீன மக்கள் ஆகினார்கள்.
சீனாவின் வெளிப்புறத்தில் இருந்த மங்கோலியர்கள் சீனாவால் முற்றிலும் கை விடப்பட்டு தனியாகிப் போனார்கள். 1912 ல் ரஷ்யாவின் உதவியால் வெளி மங்கோலியர்கள் சீனா, ரஷ்யா என்ற இரு சக்திவாய்ந்த நாடுகளுக்கிடையில் தனியாக செயல்பட்டு வந்தது. இது அவர்களின் முன்னேற்றத்திற்கு எந்த பலனையும் அளிக்கவில்லை. இறுதியில் 1946 ல் மங்கோலியா சுதந்திர நாடாக அங்கீகாரம் பெற்றது. (மங்கோலியன் பீப்பிள்ஸ் ரிபப்ளிக்) சர்வதேச நாடுகளின் ஐக்கிய நாட்டு சபை 1961 ல் அங்கீகாரம் அளித்தது.